“Straat van Hormuz een dagje open, toen wat piefpafpoef en toen Straat weer dicht.”
“Wat is dit nou voor idioot gedoe?”
“”Beste jongere broeder in ons midden, dit heet politieke powerplay.”
“Maar dat is toch niet in het belang van ons, we the people.”
“Sinds wanneer handelen politici als eerst in het belang van ‘we the people? Wordt wakker jongere vriend. Ze vechten altijd en als eerst voor het veilig stellen van hun financiële belangen.”
“En wij horen steeds weer dat we geduldig moeten wachten, want de rommel van de vorige regering moet eerst opgeruimd worden.”
“Maar intussen worden wel massaal coalitie-loyalisten op strategische posten geplaatst.”
“Bedoel je bijvoorbeeld die tweede DC in Nickerie?”
“Ik bedoel niets en niemand, maar dit soort waardeloos beleid demotiveert velen.”
“Maar intussen storten tientallen scholen bijkans in vanwege achterstallig onderhoud, jongelui staan tijdens schooltijd knippa en koekjes te hosselen bij stoplichten en geslaagden zijn niet gemotiveerd om leerkracht te worden.”
“Het is makkelijk om te zeggen dat dát alleen maar de schuld is van een falend overheidsbeleid van de afgelopen 50 jaar.”
“Maar die overheid heeft wel tijd om dagenlang allerlei congressen en seminars te houden, met geweldige plannen en innovaties, maar niets kan uitgevoerd worden, tot het volgende congres.”
“Ik heb jullie al zo vaak gezegd: beleid in dit land is veelal: doen alsof we doen, maar in feite doen we niets.”
“Dan wat is uw geweldige oplossing van vele van onze structurele problemen, bijvoorbeeld in het onderwijs?”
“Je bedoelt: in vooral het openbare onderwijs, niet zozeer bij het particuliere onderwijs. Wat dat doet het goed en groeit razendsnel.”
“Allereerst: het openbare onderwijs moet weer maandelijks schoolgeld vragen. En laten we nou niet meteen beginnen te zeuren over ’maar die arme kinderen dan? Eerst kijken naar wie kan betalen en dat eerst vanaf de hoogste opleiding langzaam naar beneden toe.”
“Dan zal jaren duren.”
“Dat is langetermijnbeleid, beste broeder. Populistische politici dachten er goed aan snel te doen door het schoolgeld af te schaffen. Luku san pesa.”
“En leerlingen die dat schoolgeld niet gaan kunnen betalen?”
“Die worden met een overheidsbeurs gesubsidieerd, maar in de vakanties moeten zij gerichte arbeid op school verrichten om hun beurs af te lossen, zoals reparaties, verven, metselen, elektra herstellen en ander onderhoud, natuurlijk onder begeleiding van vakmensen. Dan leren ze vaardigheden waarmee ze geld kunnen verdienen.”
“En elke keer als ze over gaan, wordt hun schuld verminderd.”
“En de leerkrachten begeleiden zwakke leerlingen in de vakanties.”
“In de vakanties?” 
“Natuurlijk, want leerkrachten zijn niet vrij, ze worden toch doorbetaald? De leerlingen zijn schoolvrij.”
“En wat nog meer?”
“Inkorting van de schoolvakanties. Kijk de Paasvakantie nu: het lijkt wel een Grote Vakantie.” 
“En wat nog meer?”
“Uitbreiding van de lestijden, en wel van 8 tot half een en dan weer van twee tot vijf uur ’s middags. ’s Middags komt er een andere ploeg lesgeven die dan aan huiswerkbegeleiding doet, handenarbeid, schooltuintje, sport en spel en algemene ontwikkeling.”
“Maar wat doen de leerlingen dan tussen half een en twee uur?”
“Ze mogen naar huis of op school uitrusten. Degenen die op school blijven, krijgen een warme maaltijd, waarvoor natuurlijk een gesubsidieerd bedrag betaald moet worden of mama of papa brengt wat warm eten voor ze. Absoluut niet die lekkere, maar vette, niet gekeurde en ongezonde hap die ze vaak voor de school kopen.”
“Inderdaad, ingrijpende maatregelen meester, maar vele ouders zullen hard en luidkeels klagen.”
“Dat doen ze maar en dan mogen ze hun kind gaan inschrijven op een gratis school, waar er geen discipline heerst, het plafond zakt, de toiletten op een varkensstal lijken en ruiken, de leerkrachten ongemotiveerd zijn en er ‘al la dol’ gepest en gevochten wordt. Go your gang: goedkoop is duurkoop.” 
“En in de klassen 1 tot en met 6, nieuwe telling, worden maar twee vakken gegeven, namelijk Rekenen en Taal. Niets meer. In de klassen daarna  komen er gaandeweg Kennis der Natuur, zoals dat vroeger heette, Aardrijkskunde en Geschiedenis, met eerst focus op Suriname en dan de wereld eromheen.” 
“En de leerlingen moeten niet alleen in de kleuterfase in groepjes met elkaar leren werken en elkaar verdragen, maar ook in de volgende klassen. Daardoor kunnen vele volwassenen later aan het werk niet met elkaar samenwerken en wordt het beleid steeds weer en meer ‘los zand zonder binding’.
“En we gillen maar weer eens luidkeels over een honderdtal Mennonieten die hier grond komen kopen en die al aan het bewerken zijn. Dat mag niet, ze gaan ons hele bos plat kappen."
“Dan wattebout de schade die heel wat illegale gouddelvers al jarenlang in en aan ons bos aanrichten? En wat laten ze achter? Grote gaten met vervuilde troep, hoogst giftig blauw spul.”
“Ja, zij mogen, want het zijn ‘onze’ mensen; den hossl wan libi. Het zijn geen Mennonieten die in gesloten leefgemeenschappen gaan leven.”
“Ja, maar ze hier eenmaal zijn, krijg je ze niet meer weg.”
“Zo kwamen de Joden onder leiding van David Nassy hierheen in hun gesloten gemeenschap Joden Savanne en ze brachten de kolonie tot bloei met hun suikerrietteelt en lekkere rum stoken.” 
“Maar met gebruikmaking van slaven oftewel lijfeigenen.” 
“Helaas is dat zo, maar vele slaven hadden een redelijk bestaan op de plantages. Het is echt overdreven om te stellen dat ze zowat allemaal geranseld, mishandeld, verkracht en verminkt werden.”
“Klopt. Ze hadden hun huisje, gezinnetje, voedsel uit de moestuin, vis uit het irrigatiekanaal en allen hadden een werk. Niemand was werkloos, wel zonder een salaris, maar dat had je toen in feite niet nodig; men was self-supporting, tot medicinale planten toe.”
“Ja, dat is zo. In feite hadden velen het toen als lijfeigenen op de plantages beter dan als vrijen nu.”
“En na de Joden kwamen hier toch ook allerlei andere kolonisten, zoals Hugenoten, Labadisten, Hollandse boeren, Chinezen, Brits-Indiërs, Libanezen, Guyanezen, Garimpeiros, Haïtianen, Venezolanen en laatstelijk een hele stoot Cubanen, een deel blijft een deel trekt door, zoals al die vorige immigranten deden.”
“Wat wilt u met deze opsomming zeggen?”
“Dat dit land altijd eentje van migranten is geweest die hun ding hier in vrijheid konden doen. Velen zijn daarom gebleven.”
“Dus u vindt het niet erg als die Mennonieten komen werken, produceren en blijven?”
“Totaal niet. Zolang zij zich houden aan onze wetten en geen staat binnen een staat gaan vormen en ons bos niet totaal kapot maken, wat wij zelf in feite al jaren aan het doen zijn of laten doen.”  
“En ze komen met veel valuta grond kopen en onze eeuwig failliete regeringen, de huidige incluis, hebben dat geld hard nodig.”
“Toch moeten we hen in de gaten houden?”
“Sullie alleen? We hebben werkers nodig, dát moeten we in de gaten houden.”
“Daar toast ik op.”
“Proost.”
 
Rappa