Ellen Naarendorp wijst op gevaren goudwinning

Ellen Naarendorp, lid van beleidscommissie ordening goudsector, wijst op de gevaren van goudwinning voor de volksgezondheid en milieu. Naarendorp hield een presentatie op de ‘goudconferentie’ op Snesi kondré afgelopen weekend. Hoewel de goudwinning zorgt voor werkgelegenheid en inkomsten, brengt ze ook verschillende problemen met zich mee. “Er wordt een aanslag gepleegd op de gezondheid van de mens”, zegt Naarendorp. Zij wijst op het troebelwater dat in kreken en rivieren terecht komt. De kwikvervuiling van het water en bodem neemt ernstige gevolgen aan.

Uit een onderzoek in het dorp Bakoe bij het Stuwmeer blijkt dat de bewoners last hebben van huiduitslag. De mensen krijgen scheurbuik door het drinken van het vervuilde water. Het visbestand is ook drastisch achteruit gegaan. “Het betreden van hun traditionele jachtgebieden, visgronden en zelfs toegang tot hun kostgrondjes is hen ontnomen door de kolonisatie van zwaar bewapende Braziliaanse porknokkers”, houdt Naarendorp het publiek voor.

Op verschillende plekken waar naar goud is gezocht, is er stilstaand water door het gedegradeerd land. Naarendorp wijst erop dat dit een geweldige broedplaats is voor allerlei soorten muskieten. Malaria is een veel voorkomende ziekte in de goudvelden. Indien geen permanente voorzorgsmaatregelen worden genomen, kan deze ziekte in korte tijd veel levens opeisen in de goudvelden.

Naarendorp waarschuwt voor het gevaar van kwikvervuiling van water en bodem. “Dit is een grote dreiging voor de mens. Zij wijst erop dat kwik een sluipmoordenaar is in de goudvelden. Kwikdamp wordt voor 80% door de longen geabsorbeerd in het bloed. Kwik doodt cellen. Kwikdamp wordt direct in de hersenen geabsorbeerd. Kwik stapelt zich in de foetus en bevindt zich ook in moedermelk.

In het inheemse dorp Apetina is onderzoek verricht naar het kwikgehalte in het lichaam van de dorpelingen. Van de 195 gemeten vrouwen en kinderen waren 40 in de zone van verhoogd risico en 119 in de zone van hoog risico. Bewoners van het binnenland worden in toenemende mate blootgesteld aan chronische kwikvervuiling. Het kwikgehalte bij vissen in het Stuwmeer ligt meer dan 100 procent boven het internationaal toelaatbare van 0.5 microgram. “Daar de lokale gemeenschappen voor hun eiwitvoorziening afhankelijk zijn van vis, staan zij meer dan ooit blootgesteld aan een chronische kwikvergiftiging”, zegt Naarendorp, die naar verschillende studies verwees.

Naarendorp zegt dat ondanks 400 studies uitgevoerd zijn, niemand een overzicht heeft. Er moet worden uitgemaakt hoe problematisch de kwikvervuiling eigenlijk is. Er is een gezamenlijke aanpak nodig ter bescherming van de bevolking in de goudvelden. “Mi hopu taki, a pisi tori sa mi tya kon na fesi, yu sa teki en ini yu prakseri! Bikassi sondro wan bun gesontu, un no sa mang tyari un lobi kondre Sranan kon na fesi”, aldus Naarendorp.