Het klinkt als muziek in de oren. Rust en stabiliteit op het koersenfront. Er is al jaren onrust rond de koers. En als we de juiste koers kwijt zijn, lijdt het hele land daaronder. Onze geliefde SRD wordt met de dag minder waard, dat terwijl we allemaal zeggen zoveel van Suriname te houden. Dat klinkt overigens niet overtuigend wanneer dat gezegd wordt door mensen met een hete aardappel in de mond die de Surinaamse munt moeten helpen verdedigen.

De regering heeft al een paar keer gezegd dat IMF niet gaat zeggen wat Suriname moet doen. Er is volgens minister Armand Achaibersing van Financiën & Planning geen verschil in inzicht tussen de regering en het IMF over het loslaten van de koers. Alleen gaat het om het moment waarop dit moet gebeuren. Er is nu gekozen voor een tijdelijke maatregel. Eentje die in het verleden ook is geïntroduceerd. De koers mag zich bewegen binnen een bandbreedte van minimum SRD 14.29 en maximum SRD 16.30 voor de US-dollar.

Sinds 1 maart mag de koers dus gaan schommelen, op en neer maar niet zo hoog als de straatkoers. Wanneer de schommel omhoog gaat, zal die niet weer omlaag komen dan alleen maar voor de douanekoers, die op SRD 14.29 is gebleven. Tegen deze koers zullen goederen geïmporteerd worden en import van brandstof worden berekend. Buiten is de koers iets hoger, omdat de vraag naar dollars groot is en het aanbod onvoldoende is. Koersstabilisatie zal alleen worden bereikt als er meer geproduceerd en geëxporteerd wordt. Suriname heeft decennialang ervaring hiermee.

De exporteurs van vis, groenten, hout enz. zijn boos op de regering. Zij vinden dat ze benadeeld worden omdat ze hun zuur verdiende dollars voor een lager bedrag moeten inwisselen. Een bedrag binnen de bandbreedte. Bovendien moeten ze 100 procent van het geld terugbrengen. De VEAPS vindt dat de hoge heren in driedelig pak deze besluiten nemen, terwijl de agrariër op het veld in weer en wind moet zweten. En de visexporteur die zoveel ontberingen moet opbrengen - en heen en weer naar Zanderij moet als er een probleem is met uitvoer van de vracht - heeft alleen maar verwensingen voor dit besluit. Meer dan 90% van hun business draait op deviezen. De goudmaatschappijen ontspringen de dans, want ze hebben een overeenkomst die bij wet is goedgekeurd.

De SRD is dus in vijf maanden tijd voor de tweede keer gedevalueerd. Met de verplichte inwisseling - lijkt wel de jaren tachtig van de vorige eeuw - wil de regering meer deviezen in het laatje hebben. Die kunnen dan het gras laten groeien zodat melkkoe CBvS lekker kan grazen. En ook andere koeien zullen hun voordeel hebben, waardoor iedereen een hapje kan kauwen en herkauwen. Zo wordt gehoopt dat de koers wordt gestabiliseerd. De vorige keer werden deviezen geveild om de koers binnen de bandbreedte te dwingen, maar toen heeft het niet geholpen. De valutahandelaren kijken nog de kat uit de boom.

Hoewel de regering zegt meer te houden van het volk dan van het IMF, heeft ze toch besloten dat de koers mag gaan schommelen. Het is een weloverwogen beslissing wordt er gezegd, maar exporteurs zijn niet betrokken bij het besluit. Om het IMF mee te krijgen, moest worden besloten om de koers aan te pakken, anders wordt het 'no deal'. Nu moet het IMF ervan overtuigd worden dat de koers kan worden bedwongen. Terwijl de regering zegt dat er in Suriname een breed draagvlak is, is vanuit de agrarische sector flink kritiek op de maatregel. Hopelijk staat de regering met beide benen op de grond en gaat ze niet zweven zoals de koers.

Nita Ramcharan