Bewoners Hannaslust houden stille wandelloop

Joyce Keizerweerd raakt emotioneel wanneer ze vertelt over het overlijden van haar zoon Marvin Simpson. Hij is tijdens kerst door zijn partner Meredith R. neergeschoten in bijzijn van familie. "Hij was naar de schutting gelopen. Ze heeft één schot gelost; hij is gevallen," deelt ze mee. "Hij zei ik ga dood mama. Ik ga dood!" Buren en familie troosten haar terwijl ze roept:  "Marvin, Marvin!" Een groep bewoners van het Hannaslust- en Kerstenproject, hebben maandag een stille wandelloop door de buurt gehouden om aandacht van de samenleving en de regering te vragen voor huiselijk geweld.

De loop is ook bedoeld om de slachtoffers van huiselijk geweld te gedenken, geven Dennis Snip en Monique Overman van de organisatie aan. De aanleiding voor de actie is het zoveelste slachtoffer dat in korte tijd is gevallen; op nieuwjaar is een vrouw door haar partner doodgestoken, terwijl de buurtbewoners nog bijkomen van de schok over de dood van hun geliefde buurman. De groep heeft bloemen gelegd op de plek waar hij is neergezegen. Er zijn ook bloemen gelegd bij het huis van Daphne Hoft een paar straten verder. Zij is in 2020 door haar partner doodgeschoten.  

"Het is teveel," zegt Overman. "Hier in de buurt zijn er 4 huizen in brand gestoken door boze partners. Maar we vragen niet alleen aandacht voor onze buurt. Maar voor heel Suriname, de hele wereld eigenlijk. We kunnen bijna elke dag lezen dat er slachtoffers van huiselijk geweld vallen. Er moet iets gebeuren, we moeten bewuster worden. Het moet geremd worden. Huiselijk geweld is niet alleen tussen partners. Maar ook tussen schoonfamilies bijvoorbeeld. Mensen gaan elkaar te lijf, ze kappen elkaar. Niet alleen vrouwen zijn slachtoffers zoals nu bewezen is. Daarom lopen we voor vrouwen, mannen en kinderen."

"No naki, ma taki" wordt er door de straten gescandeerd. Buurman Enver Panka kan niet meedoen maar hij ondersteunt de actie. "Huiselijk geweld keur ik sowieso af," spreekt hij de wandelaars toe. "Raak niet aan, communiceer. Vrouwen, als hij je één keer heeft aangeraakt en je hebt er geen werk van gemaakt, gaat hij het blijven doen. Mannen, als ze je één keer heeft aangeraakt en je hebt er niets aan gedaan gaat ze het blijven doen. Op een dag loopt de emmer over. Dan kan het fataal aflopen. Praat met elkaar. Het zijn de kinderen die eronder lijden. Taki, taki." Snip en Overman geven aan dat het niet bij deze ene loop zal blijven. Ze gaan proberen meer organisaties te betrekken. Er moet meer bewustzijn komen, hulp en begeleiding voor slachtoffers en nabestaanden.

Mirelva Pinas heeft huiselijk geweld overleefd. "Mijn partner heeft geprobeerd mij dood te wurgen," geeft ze aan. "Die God daarboven heeft me geholpen het te overleven." Het is de partner wel gelukt om het huis in brand te steken. Pinas was toen zwanger. "Ik bemoedig nu andere vrouwen," deelt ze mee. "Ik druk ze op het hart om direct aan de bel te trekken, om de nodige instanties op de hoogte te stellen. Ze hoeven het niet zo ver te laten komen als wat met mij is gebeurd. Meestal heb je al indrukken, maar men denkt geduldig te zijn. Je moet gewoon direct handelen." Haar huis is ondertussen herbouwd, omdat het tegen brand was verzekerd. Het gaat goed met haar dochter, zij wordt straks 4 jaar.

De loop is geëindigd bij Keizerweerd. "God van trouw" zingend liepen de mensen het erf op en legden bloemen op de plek waar Marvin Simpson is neergeschoten. "We waren allemaal hier buiten," vertelt oma Keizerweerd. "Hij had een paar foto's gemaakt. Toen is Merre naast mijn zoon gaan zitten. Ze heeft die telefoon uit zijn hand gepakt en is naar binnen gegaan. Wat binnen is gebeurd weet ik niet. Op een gegeven moment stond ze voor de deur. Mijn zoon kwam naar buiten rennen. Ze heeft die telefoon naar buiten gegooid. Mijn zoon is naar de schutting gegaan en stond ernaast. Ze heeft dat wapen getrokken en heeft één schot gelost. Hij is gevallen. Hij zei ik ga dood mama. Ik ga dood. Ik zei nee, je gaat niet dood…" Ze stopt met praten en gilt het uit: "Marvin. Marvin!"