Column: Denksport als troef

Het is publiek geheim dat denksporten hier te lande een nogal stiefmoederlijke behandeling krijgen en door sommigen zelfs niet als sport gekwalificeerd worden. Velen zijn zich niet bewust van de belangrijkheid van denksporten in de ontwikkeling van jonge kinderen en de meerwaarde die ze hebben voor de ouderen onder ons. Helaas rekent het merendeel slechts fysieke activiteiten waarbij er gestreden kan worden tegen tegenstanders, tot sport. Denksporten vallen dus al gauw buiten de boot in de belevingswereld van deze groep. Wat men vaak niet weet, is dat denksporten van eminent belang zijn in de ontwikkeling en dat jonge kinderen ze niet mogen ontberen. Denksporten hebben namelijk een positieve invloed op de cognitieve ontwikkeling van haar beoefenaars. Het zal kinderen die een denksport beoefenen, makkelijker af gaan bij het opslaan, verwerken, terughalen en toepassen van kennis en informatie, dan kinderen die dat niet doen.  

 
Zonder een specifieke denksport aan te bevelen, doen ouders er goed aan om serieus te overwegen hun kind zo vroeg mogelijk in contact te brengen met een of meer denksporten. Als voorloper van een heuse denksport, kunnen de allerjongsten beginnen met simpele bouwdozen. Zo gauw de ontwikkeling het toelaat kunnen serieuzere denksporten worden geïntroduceerd. Het lijkt misschien leuk wanneer hele kleine kinderen al goed met een smartphone kunnen omgaan, maar de smartphone mag nimmer de plaats innemen van speelgoed dat moet helpen om inzicht te ontwikkelen. Omdat kinderen moeten leren door te spelen, moet het speelgoed erop gericht zijn om het cognitieve vermogen positief te beïnvloeden.

Vanwege de omstandigheid dat de gemiddelde ouder het zich niet kan permitteren om de kroost een denksport te laten beoefenen en de onwetendheid bij het merendeel van de ouders over het grote belang van denksportgerelateerde activiteiten, profiteren relatief weinig kinderen van de voordelen die deze sporten met zich meebrengen. De geringe populariteit van denksporters over het algemeen, zou ook kunnen meespelen in het gebrek van animo voor deze sporten onder jeugdigen. Hoe het ook zij, het invoeren van denksporten in het basisonderwijs is met het bovenstaande in gedachten, zeer aan te bevelen zodat de voordelen meer jongeren ten goede kunnen komen.

Onderzoek heeft uitgewezen dat ondanks de relatieve laagdrempeligheid van denksporten, de meeste kinderen eerder voor een fysieke sport kiezen. De bestaande denksportbonden moeten achter het waarom hiervan zien te komen en daarop inspelen, met als resultaat dat meer jongeren gaan kiezen voor een denksport. Nu er zoveel ruis is met betrekking tot de ontwikkeling van de jeugd in het post-covid tijdperk, kunnen denksporten als troef worden ingezet om het denkvermogen van onze jongeren de nodige impulsen te geven. Hoewel het bovenstaande voornamelijk gericht is op de voordelen van denksporten voor jongeren, moet voor de volledigheid vermeld worden dat bij ouderen die denksporten beoefenen, het cognitieve geheugen langer meegaat. Er zijn dus redenen genoeg om vroeg te beginnen met een denksport en daar zo lang mogelijk mee door te gaan.

Mireille Hoepel