Niemand, inclusief de president en de vicepresident, mag in een democratische rechtsstaat zweven boven wet en recht. Hoe machtsdronken iemand ook wordt, wet en recht gelden voor eenieder. Veertig jaar geleden waanden machthebbers ook dat ze een goddelijke status hadden, omdat ze door de loop van vuurwapens aan de macht waren gekomen. Zij gingen zover en beslisten over leven en dood. Vandaag de dag weten ze dat alleen rechtsregels zullen gelden. De glorie van toen is behoorlijk vergaan. Hoogmoed komt meestal vóór de val.

De aanval op instituten van de Staat die met wet en recht bezig zijn, geeft aan hoe diep we gezonken zijn in het land. Daarnaast worden etnische sentimenten bespeeld om het Openbaar Ministerie in een etnisch hoekje te drukken. Alleen een bepaalde etnische groep zou worden aangepakt. De vraag is of de mensen die worden opgespoord en berecht, werkelijk betrokken zijn bij criminele activiteiten. Dat alleen telt en niet het ras. Bij het Openbaar Ministerie zijn er vervolgingsambtenaren die behoren tot diverse rassen in het land. Wie over de schreef gaat moet worden aangepakt, ongeacht afkomst, positie, geld of wat voor status dan ook.

De aanval van personen in het Justitieel Interventie Team (JIT) is sinds de vorige regeerperiode begonnen. De drugsmaffia voelt zich behoorlijk bedreigd, omdat er een stokje wordt gestoken tegen de duistere praktijken. Er zijn vele successen geweest - al dan niet in samenwerking met internationale organisaties. Verschillende drugsladingen zijn onderschept, terwijl het proces gaande is van ruim 400 kg cocaïne die in beslag genomen is in Moengo. Het JIT is geen werkarm van het Kabinet van de President, maar van het Openbaar Ministerie.

Uiteraard zullen nationale inlichtingendiensten informatie verzamelen over drugs drop-offs en de lijnen volgen. Het komt wel meer voor dat de sporen leiden naar invloedrijke personen. Het willen uitschakelen van lokale instituten zal niet helpen als het gaat om grensoverschrijdende drugscriminaliteit. De gringo's zijn er behoorlijk allergisch voor als cocaïne hun land binnenkomt. Zij volgen de sporen ongeacht om wie het gaat en indien het moet slaan ze toe, zonder aanzien des persoons.

Veiligheidsadviseur van de president, Melvin Linscheer, is om zijn verdiensten gevraagd door de president himself om hem bij te staan in het bestrijden van criminaliteit. Chan kan politieke fouten maken, maar hij blijft de sheriff, de politieman, de persoon die Cicad-topman was. Het zit in zijn genen om op te treden tegen de drugsmaffia, ongeacht om wie het gaat. Een veiligheidsadviseur heeft geen enkel politiek draagvlak nodig. Hij moet gewoon zijn werk doen en doorgaan zolang hij de zegen heeft van de president. Als het staatshoofd hem laat vallen en zwicht voor chantage politiek, dan zal de onderwereld zegevieren. Maar dat zal niet gebeuren!

Nita Ramcharan