Ramdin: Kritiek en oplossingen gaan samen

Ambassadeur Albert Ramdin vindt dat problemen niet alleen geïdentificeerd moeten worden, maar belangrijker is ze op te lossen. "Klagen heeft namelijk geen zin, crisissituaties moeten worden gebruikt om iets beters op te bouwen, om orde op zaken te stellen. Dus als er kritiek is, moet dat gepaard gaan met oplossingen en suggesties," zei Ramdin woensdagavond op de traditionele nieuwjaarsreceptie van de Vereniging van Economisten in Suriname (VES) in hotel Krasnapolsky.

Ramdin die twee perioden assistent-secretaris-generaal was van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), zei dat hij in weinig landen in de Amerika’s meegemaakt heeft dat bij het bespreken en het oplossen van financieel-economische problemen de meest relevante partners zich niet hebben laten leiden door een nationaal verantwoordelijkheidsbesef en een constructieve opstelling. Hij noemde onder andere de regering, parlement, bedrijfsleven, vakbeweging en sociale groepen.

"Echter, eerlijkheidshalve moet ik ook erbij vertellen dat gaandeweg het proces van herstel in vele landen, afhankelijk van de opstelling en de bereidwilligheid van met name regeringen en parlementen (als het gaat om het goedkeuren van noodzakelijke wetten) het bestaande vertrouwen vaak genoeg verloren is geraakt met alle gevolgen voor politieke en maatschappelijke onstabiliteit van dien," stelde Ramdin.

Gedegen plan nodig
De keynote spreker van de avond memoreerde diverse bijdragen van deskundigen de afgelopen periode over de problemen en oplossingen. "De cruciale vraag die misschien gesteld moet worden is: als wij weten wat gedaan zou moeten worden, waarom gebeurt het dan niet ?!" Ramdin bleef ook stilstaan bij de internationale situatie, waarbij hij aangaf dat in de afgelopen decennia de wereld verschillende diepgaande crises heeft meegemaakt en de hoop is dat uit deze moeilijke tijden ook de nodige lessen zijn geleerd om herhaling te voorkomen. Dit heeft zijn invloed gehad op veel landen in het Caribisch gebied. De wereldeconomie is nog steeds onstabiel. Een van de meest belangrijke lessen uit deze negatieve ervaringen is dat hersteld beleid op realistische vooronderstellingen gebaseerd moet zijn, benadrukte Ramdin.

Belangrijk kenmerk van de respons op een crisis is dat er een plan moet worden ontwikkeld, zei Ramdin. In geen enkel land is de financieel-economische problematiek aangepakt op basis van alleen technische exercities om monetaire stabiliteit, een evenwichtige begroting en economisch herstel te realiseren. Het gaat volgens hem om een combinatie van politiek-bestuurlijke inspanningen gekoppeld met monetaire en macro-economische politiek, als een samenhangend pakket van maatregelen.

Conclusie
"In verschillende landen is de voornaamste uitdaging gebleken te zijn of de regering in staat is voldoende financiële middelen veilig te stellen voor monetaire stabiliteit en groei, de sociale uitgaven binnen de perken te houden en de allocatie zo efficiënt te maken. Met andere woorden landen in crisis hebben getracht met de bestaande financiële ruimte het hoogste rendement te realiseren in termen van de investeringen met een minimaal effect op politieke en sociale instabiliteit. Het grootste deel van de landen heeft deze doelstelling niet kunnen realiseren en succes niet kunnen optimaliseren en velen in het Caribisch Gebied en Centraal Amerika zijn daarom nog steeds in een crisissituatie," concludeerde Ramdin.

Het overkomen van een financieel-economische crisis vraagt volgens de inleider om bijzondere attitudes in bestuur: beleid en besluiten gebaseerd op realistische en onderbouwde analyses, besluiten op basis van structureel overleg met partners en besluiten die maatschappelijk verantwoord zijn.
"Deze bijzondere attitude vereist dat we niet alleen de mogelijkheden die ons tegemoet komen moeten benutten, maar meer nog dat we in openheid actief op zoek moeten gaan naar mogelijkheden, we moeten mogelijkheden creëren en vooruitkijken. Een attitude gekenmerkt door leiderschap, visie, professionalisme, resoluut handelen, alertheid en de bereidheid verandering te realiseren. Vertrouwen komt dan automatisch. "Het gaat erom of de politieke wil/bereidheid bestaat om op de juiste wijze een samenhangend pakket van maatregelen te nemen dat tot duurzaam herstel kan leiden en een betere economische productie- en inkomensstructuur kan creëren," stelde Ramdin.