Een vijfde van het wereldwijde olieverbruik stroomt dagelijks door de Straat van Hormuz.

Opmerking: Dit omvat zowel de export van ruwe olie als van olieproducten die door de Straat van Hormuz voor de zuidkust van Iran gaan (mei 2025). Alle gegevens zijn in miljoenen vaten per dag.

Bron: Kpler, J.P.Morgan Commodities Research/G. Hay/28 februari 2026
De oorlog in de Golfregio lijkt ver weg, aan de andere kant van de wereld, maar de schokgolven ervan voelen ook de landen in het Caribisch gebied en Latijns-Amerika tot diep in hun vezels. Hoewel deze regio’s weinig direct te maken hebben met de conflicten rond de Straat van Hormuz of de olievelden in Saudi-Arabië en Iran, zijn ze toch zwaar getroffen door de wereldwijde verstoringen die deze oorlog veroorzaakt.

De prijs van olie stijgt wereldwijd door de onzekerheid en het risico op onderbrekingen in de aanvoer. Voor landen in het Caribisch gebied, die sterk afhankelijk zijn van geïmporteerde brandstof, betekent dit hogere kosten voor transport, elektriciteit en basisproducten. Diesel en benzine worden duurder, wat direct doorwerkt in de prijzen van voedsel, bouwmaterialen en goederen. Voor huishoudens en kleine ondernemers die vaak al worstelen met beperkte koopkracht, betekent dit een extra hap uit het budget.

In sommige landen leiden de zorgen over brandstofvoorziening zelfs tot lange rijen bij tankstations, waar mensen bang zijn voor tekorten en hamsteren. In Trinidad en Tobago ontstaan al weken wachtrijen bij benzinestations. Ook in Jamaica en Haïti melden media dat automobilisten urenlang in de rij staan, uit angst voor toekomstige tekorten. Deze situaties creëren niet alleen praktische problemen, maar roepen ook onzekerheid en angst op binnen gemeenschappen die al kwetsbaar zijn.

Suriname vormt geen uitzondering op deze regel. Ook hier zullen de stijgende olieprijzen en de onzekerheid in de wereldwijde energievoorziening voelbaar zijn. Net als bij de eerdere wereldwijde schokken, zoals die veroorzaakt door de oorlog tussen Rusland en Oekraïne, merken wij ook in Suriname de effecten van prijsstijgingen en inflatiedruk die het leven van de gewone burger zwaarder maken. Die oorlog toonde al aan hoe ver de impact van conflicten kan reiken, ook naar landen die zelf niet direct betrokken zijn.

Latijns-Amerikaanse economieën, die soms ook olie-exporteurs zijn, krijgen te maken met een dubbel effect. Enerzijds profiteren ze van hogere olieprijzen, wat extra inkomsten kan genereren. Anderzijds stijgen de kosten voor geïmporteerde energieproducten en onderdelen, en wordt de inflatiedruk sterker. Bovendien kan de geopolitieke onzekerheid buitenlandse investeringen en handel belemmeren, wat de economische groei remt.

Wat dit conflict extra pijnlijk maakt voor de regio is het gevoel van machteloosheid en afstand. Terwijl leiders elders in de wereld druk bezig zijn met diplomatieke manoeuvres en militaire strategieën, worstelen gewone mensen in het Caribisch gebied en Latijns-Amerika met stijgende rekeningen, wachtrijen en onzekerheid over hun toekomst.

Dit maakt nog eens duidelijk hoe verbonden onze wereld is. Een conflict duizenden kilometers verderop kan het leven van families in Jamaica, Venezuela, Suriname of Trinidad en Tobago beïnvloeden. Het herinnert ons aan de kwetsbaarheid van afhankelijkheid van geïmporteerde energie en de noodzaak van regionale samenwerking en investeringen in duurzame, lokale energiebronnen.

De oorlog in de Golfregio is geen ver-van-ons-bed-show. Het is een urgente oproep voor het Caribisch gebied en Latijns-Amerika om te bouwen aan veerkracht, onafhankelijkheid en stabiliteit – niet alleen politiek, maar ook economisch en ecologisch. Want in een geglobaliseerde wereld is wat elders gebeurt, nooit écht ver weg.

Indra Toelsie