Het verkopen van koolstofkredieten conform de compliance markt methodologie en/of voluntary systemen en/of andere markt mechanismen zoals debt-for-nature-swaps in de vorm van 'nature' bonds zijn allemaal manieren van klimaatfinanciering.
"We willen niet perse het eerste land zijn dat zijn carbon credits (koolstofkredieten) gaat verkopen, maar het verhoogt wel ons profiel," zegt minister Albert Ramdin van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking (Bibis). ". Men gaat aandacht krijgen voor het land en we kunnen daardoor ook de markt gaan inrichten voor wat betreft de regelgeving en procedures."

Ramdin reageert desgevraagd tegenover Starnieuws op uitspraken van Kevin Conrad, uitvoerend directeur van de Coalition of Rainforest Nations (CfRN). Conrad adviseert Suriname - dat lid is van de CfRN -bij de verkoop van zijn carbon credits. "We zijn optimistisch dat op vrij korte termijn middelen beschikbaar kunnen komen," voegt de bewindsman eraan toe.

"We gaan richting COP28 (de klimaattop begint op 30 november in Dubai, Verenigde Arabische Emiraten...red), dus iedereen is in een rush om carbon credits te kopen. Voor ons is het goed...op de markt bepaalt de vraag en het aanbod de prijs," zegt hij. "Voorheen werd er gesproken over US$ 10 per ton (1 ton CO2 is gelijk aan 1 carbon credit)...ik denk dat er mogelijk meer te halen is, maar dat moet allemaal nog worden bekeken."

Ramdin spreekt van een dubbel goed moment voor Suriname. Eerst kwam de aankondiging van de toekomstige commerciële olie- en gas ontwikkeling in de blok 58 voor de Surinaamse kust en nu zijn de carbon credits voor Suriname officieel geregistreerd als verhandelbare credits door de UNFCC (United Nations Framework Convention on Climate Change).

Het gaat om een heel proces van ontwikkelen van carbon credits en het verhandelbaar maken vereist volgens de bewindsman enorm veel rapportage en technische expertise. Niet alle procedures en standaarden voor de carbon credits markt zijn goed uitgewerkt. In artikel 6 van het klimaatakkoord van Parijs zijn diverse mogelijkheden opgenomen over de klimaatfinancieringsmodaliteiten. Het nieuwe artikel 6 Rulebook (in effect sinds 2021) geeft de richtlijnen aan voor verdragspartijen onder welke condities en op welke manieren diverse vormen van klimaatfinanciering tot stand kunnen komen.



Het is officieel vastgesteld en geverifieerd dat Suriname een "carbon negatief" land is. "Wij kunnen, onder andere vanwege onze hoge bosbedekkingsgraad, meer broeikasgassen opnemen dan wij in totaal als land genereren."

Ofschoon veel zich nog in de beginfase bevindt, heeft Suriname voor zichzelf een aantal uitgangspunten vastgesteld. "We willen carbon negatief blijven en we willen ook de beste deal voor Suriname die er op dit moment beschikbaar zou zijn." Ramdin wijst erop dat er rekening mee moet worden gehouden dat het om markt gaat, een carbon credit markt waar afspraken die je hebt gemaakt altijd aan verandering onderhevig zullen zijn. "Je kunt de beste deal die er is op dit moment maken en gaandeweg ontwikkelt de markt zich verder, waardoor je betere deals kunt maken."

Deze markt is zich in een rap tempo aan het ontwikkelen en biedt diverse mogelijkheden voor Suriname, die op het moment nog allemaal bekeken in kaart gebracht worden, stelt de bewindsman. "Er zijn nog heel veel stappen en processen, internationaal en nationaal die eerst uitgewerkt en uitgevoerd moeten worden alvorens wij kunnen over gaan tot enige transactie. Daar wordt nu hard aan gewerkt."
 
Voor nu is het belangrijk, zegt Ramdin, "dat wij beseffen dat wij met ons bos en biodiversiteit een goed hebben dat zeer gewild is in de wereld. Wij moeten er dan ook samen alles aan doen dat te behouden en waar nodig te verbeteren en of herstellen."