Met veel nieuwsgierigheid heb ik na het lezen van de kop het stuk van Idris Naipal gelezen. In feite klopt alles wat hij zegt. Waarom ben ik dan toch teleurgesteld wanneer ik klaar ben met lezen? Na lang nadenken kom ik tot de conclusie dat Idris als regelmatige inzender van stukjes en als publieke figuur alleen maar clichés bezigt en open deuren intrapt en dus niets zegt dat degene die dit opkomende racisme aanwakkert op andere gedachten zal brengen.

In het gevecht tegen racisme is ‘geen racist zijn’ simpel niet goed genoeg. Zoals een goede vriend van mij het altijd zegt: de tegenpool van een racist is niet ‘geen racist’, maar een antiracist. Dus, wil Idris een bijdrage leveren aan die mooie bromtyi dyari die hij predikt, dient hij een antiracist te zijn. Dat houdt in dat hij alle racisten aanspreekt op hun gedrag en het ze duidelijk maakt dat dit onacceptabel, onwenselijk gedrag is. Dat geldt voor alle racisten, ook die dicht bij huis, ook die in de eigen partij. Wees in alle opzichten en te allen tijde een strijder voor gelijkheid. Wees een consequente, openlijke en continue antiracisme-strijder en, geloof mij maar, social media en de media die jij nu beschuldigt van het aanwakkeren van racisme zullen geen voedingsbodem vinden.

Nu zullen mensen zich afvragen waarom ik de politiek erbij haal, want Idris schrijft dit stuk op persoonlijke titel. Ik haal de politiek erbij, omdat Idris eindigt met de politiek.

‘We hebben elkaar heel hard nodig om Suriname weer op te bouwen na het vernietigend beleid van de vorige regering. We moeten het land Suriname redden!’
 
Dus Idris, wil je Suriname middels de politiek redden en wil je echt racisme bestrijden, word dan een antiracist en spreek de racisten aan, met naam en toenaam en geef aan dat jij hun racistisch gedrag niet accepteert. Geef aan hoe verwerpelijk jij dergelijk gedrag vindt, pas dan lever je echt een bijdrage om racisme de kop in te drukken. Bij voorbaat dank.

Stanley Angel