De feitelijke armoedegrens voor een gezin van 4 personen (2 volwassenen en 2 kinderen) is volgens de commissie Armoedegrens tweemaal zo hoog als de SRD 6.000 die de regering hanteert. (Bron: NLR)
Het minimum uurloon van SRD 20 moet worden opgetrokken naar minstens SRD 35 en maximaal SRD 38.50. Dit is het advies van de Nationale Loonraad (NLR). De regering gaat uit van een armoedegrens van SRD 6.000 netto voor een gezin van vier personen; 2 volwassenen en 2 kinderen. De commissie Armoedegrens van het ministerie van AWJ heeft uitgerekend dat de netto armoedegrens voor een gezin ruim SRD 12.000 is. In het sociaal programma komt de regering sociaal zwakke gezinnen tegemoet met SRD 1.800 per maand.

Minister Steven Mac Andrew van Arbeid, Werkgelegenheid en Jeugdzaken heeft het advies woensdag ontvangen van voorzitter Wonnie Boedhoe. Er is gisteren ook een presentatie gehouden voor de regeringsvergadering die het finale besluit moet nemen, de komende week. Het nieuwe minimum uurloon moet per 1 februari ingaan. Bij het advies is ook rekening gehouden met de betaalcapaciteit van bedrijven en de inkomensbehoeften van een werknemer. Ook de cijfers van het Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS) zijn verwerkt in het advies. De NLR adviseert om te werken met de berekende armoedegrens per persoon.

De invloed van de invoering van de belasting toegevoegde waarde (btw) is nog niet te overzien. Daarom adviseert de NLR om in de tweede helft van dit jaar het minimum uurloon opnieuw te berekenen en indien nodig terstond een nieuw uurloon vast te stellen. Uit een kleine survey naar het basisvoedsel pakket heeft het ABS kunnen achterhalen dat momenteel ongeveer 90% van het netto-inkomen wordt besteed aan voeding, niet-alcoholische dranken, nutsvoorzieningen, transport en huishuur. Ook is er sprake van substitutie van producten in het basisvoedselpakket. Men koopt de goedkopere versie van hetzelfde product.

Het doel van minimumlonen is om de werkers te beschermen tegen te lage lonen. Minimumloonstelsels mogen niet geïsoleerd worden gezien of gebruikt, maar moeten zodanig worden ontworpen dat ze andere maatregelen in het totale sociaal en werkgelegenheidsbeleid, aanvullen en versterken. Er kunnen verschillende soorten maatregelen worden
genomen om inkomens- en arbeidsmarktongelijkheid aan te pakken, waaronder werkgelegenheidsbevorderend beleid, sociale overdrachten en het creëren van een gunstig klimaat voor duurzame ondernemingen, stelt de NLR