Alsof een spin bezig is geweest, hebben haast alle groepen die tijdens de pre dialoog met Chan gesproken hebben, een felrode draad gespannen over de communicatie met de samenleving. Transparantie en communiceren met het volk is beoordeeld met een diep rood cijfer; een dikke onvoldoende! Chan kon hier niet om heen en heeft plechtig beloofd dat hij in deze tweede helft, die al volop aan de gang is, extra aandacht zal besteden aan communicatie. Wat hem betreft moet er zelfs ghetto taal gebruikt worden, waardoor de regering overkomt bij het volk.

De meer dan honderd mensen die belast zijn met communicatie, zullen aan hun hoofd krabben. Elke dag worden er zoveel berichten gemaakt en verspreid via CDS en toch zegt haast iedereen dat er slecht gecommuniceerd wordt. Ook is de president vaak persoonlijk in praatprogramma's en nieuwsuitzendingen om uit te leggen wat de regering allemaal doet. Er zijn zoveel programma's die ook via social media worden uitgezonden, maar dan nog wordt er geklaagd over de communicatie.

De Public Relations van de regering loopt best op geoliede wieltjes. Overal waar de president een lintje knipt, de eerste steen legt, een receptie toespreekt, organisaties ontvangt, food basket opent, projecten bezichtigt, zich laat informeren over de stand van zaken, deelneemt aan een sportactiviteit, een steiger in gebruik neemt, daar worden berichten over gemaakt. Aan informatie over wat de president doet in het openbaar, daar is er geen gebrek aan.

Er is echter geen communicatie over belangrijke besluiten die achter gesloten deuren worden genomen in naam van land en volk. Er worden te veel dingen in achter- en kleine kamertjes besproken die van grote invloed zijn op het land. Zo is het absoluut een misselijkmakende zaak dat zoonlief Richano - die alles behalve enige vorm van diplomatie heeft getoond en zijn eigen vader door het slijk heeft gehaald - op het consulaat in Miami te werk wordt gesteld. Hoe frustrerend zal dat niet zijn voor mensen die zich daadwerkelijk inzetten en geen kruiwagen hebben om op posten benoemd te worden die ze verdienen. Hierover wilde Chan niet communiceren op de persconferentie en verwees hij naar minister Albert Ramdin, die blijkbaar ook geen 'NEE' kan zeggen.

De stiekeme verhoging van governmenttake met 50 cent per liter is ook zo een streek, waar elke transparantie, openhartigheid en piëteit met het volk ontbreekt. Hoog en laag werd eerder beweerd dat de governmenttake niet meer geheven werd, integendeel werd er gesubsidieerd om de prijs enigszins draaglijk te houden. Terwijl juist sinds april de regering door het droppen van de olieprijs internationaal weer verdiende aan governmenttake, is deze gewoon verhoogd, zonder daarover te communiceren. Zolang de inborst van de regering niet verandert en ze inziet dat ze haar macht ontleent aan het volk en geen familiebedrijf runt, maar een land, zal de communicatie slecht blijven. Oprechtheid en transparantie zijn de sleutelwoorden waaraan gewerkt moet worden. En die horen geen holle frasen te zijn!

Nita Ramcharan