Negativiteit versus opbouw

(Ingezonden)

Ik ontkom er niet aan om op te merken dat er veel negativiteit en vals nieuws wordt gemaakt, alleen maar om zaken die goed gaan neer te halen. Natuurlijk kunnen er meerdere meningen bestaan, maar een aantal zaken is opvallend overdreven en ronduit onwaar. Als burger die uitkijkt naar ontwikkeling en levensvreugde voor het land en volk, wil ik bijdragen aan objectiviteit en opbouw, omdat die altijd gezonder zijn. 

Wat zie ik om te ontzenuwen? De VHP heeft een strafklacht ingediend om minister Hoefdraad achter de tralies te krijgen. Zogeheten zou hij de Wet op de Staatsschuld hebben overtreden, door tussen januari en juni boven het schuldenplafond te hebben geleend. VHP probeerde reeds in 2016 en Strei van Maisha Neus had dit ook eerder geprobeerd. In beide gevallen concludeerde de pg echter dat er geen sprake is van overtreding. Dit concludeerde hij na raadpleging en inwinning van advies over interpretatie van de wet.

Allereerst is de Staatsschuld gedefinieerd in de wet, en de cijfers die volgens deze definities worden berekend, gaven aan dat beneden de plafonds is gebleven. Een tweede punt waar rekening mee gehouden moet worden zijn de 2 speciale leningen die door het parlement goedgekeurd werden en buiten het plafond blijven. Ook de wijzigingen van 2017 in de wet, die toestaan dat voor vijf jaar lang geleend wordt volgens het begrotingstekort, waren strikt gevolgd. Niets aan de hand dus, maar Neus uitte wel allerhande beledigingen, ongefundeerde beschuldigingen en verstrekkende laster. Wie heeft haar daarover aangesproken?

We belanden in 2019. Om het ontwikkelingsprogramma uit te voeren neemt de regering nieuwe trekkingen uit bestaande en goedgekeurde leningen. Ook worden afspraken gemaakt met bijvoorbeeld de Wereldbank om enkele zeer noodzakelijke groeiprojecten te financieren. Een parlementslid zei onlangs nog “this show must go on!”. Als goed geaarde en welmenende burger geef ik haar (en de regering) groot gelijk. De VHP is kennelijk een andere mening toegedaan. Ze kan niet wachten tot mei 2020, maar zoekt meerdere manieren om the show te bossen. Door het aftjappen van de achilleshiel van onze financiële vooruitgang, de minister van Financiën, denken ze.

Echter, de cijfers worden gepubliceerd in het Staatsblad. Het Bureau heeft de nominale cijfers tot en met augustus 2019 gepubliceerd op zijn website. Daarop zou je dan het BBP-cijfer en de wisselkoers moeten toepassen zoals in de wet aangegeven, en je moet rekening houden met de schuld categorieën die buiten het plafond vallen en reeds zijn goedgekeurd. 

Ook de Rekenkamer gaat na of de nodige goedkeuring daartoe is verkregen. Alleen al uit de rol van deze instituten haal ik dat er geen sprake is van overschrijding. Waarom zouden het Bureau en de Rekenkamer hun taken niet goed doen? Zij leven de wetten na en moeten de verantwoordelijke functionaris, de minister, uit de problemen houden. Ik denk wel dat de ruimte krap werd, en dat dit de reden is waarom het plafond recentelijk werd verruimd. Echter, de gewijzigde wet heeft daarom alles te maken met de toekomst en niet het verleden, zoals de VHP beweert.

Toch blijven er grappenmakers hun gang gaan om ons land in diskrediet te brengen en om reputatieschade te willen veroorzaken. Zoals het weekendbericht in een lokaal dagblad dat sprak van een beurs crash van de Surinaamse bond. Er handelen geen wereldbeurzen op zaterdag en zondag. De Luxemburg Stock Exchange waar de Surinaamse soevereine bond wordt verhandeld, evenmin. Toch gaf dit bericht als Flash news dat onze bond is gecrasht en bracht als een feit dat het vertrouwen bij investeerders is opgehouden te bestaan. Denken ze soms dat rationele investeerders net zo zelfzuchtig machtsdronken en a-nationaal redeneren? Waarom het vertrouwen opzeggen in een land dat uit het slop geraakt en talloze ontwikkelingskansen biedt en waarmaakt? Waarom vertrouwen opzeggen als zij hier reeds tientallen jaren goede business doen en de overheid zich aan al haar betaalverplichtingen houdt? Het negatieve sentiment is helemaal niet afkomstig vanuit het buitenland. Het zijn enkele van onze eigen Srananmans die dit blazen. Het is triest en onterend.

Recentelijk Peter Wolff weer. Hij ziet kans om de rente op de Surinaamse bond te vergelijken met de soevereine bonden van de ver geïndustrialiseerde landen Amerika en Duitsland. Een geheel foute vergelijking die hij opzettelijk maakt. Hij verzwijgt dat onze bond met 9,25% juist succesvol was, namelijk tegenover de 100-150 rentepunten hoger voor overeenkomstige landen toen (zoals Ecuador met 10.75 procent in oktober 2016 en Ghana met dekking van de Wereld Bank zich toch moest terugtrekken). Dit was een gunstige reactie van de internationale kapitaalmarkt op Suriname die voor de eerste keer meedeed, geen investment grade heeft en relatief onbekend was.

Tijdens de jaarvergadering van het IMF kwam vast te staan dat de internationale economie momenteel last heeft van de mondiale strubbelingen tussen grote handelsblokken. Hierdoor wordt mindere groei voorspeld, dan de projecties tijdens de lentevergadering. Ook is gewezen op de toename van de schuldenniveaus voor de meeste ontwikkelingslanden waarbij in een adem is erkend dat dit niet noodzakelijk slecht is. Juist om verder te groeien en te diversifiëren, en weerbaarder te worden tegen externe schokken, investeren vele landen in hun ontwikkeling en hebben hiervoor financiering nodig. De kunst is om verstandig te lenen en verstandig lenen, was het advies, en niet om niet te lenen!

Ten slotte zou ik de regering willen aanmoedigen om voort te gaan op de ingeslagen weg om ons land vooruit te brengen en werkgelegenheid, inkomensgroei en ontplooiing voor alle Surinamers te helpen creëren. Burgers, grijp zelf ook de kansen aan en bepaal om opbouwend en oprecht bezig te zijn of andersom.