De Atlantische Oceaan komt steeds verder landinwaarts. Huizen en landbouwpercelen worden ernstig bedreigd door de zee. (Foto's: René Gompers)
President Chan Santokhi zegt dat er allang een officiële dijk zou staan die van Weg naar Zee tot en met Leonsberg zou strekken. In 2010 waren de plannen al rond maar de nieuwe regering-Bouterse heeft het geld anders gebruikt. Nu is er een grotere dijk nodig en er is geen geld hiervoor. Een oplossing is er wel: Er komt een voorlopige zeedijk vanaf Weg naar Zee naar Leonsberg. Voorgesteld is een dijk van 4.5 kilometers lang, 4 meter breed, 2 meters hoog, palen en zakken cementmix om de golven af te breken. Bewoners langs de getroffen gebieden mogen ook helpen bepalen hoe het uiteindelijke ontwerp en functie van de dijk eruit gaat zien.

Santokhi en ministers Riad Nurmohamed van Openbare Werken en Marciano Dasai van Ruimtelijke Ordening en Milieu hebben zijn dinsdag naar de Brantimakkaweg te Weg naar Zee geweest. Op de plek waar er enkele jaren geleden nog mangrove werd gepland, is duidelijk te merken hoe agressief de zee het land afbreekt, hoe dichtbij ze de huizen is genaderd, en dat dit deel van het mangroveproject letterlijk is weggevaagd. De kwelders om sediment vast te houden liggen er nog. Bij elke volle maan wordt het ergste gevreesd. Er wordt niet alleen gewoond, er wordt ook op grote schaal aan landbouw, tuinbouw, visserij en bijenteelt gedaan in het gebied. Mangrove speelt daarbij een grote rol.

President Chan Santokhi belooft dat er een oplossing komt.

De president haalt aan dat in 2010 er al plannen rond waren voor de bouw van een dijk: "De minister (Ganeshkumar Kandhai) was met een plan gekomen om vanaf Weg naar Zee tot Leonsberg een dijk te bouwen. Er was geld gereserveerd. Een prachtige dijk zou hier komen. Er was reeds gestart bij Leonsberg. De sporen staan er nog. 2010 neemt een deel van het volk een besluit om een andere regering daar te zetten. Die minister van Openbare Werken (Ramon Abrahams) komt in het parlement: "Mi eh stop a dijk drape. A moni no oh go drape. A moni mi'o pot' na tra presi fu tyari ontwikkeling kon." Weet u het nog? Dat is de oorzaak waarom we vandaag hier zijn. Dat is de oorzaak.
"We moeten durven die dingen te zeggen, dat is die oorzaak!" vervolgt het staatshoofd. "Anders zouden we nu een prachtige dijk hebben. Iedereen zou beschermd zijn."

Achter de huizen en percelen komt er een voorlopige dijk.

Geschat wordt dat door de veranderde milieu omstandigheden het Sea Defense Project met een grote betonnen dijk nu honderden miljoenen Amerikaanse dollars  gaat kosten. Het 'Kandhai project' uit 2010 was op US$ 60 miljoen begroot. "Maar het is nog niet te laat," stelt Santokhi de bewoners gerust." We gaan jullie niet in de steek laten." De grote dijk komt er nog garandeert hij. Er wordt geld gezocht om de dijk te financieren. De 'voorlopige' dijk gaat die periode moeten overbruggen. Er zal uit een US$ 150 miljoen pot van IDB, US$ 10 miljoen worden gereserveerd. De regering wil zo snel mogelijk beginnen aan de bouw van de dijk.