Nu Asis & co (VHP+ABOP) Assembleelid Edward Belfort (ABOP-dissident) een kopje kleiner willen maken, moet niet alleen de ondemocratische Terugroepwet worden aangepast, maar de hele grondwet. De verkiezingsbelofte hield veel meer in dan het aanpassen van de Terugroepwet. Ook de Kiesregeling en de grondwet zouden worden aangepakt. Al twee jaren zijn voorbij en van 'wo set' en' is niet veel terechtgekomen. De politieke partijen, loyalisten, family, friends & sponsors zijn geregeld, maar het volk is op sterven na dood.

Een kleine groep reist de wereld rond met zevenmijls laarzen en belast de staatskas voor miljoenen. Een reis van koning Albert alleen naar Marokko, Israël en VS kost de Staat meer dan US$ 27.000. De ticketkosten -uiteraard businessclass- alleen zijn ruim US$ 14.000. Om dan ook nog te blunderen met de mededeling dat er een ambassade komt in Jeruzalem, is meer dan pijnlijk en zooo niet diplomatisch. Assembleelid Barkat Mohab-Ali (VHP) mag zijn borst natmaken. Als hij het principieel stelt dat hij uit de fractie gaat stappen als Suriname naar Jeruzalem gaat, wordt hij geroyeerd uit de VHP. Dan is hij geen Assembleelid meer.

Dat mensen overlopen naar andere partijen na de verkiezing, is inderdaad verfoeilijk. Zeker als het niet om principiële redenen gaat. Het is ronduit kiezersbedrog. Daar moet zeker stelling tegen genomen worden, ook tegen Noreen Cheung en Charles Pahlad die van de NDP overgelopen waren naar de toenmalige oppositie (nu coalitie) en met bloemen en brasa's zijn verwelkomd. Maar elke medaille heeft een keerzijde. Als van Assembleeleden wordt geëist dat ze een kadaver partijdiscipline moeten tentoonstellen, dan is de democratie in Suriname niet meer dan een farce. De interne democratie in diverse partijen - ondanks mooie statuten en huishoudelijk reglement - is fragiel. Wie geen ja en amen zegt tegen de voorzitter, ligt binnen de kortste keren eruit.

Nu krijgt de partij, die niet voorkomt in het staatsbestel, de macht om Assembleeleden terug te roepen, door hen te royeren. De coalitiefractieleider Asis Gajadien (VHP), Genevievre Jordan (ABOP) en Nisha Jhakry (VHP) hebben een initiatiefwet uit de grond gestampt om ervoor te zorgen dat een dwarsligger uit 's lands vergaderzaal wordt verwijderd om een ja-knikker binnen te halen. En velen willen uit alle macht ja-knikken, want ze worden gezegend met lappen grond, dubbele salarissen, buitenlandse reizen en andere privéleges. Dit, terwijl tientallen wetten, die dringend nodig zijn, wachten op behandeling en het maar niet opschiet in De Nationale Assemblee.

Als die wet door ja-knikkers van de coalitie wordt aangenomen, dan moet uit de grondwet het woord volksvertegenwoordiger, vervangen worden door partijvertegenwoordiger. Artikel 55 van de moederwet moet niet meer zijn: De Nationale Assemblee vertegenwoordigt het volk van de Republiek Suriname en brengt de soevereine wil van de natie tot uitdrukking. Daar moet staan -- vertegenwoordigt de politieke partij waar hij/zij van afkomstig is. Artikel 57: De leden van De Nationale Assemblee worden rechtstreeks gekozen door de ingezetenen die de Surinaamse nationaliteit bezitten en de leeftijd van achttien jaren hebben bereikt, moet aangepast worden in 'de politieke organisatie wordt gekozen'.

En artikel 65 dat gaat over de eed die een Assembleelid moet afleggen, zeker veranderen. Ik zweer (beloof), dat ik het ambt van Assembleelid nauwgezet zal vervullen. Ik zweer (beloof) dat ik het welzijn van Suriname naar mijn beste vermogen zal bevorderen. Ik zweer (beloof) gehoorzaamheid aan de Grondwet en aan alle andere wettelijke regelingen. Ik zweer (beloof) trouw aan de Republiek Suriname. Zo waarlijk helpe mij God Almachtig (Dat verklaar en beloof ik). Hier moet gezworen worden op de partij en de voorzitter. Een Assembleelid moet gehoorzaam zijn aan de partij en niet de grondwet. Trouw zijn aan de partij en niet de Republiek Suriname. Zo waarlijk helpe mij de partijvoorzitter almachtig!

Nita Ramcharan