C-47, voorzitter Robby Berenstein, tijdens de Assemblee van de Arbeid. (Foto's: René Gompers)
Reshma Mangre, spreekt de vakbondsleiders toe.
Vakbondsleider Dayanand Dwarka, bestuurslid van C-47.

Het voorstel van Assembleelid Amzad Abdoel om de Wet op de Staatsschuld aan te passen, zodat de minister van Financiën ongestraft en ongelimiteerd leningen mag sluiten, stuit op grote weerstand vanuit de samenleving. “Al de groepen en organisaties die zich hier tegen verzetten, zullen verenigd worden,” kondigt vakbondsleider Robby Berenstein aan. Er komt een gezamenlijke verklaring en in eenheid zal een petitie ingediend worden bij De Nationale Assemblee, op de dag dat de wetswijziging behandeld zal worden, deelt Berenstein mee.

Het plan voor “gezamenlijk ten strijde trekken tegen deze wetswijziging” is vanmiddag op een Assemblee van de Arbeid in het C-47 gebouw uit de doeken gedaan. “Groepen en partijen zoals Strei!, VES, VSB, de Bankiersvereniging, Akmos, BINI zijn al begonnen met protesten, ik vind dat we ze moeten ondersteunen,” deelt Berenstein zijn gehoor mee. “De verklaring zal een weergave zijn van wat er speelt in de samenleving. Het gaat niet meer om individuele groepen of partijen, het treft ons allemaal. Dit is de eerste stap die we nemen. Laat het parlement zien dat de samenleving het niet eens is met de wetswijziging, laat ze haar ‘common sense’ gebruiken en de zaak terugdraaien.” 

In eerste instantie gaan er alleen besturen van organisaties de petitie indienen. Maar de andere bonden willen meer kracht bijzetten. Iedereen die kan, mag komen meedoen wordt er aangegeven. Anders zal de regering de actie niet serieus nemen en het aangrijpen om het verhaal anders te vertellen, wordt er aangegeven. Berenstein geeft aan dat alle groepen buiten de vakbonden benaderd worden om mee te doen aan de actie. De vakbonden houden het voorlopig nog alleen op bestuursleden. “Figuurlijk w’o nak a Assemblee wan patu tap den ete,” merkt vakbondsleider Lloyd Read op. “Want dies no kan. Dit treft alle groepen, we mogen het niet accepteren.” 

Dayanand Dwarka merkt op dat de situatie van de jaren negentig van de vorige eeuw onder president Jules Wijdenbosch zich aan het herhalen is. “Lenen kan, maar het moet verantwoord gebeuren, dus zolang je het terug kan betalen,” benadrukt hij. “Bij de desastreuze periode van ’96-2000’ is er ongebreideld geleend en verkwist. Wij hebben het gelag betaald. De samenleving was ontwricht. Niet voor niets is uit die strijd voortgekomen de Wet op Staatsschuld. Het plafond was gesteld op 60 procent. Het moet ons niet een tweede keer overkomen! Leni mag, maar disi tof tumsi. Het plafond is op 60 procent maar ze zijn al bijna bij 90 procent. Met toestemming van de Assemblee natuurlijk. Dat moeten we stoppen!”

Vakbondsleider Reshma Mangre (BvL/ALS) wil dat het volk wordt opgeroepen want “eenheid maakt macht”. Het gaat niet om politieke partijen of vakbonden meer, het is van nationaal belang,stelt Mangre. “We moeten niet bang zijn, want dat is het begin van slavernij,” stelt Mangre. “Als we bang zijn, kunnen we de tent sluiten. United we stand, devided we fall! Het is nu meer dan tijd dat we gezamenlijk gaan optrekken. Alle mensen, alle burgers, want het heeft met ons allemaal te maken!” 

Berenstein deelt mee dat als de wet toch wordt doorgedrukt men genoodzaakt zal zijn de straat op te gaan. Hij wil het liefst vermijden. “Maar het is datzelfde ‘leen-uitgave’ gedrag heeft ons gestort in de acties van toen. De koersen waren met duizenden procenten gestegen. Prijzen vlogen omhoog, lonen daalden in waarde. De koersen zijn nu weer gestegen, de prijzen ook, de symptomen van toen zijn duidelijk.” 

René Gompers