Niet alleen 'tante Jenny' is moe van de assembleeleden, maar uit de reacties van het publiek blijkt dat veel mensen hun buik vol hebben van politiek en politici. Allemaal één pot nat. Bij de aanvang van de begrotingsbehandeling is weer eens duidelijk geworden dat het gaat om eigen belangen en die van partijgenoten, familieleden en loyalisten. Veel assembleeleden lijken vergeten te zijn dat ze vertegenwoordigers horen te zijn van het volk.

De onverzadigbare honger naar grondbezit voert de boventoon in het parlement. Al jarenlang worden door mensen die dichtbij de honingpot zitten, lappen grond toegeëigend. Anderen die geen kruiwagen hebben, verslijten hun schoenen en krijgen nul op het rekest. Er is allang grote ontevredenheid over het grondbeleid. Tijdens de vorige regering was het dweilen met de kraan open. Het door president Desi Bouterse aangekondigde onderzoek blijkt tot nu toe ook slechts een politiek spelletje te zijn.

Grond wordt door opeenvolgende regeringen gebruikt als politiek betaalmiddel. Terwijl het ene assembleelid een andere collega verwijt op een oneigenlijke manier in bezit te zijn gekomen van domeingrond, blijkt hij ook politiek gezegend te zijn. Anderen kunnen geen woord uitbrengen over dit onderwerp, want de november zon is dit jaar extra meedogenloos. Zelfs in de gekoelde vergaderzaal van De Nationale Assemblee begint de boter op het hoofd te smelten.

Jarenlang wordt er geroofd van het volk. Soso fufuru, om de woorden van parlementariër André Misikaba te gebruiken. De reflectie in de politieke spiegel is troebel. Het politieke imago is ernstig geschaad. Assembleevoorzitter Jennifer Simons zegt terecht dat er over en weer genoeg te verwijten valt over het grondbeleid. Alle politieke partijen die aan de macht zijn gekomen, hebben zich schuldig gemaakt aan bevoorrechting van partijgenoten, familie en vrienden. Hiertegen moet nu eindelijk paal en perk worden gesteld. Het is meer dan genoeg geweest! Ook het volk is moe van de uitverkoop van Suriname!

Nita Ramcharan