Al bijkans 2 jaren ervaren de inwoners van Paramaribo en Wanica problemen met betrekking tot de waterlevering door SWM. Deze problemen lijken voortdurend aan te houden. Bekendmakingen van storingen in genoemde districten zijn haast dagelijkse kost.

In de Staatsbegroting, specifiek op pagina 301 onder de kop Sector Water (behorend bij de begroting van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen, afdeling 9), staat vermeld dat de regering als beleid heeft om de Surinaamse gemeenschap 24 uur per dag toegang te geven tot goed, gezond en betaalbaar drinkwater als garantie voor zowel volksgezondheid als de sociaaleconomische ontwikkeling van ons land. Ook heeft SWM op haar website een missie waarin ze zich positioneren als een betrouwbaar waterbedrijf dat klanten op economisch en maatschappelijk verantwoorde wijze voorziet van drinkwater volgens de hoogste standaarden.

Echter, gezien de huidige situatie kan men zich afvragen of deze beloftes worden nagekomen en of SWM haar missie daadwerkelijk nastreeft. Ondanks de vele propagandafilms die SWM op televisie uitzendt, lijkt het erop dat de focus niet ligt op het oplossen van de huidige problemen. Veel gebruikers klagen over de waterlevering en de dienstverlening vanuit de SWM, terwijl er tegelijkertijd wel werk wordt gemaakt van het uitbreiden van het netwerk, met name in het binnenland waar, als we de vele verwijten mogen geloven, niet wordt betaald voor nutsvoorzieningen en dus ook niet voor het water dat daar uit de kraan rijkelijk vloeit. De klachten over de watervoorziening zijn ook duidelijk merkbaar op met name social media. Het gebrek aan een adequate watervoorziening heeft reeds in het nabije verleden toe geleid dat mensen extra kosten moeten maken voor zaken zoals hydrofoors en watertanks. Maar wat is het nut van deze investeringen als de watertanks niet op de normale manier kunnen vullen, omdat een betrouwbare watervoorziening uitblijft.

Wel schijnt men water te kunnen betrekken bij de vele particuliere waterleveranciers voor bedragen van tussen de 400 en 800 SRD voor een volle tank, water dat de leverancier overigens ook betrekt bij de SWM. Registratie voor waterlevering (geen gratis dienst van de SWM) alsook kopen van water bij SWM, levert ook geen garantie voor de beschikbaarheid van water. Het blijft een eindeloos gebedel en gehuil om aan het nodige water te komen. De excuses blijven zich maar opstapelen. Daarnaast zijn er veel klachten over de bereikbaarheid van SWM. Er zijn gevallen bekend van vertraagde reacties op klachten.

Volgens de statistieken woont en werkt ongeveer 60-70% van de Surinaamse bevolking in Paramaribo en Wanica. Neem aan dat er in dit gebied bijna 100.000 huishoudens zijn waarvan zeker 90.000 aangesloten zijn op het waternet van de SWM. Dat alleen levert aan abonnement, tarief 40 SRD per maand, een bedrag voor de SWM op van SRD 43,2 miljoen per jaar. Indien elk van deze huishoudens 15 m3 water per maand gebruikt (tarief huishouden tot 16 m3 bedraagt SRD 7.49 per m3) komt dat neer op een bedrag van SRD 121,3 miljoen SRD. We praten alleen over Paramaribo en Wanica dus een bedrag van MINIMAAL SRD 164,5 miljoen SRD voor zeer gebrekkig geleverde diensten. Dan hebben we de vele commerciële aansluitingen en andere gebruikers nog niet opgenomen in deze zeer ruwe schatting. De vraag rijst of het in rekening brengen van een abonnement (nu meterhuur genoemd) gerechtvaardigd is bij afwezigheid of gebrekkige levering van de beloofde dienst. Waarom blijft adequate oplossing van de steeds maar terugkerende storingen en problemen dan uit?

Het is essentieel voor elke inwoner, ongeacht locatie of achtergrond, om toegang te hebben tot veilig en betaalbaar drinkwater, aangezien dit een basisrecht is. Het advies aan SWM is dan ook om het bestaande netwerk goed te onderhouden en te laten functioneren en vervolgens de stap tot uitbreiding te nemen. Een slecht of niet functionerend netwerk zal ongetwijfeld bij uitbreiding ook tot de zelfde problemen leiden en dus het reeds bestaande probleem groter en ingewikkelder maken. Daarnaast is het belangrijk voor een organisatie als de SWM om te werken aan de communicatie met de klanten en de bereikbaarheid.

Tot slot is het wel betreurenswaardig dat Paramaribo en Wanica in onze DNA vertegenwoordigd worden door 24 van de 51 parlementariërs, dus bijna de helft, van wie geen van de 24 (oppositie en coalitie) nog vragen hebben gesteld over deze langlopende slopende materie, waarvan dus 60-70% van de Surinaamse samenleving dagelijks klaagt en de dupe van is.

Jerrel Rambhadjan