De titel van dit artikel is ontleend aan 'Makkers, staakt uw wild  geraas' een Nederlandse film uit 1960. Over de huidige macro-economische situatie,  die ook de sociaaleconomische omstandigheden in ons land beïnvloedt, is (en wordt) in alle toonaarden  geprotesteerd, in woord en geschrift. Ik doe het op mijn manier.

Ongelooflijk hoeveel notoire herrieschoppers, zowel individueel als collectief, met beroep op hun recht van vrije meningsuiting zoals vervat in Art.19 van onze Grondwet, actie voeren tegen alles en iedereen, die in hun ogen oorzaak en gevolg zijn van de situatie waarin zij, de actievoerders, zijn komen te verkeren, zonder stil te staan bij de consequenties van hun optreden. Hun misnoegen is vaak terecht, helaas, en is terug te voeren naar een overheid die een te grote broek heeft aangetrokken.



Ze staan, gelijk de spreekwoordelijke beste stuurlui, met hun kritiek aan wal en lijken behept met een grenzeloze zelfoverschatting. Zouden zij, als de rollen omgedraaid waren het anders kunnen?  Kritiek leveren mag. Op fouten van anderen wijzen is makkelijk zat.
‘Corrigerend optreden' mag ook. Maar dan zou ook moeten worden aangegeven wat precies fout is, en hoe die fout(en) moet(en) of kan (kunnen) worden hersteld. Geraas alleen zet geen zoden aan de dijk.

Laten we met bezonnen hoofd alom beroering, paniek en dreiging om ons heen met kalme blik gadeslaan en nadenken over realistische alternatieven.
De volgende afbeelding is de tegenhanger van het bovenstaande.


 

Te grote schoenen aantrekken
Je moet niet beginnen aan iets wat je eigenlijk niet aan kan.

Wie de schoen past trekke hem aan!

George Orie