Op 4 juli 2023 meldden Starnieuws en andere gerenommeerde media in Suriname dat volgens de minister van OW, Riad Nurmohammed, de lengte van de te bouwen brug over de Corantijnrivier 1100 m zou zijn, met 22 overspanningen van elk 50 m.

Recentelijk is echter als een verrassing naar buiten gekomen dat de gepresenteerde gegevens niet juist waren: de werkelijke lengte van de brug blijkt 2240 m te zijn. Deze ernstige fout is niet gecorrigeerd en heeft begrijpelijkerwijs geleid tot verontwaardiging in de samenleving, omdat de kosten van de brug daardoor onaanvaardbaar hoog leken.

Desalniettemin kunnen we stellen dat zelfs als de brug aanzienlijk langer is dan beweerd door de minister, de onthulde bouwkosten, hoewel dichter bij de werkelijkheid, nog steeds als zeer hoog kunnen worden beschouwd. Uit de vrijgekomen informatie blijkt dat er nog steeds aanzienlijke ruimte is voor bezuinigingen in de begroting die is opgesteld door WSP Caribbean. Duistere tabellen tonen namelijk ongegronde aannames die de geloofwaardigheid tarten.

Met name de voorspelde inkomsten lijken op luchtkastelen, met schijnbaar het opzettelijke doel om te beweren dat de brug zichzelf zou terugverdienen via tolheffing. Dit zou zelfs resulteren in een positieve Netto Contante Waarde (NPV). Een positieve NPV zegt echter onvoldoende. De NPV/investering x 100%, daar gaat het om. Ook wordt een Interne Rendementsvoet (IRR) van 16% vermeld. De IRR is echter vaak moeilijker te interpreteren en in dit geval ook zelfs zeer onrealistisch gezien de aannames voor de verschillende toltarieven. Alle berekeningen zijn gebaseerd op de NPV, die in de praktijk afhankelijk is van de gehanteerde discontovoet. Een procent hoger of lager kan daarbij heel veel verschil maken. Bij nadere beschouwing van de rentabiliteit en de toegepaste aannames blijkt het geheel erg onrealistisch.

Het is bijna ongelooflijk dat de oorspronkelijke begroting voor de brug - zoals uit de vrijgekomen informatie blijkt - aanvankelijk werd geschat op een bedrag van $368 miljoen, maar door aanpassingen voor de doorvaart van zwaardere schepen plotseling met ongeveer $250 miljoen steeg tot $611 miljoen. Enkele dagen daarna werd dit intrigerende bedrag echter weer verlaagd naar $523 miljoen, een vermindering van $88 miljoen (15%) zonder enige deugdelijke verklaring.

Dit roept herinneringen op aan een vergelijkbare situatie bij de bouw van de brug over de Surinamerivier, toen de doorvaartafmetingen werden vergroot en er zwaardere aanvaringsconstructies voor schepen tot 46000 DWT moesten worden geïnstalleerd vanwege de handhaving van het grote bauxietschip, de Sentinel. De kosten voor vrijwel dezelfde, maar zelfs uitgebreidere voorzieningen bedroegen destijds echter slechts een schamele $12 miljoen welke, onlangs de inflatie een zeer schrille tegenstelling vertonen met de nu opgebrachte $250 miljoen (20 x hoger). De verkeersmetingen die deze aanpassing zouden moeten rechtvaardigen zijn nergens opgegeven.

Daarom wordt de regering sterk aanbevolen om opnieuw met WSP Caribbean om de tafel te gaan en zich dit keer door  deskundigen te laten bijstaan, niet alleen op technisch gebied, maar vooral op financieel gebied. Op deze manier kan een realistisch en aanvaardbaar bouwbudget worden vastgesteld, terwijl er meer inzicht wordt verkregen in de mysterieuze financieringsmogelijkheden.


Ir Dharmvir K Mungra