Een verkiezing houden is best duur. Uit de uitgelekte begroting blijkt dat SRD 57 miljoen uit 's lands kas nodig is om te bepalen wie de zetels in De Nationale Assemblee, districtsraad en ressortraad mogen bezetten. Zij zijn volgens de grondwet uitverkoren om het volk te vertegenwoordigen. Maar de praktijk laat een heel ander beeld zien. Eenmaal gekozen behartigt de coalitie de belangen van de regering. De oppositie telt nauwelijks mee als het erop aankomt. Zij blijkt ook een papierentijger te zijn en niet creatief genoeg in het behartigen van het volksbelang. 

Een goed voorbeeld is de wijze waarop de Brokopondo-Overeenkomst is beëindigd. Het parlement heeft een gouden kans verloren laten gaan om te tonen dat het de vertegenwoordiger van het volk is. Bij de verkiezing wordt niet een regering gekozen, maar er wordt gestemd op volksvertegenwoordigers. De Nationale Assemblee moet de wil van het volk tot uitdrukking brengen. En niet die van de regering of Alcoa. Het parlement heeft zijn eigen positie uitgehold en kan niet serieus worden genomen. Het is duidelijk tijd voor nieuwe verkiezingen. 

Coalitie én oppositie waren in het begin op één lijn over Alcoa. De regering werd teruggefloten. Met het rode potlood werd een streep getrokken door het resultaat van de onderhandeling met Alcoa. De regering kreeg een dikke onvoldoende en moest de onderhandelingen overdoen. Even leek het alsof De Nationale Assemblee daadwerkelijk de stem van het volk was. Het leek alsof de Assembleeleden eindelijk begrepen waarom er verkiezingen worden gehouden en hoe heilig de stem van het volk is. 

Toen het erop aankwam, bleek dat de coalitie niet de taal van het volk sprak, maar die van de regering en Alcoa. De Assembleevoorzitter die zich heeft ingezet om het tij te keren, kreeg geen steun uit eigen gelederen. Haar poging om te tonen dat de macht bij het volk ligt, is de grond ingeboord. Dit, in het belang van de regering en Alcoa. Partijbelang en partijdiscipline kregen voorrang.  

De oppositie gaat ook niet vrijuit. Zij heeft getoond niet in staat te zijn het volk in beweging te brengen. De felle protesten van maatschappelijke organisaties zijn niet gebruikt om de kiezers op de been te brengen. Als vertegenwoordiger van het volk, moest de hulp ingeroepen worden van de massa, wanneer blijkt dat de belangen van land en volk op het spel zijn gezet. De oppositie heeft het niet gedurfd om de confrontatie aan te gaan. Stel je eens voor dat de achterban niet kwam opdagen...

De kiezers hebben opnieuw de kans om in mei 2020 te bepalen wie hen mogen vertegenwoordigen. Nu is het dus tijd om huiswerk te maken. Op school gebruikt de leerkracht een rood potlood om een repetitie te beoordelen. Wie goed heeft gewerkt, gaat over naar de volgende klas of slaagt voor het examen. Gelukkig dat de regering steeds via zoveel kanalen aangeeft hoe goed zij werkt, hoe hard zij haar best doet. Omdat de regering zo goed heeft gewerkt, mag zij in mei 2020 niet blijven zitten...

Nita Ramcharan