Column: Team Natio

De huidige bondscoach van Suriname is Stanley Menzo die al sinds jaar en dag koste nog moeite spaart om het niveau van het Surinaamse voetbal op te krikken. Zo heeft hij in het verleden via de stichting Suriprofs een aantal projecten in dit kader uitgevoerd. Er werden clinics verzorgd, wedstrijden gespeeld en schenkingen gedaan. Echter vonden de initiatieven van de profs onvoldoende steun hier te lande, omdat er een scheiding werd gemaakt tussen de spelers van Suriname en de spelers van 'buiten'. Menzo deed zijn uiterste best om deze verkeerde denkwijze uit te bannen, hetgeen hem deels gelukt is. Tegenwoordig worden steeds meer mensen zich ervan bewust dat het nutteloos is om te denken in termen van 'spelers van hier' en 'spelers van daar'. Hoewel er nog ruimte is voor verbetering op dit stuk, gaat het langzamerhand de goede kant op. Het besef moet nog komen dat het gaat om 'Team Natio', zoals Menzo het zelf heeft verwoord in een vraaggesprek (STVS). Team Natio omvat behalve de technische staf en spelers ook nog alle overige actoren (bestuur, sportpers, sponsoren en het publiek).

Onder leiding van lokale coaches is er tig jaren getracht om Suriname met lokale spelers te krijgen op een eindronde. Hoewel er soms meerdere talentvolle voetballers beschikbaar waren, is Suriname er nooit in geslaagd om plaatsing voor het hoogste podium te realiseren. Het was dus overduidelijk dat het roer omgegooid moet worden. Toch is het te merken dat men angstvallig probeert om spelers die bij een club hier te lande voetballen, bij de selectie te krijgen. Indien plaatsing voor een Wereld Kampioenschap bereikt wil worden, dan moet het nu gebeuren. Het is namelijk publiek geheim dat de organisatoren van 2026 stuk voor stuk gevreesde tegenstanders van Natio zijn. Aangezien zij dus geen kwalificatiewedstrijden spelen, moet Natio er alles aan doen om een van de drie extra beschikbare plekken te veroveren.  Er is dus geen ruimte om emotionele beslissingen te nemen. 

We weten allemaal dat de lokale spelers talent hebben, maar we moeten het gegeven ook onder ogen durven zien dat talent alleen, niet voldoende is. Als Natio zich eenmaal heeft geplaatst voor het WK, zal die ervaring ervoor zorgen dat de betrokken actoren er alles aan zullen doen om voortaan op een eindronde te staan. De middelen die verkregen zullen worden voor het verschijnen aan de start, kunnen dan aangewend worden om plaatsing in de toekomst te financieren.

Een speler die in een week tijd slechts eenmaal een wedstrijd afwerkt, zal het altijd afleggen tegen een speler die meerdere wedstrijden per week speelt. Daarnaast hebben de voetballers die in buitenlandse competities spelen een voordeel op de lokale spelers op de verschillende vlakken van het spel. Door de beschikbare financiële middelen kunnen die clubs het zich permitteren om voor elke linie een trainer in dienst te hebben. Daarnaast zijn ze ook op technisch, tactisch en conditioneel vlak beter en hebben ze hulpmiddelen waar lokale clubs en spelers alleen maar van kunnen dromen. Het is nu dus niet de tijd om te blijven experimenteren. Elke trainer wil altijd zijn sterkste elftal opstellen, want de ketting is zo sterk als de zwakste schakel.

Natuurlijk moeten de lokale spelers zoveel als mogelijk profiteren van hetgeen de beroepsvoetballers met zich meebrengen, maar dat hoeft niet per se te zijn door ze veel speelminuten te geven. Ze kunnen volop participeren tijdens de training en ook meegenomen worden op trainingskampen, maar wees eerlijk en erken dat ze tekortschieten. Zorg voor voldoende leermomenten voor de spelers uit de Suriname Major League, zodat ze van dichtbij kunnen ervaren en aanschouwen hoe hard het er aan toe kan gaan. Laat ze desnoods om de beurt leren van de beroepsvoetballers die op hun positie spelen, dan kunnen ze zich geleidelijk aan optrekken aan deze ambassadeurs. Op die manier wordt er een bredere bijdrage geleverd aan het Surinaamse voetbal in zijn totaliteit, dan wanneer er tegen beter weten in vanuit verschillende hoeken geroepen wordt dat lokale spelers in de basis moeten staan.

Mireille Hoepel