In de Palmentuin is gezamenlijk gebeden op de Internationale Dag van de Inheemsen. Dit gebeurt elk jaar. (Foto's: René Gompers)
De gebruikelijke rituelen worden uitgevoerd in de Palmentuin.
In kleine kring wordt de dag herdacht. Door de Covid-19 pandemie is er geen publiek uitgenodigd.
Er wordt gebeden voor de voorouders, het land en het volk.



De sambura galmt door de Palmentuin, de vroege bezoekers gaan op het geluid af. Onder een hut wordt er enthousiast gezongen en gedanst. De bezoekers sluiten zich bij het groepje vrolijke Inheemsen aan. “Nee, er is geen feest vandaag maar we hebben ten minste gebeden,” benadrukt Sirito-Yana Aloema. Hij is voorzitter van de Organisatie van Inheemsen in Suriname (OIS). Een uur eerder hebben Inheemsen van verschillende stammen samen gebeden, een jaarlijkse traditie in de Palmentuin. 

“Een wonder tegen die vreselijke ziekte, erkenning van de Inheemse rechten, een gezond en welvarend land,” is er van Tamushi afgesmeekt. “Waarom zijn jullie zo bedeesd, sta op en laat je horen,” heeft een ‘winti’ van de voorouders onder andere geantwoord. Kennis van de natuur, heilige plekken, rituelen dreigen verloren te gaan. “Een grote miskenning,” wordt er vertaald. Het is meer dan tijd om te bundelen, niet alleen vandaag. Het is de verdeeldheid dat maakt dat bijvoorbeeld de erkenning van de grondenrechten zolang op zich laat wachten, Inheemsen moeten meer betrokken raken bij de zaken die hen aangaat, wordt er samengevat. 

Aloema vreest dat de Inheemsen straks helemaal geen plek meer hebben. Er is al zoveel ingeleverd geeft hij aan. “Voor ons is deze plek (Palmentuin) ook heilig, deelt hij mee. “Op de plek waar ons monument zou komen heeft men een gym geplaatst. Dat is het punt waar wij onze rituelen doen, waar we sommige dingen hebben begraven. Het is de plek waar je de zon ziet opkomen. Wij hebben een binding met die plek. Maar nu is het een gym. Dat is triest.” 

Twee groepen hebben vanmorgen gebeden in de Palmentuin, de OIS en de Five Nations. Beide groepen hebben zich samengevoegd om te bidden en andere activiteiten te ontplooien. Stichting Amazonemarkt heeft ook besloten op kleine schaal activiteiten te houden. Ondertussen is het gebed afgelopen. Dan is het tijd voor een kruidenbad. Er is een heel programma in elkaar gezet. Er staat een grote tent klaar om hoge gasten te ontvangen.

“We zijn bij elkaar in kleine kring vanwege Covid,” zegt Aloema. “We hebben niemand uitgenodigd, we willen niet dat er meer mensen ziek worden. We zijn af en toe ‘live’ en streamen ook via Zoom. We hebben wel hoogwaardigheidsbekleders uitgenodigd maar als ze niet komen, is het niet erg.” Druppelsgewijs doen mensen de Palmentuin aan. Sommige hutten worden ingericht. Peperwater en kasiri worden bij enkele uitgestald. Onder een tent gaat het er vrolijk aan toe. Een trom roept de mensen “fu kon broko kindi.” Een bezoeker gaat in op de uitnodiging. Dansend voegt ze zich bij de kleine groep Inheemsen, een fles bier in een hand, in de andere een goed gevulde cup met bier. 

René Gompers