Ik heb twee soorten fantasieën. Over die tweede fantasie zal ik een andere keer iets vertellen.
Mijn eerste fantasie zal ik met u delen, en dat is te fantaseren over de verschillen tussen wat politici in het openbaar zeggen en wat ze in werkelijkheid denken.
Misschien kunnen dit soort fantasieën ons helpen om onze politieke analyses scherper te maken.

Neem nou de ontmoeting tussen Sardjoe van het Nieuw Front en Bouterse.
Ik fantaseer over die ontmoeting als volgt.
Bouterse wil graag NF erbij hebben, want dat geeft een stabiele regering.
Sardjoe en Venetiaan hebben bedacht dat ze onder geen beding willen meedoen met een coalitie van Bouterse.
Ze moeten argumenten bedenken om niet met Bouta in zee te gaan.
Sardjoe: “Ik vind het niet elegant om over personen te praten, maar deze persoon is een grote k’ka.”
Venetiaan: “No mang, dat kun je niet zo zeggen.”
Sardjoe: “No spang, ik zal het beter formuleren.”
Venetiaan: “Als je de zaak wilt bossen, moet je als eerste agendapunt de positie van de president zetten. Dan ben je gauw klaar.”

Sardjoe gaat met een serieus gezicht naar Bouterse, maar lacht in zijn vuistje. Tegen de pers verklaart hij vooraf dat hij in lands belang het gesprek aangaat.
Hoe zal dat gesprek in werkelijkheid gegaan zijn?
Bouterse: “Bent u bereid als VHP of als Nieuw Front om met mij in lands belang een regering te vormen?”
Sardjoe: “Wel…, laat me het zo zeggen, dan moeten we praten over de positie van de president, dat begrijpt u wel. De president moet een schone man zijn en geen vieze president, dus zonder eh.. een strafblad.”
Bouterse hapt direct toe: “Over my dead body.”
Sardjoe schrikt bij het horen van het woord “dead”, maar Bouterse stelt hem gerust: “Grapje, maar laat me het zo zeggen: de positie van president is niet bespreekbaar.”
Sardjoe: “Als de belangrijkste positie in het kabinet niet bespreekbaar is, dan moet ik helaas zeggen dat het gesprek verder geen zin heeft. Dan ga ik maar.”
Bouterse: “Niet zo snel, mang. Willen je zakenboys van de VHP niet meedoen in de regering, zonder NPS?”
Sardjoe aarzelt, maar gooit het snel over een andere boeg: “Ik zal het bespreken, maar er is nog een probleem: met u als president gaat de koningin niet komen?”
Bouterse: “Welke koningin?”
Sardjoe: “Onze koningin toch, die van Nederland?”
Je zou denken dat Bouterse dan zegt: “Maar ze is toch geen democratisch gekozen staatshoofd?”
In plaats daarvan zegt hij: “Maar al die jaren is ze niet gekomen, waarom denk je dat ze straks wel zal komen als u president bent in plaats van mijn persoon?”
Sardjoe heeft geen antwoord en beëindigt de vergadering.

Zou het zo gegaan kunnen zijn? Misschien wel, misschien niet.

Hoe zou een gesprek met Somo gegaan zijn?
Bij de voorbereiding zal Somo gedacht hebben over het verleden en de toekomst.
Somo denkt na: “Ik heb tegen deze man gevochten. Ik heb zijn stonfotu in een televisiestudio in Nederland een vuistslag gegeven in zijn gezicht. Die andere heb ik een schop gegeven in het parlement. Stel dat we in een kabinetsvergadering zitten. Gaan ze me straks komen rossen en mij een vuistslag geven zonder dat er camera’s zijn.
Hmm, aan de andere kant: de positie van vieze president is wel aantrekkelijk. Eindelijk een Javaan die vieze president kan worden.”

Ik zie ze beide zitten aan de vergadertafel:
Bouterse lacht: “Meneer Somohardjo, ‘wat wilt u?’, of moet ik vragen ‘hoeveel wilt u?’”
Somo antwoordt zenuwachtig: “Bouta, a mang disi, je maakt alleen maar grappen. Maar alle gekheid op een stokje. Ik wil vieze president worden?”
Bouterse: “Vieze president? Ik heb net met Sardjoe gesproken, en van hem begreep ik dat ik de enige vieze president ben. Ik denk dat die functie niet meer vacant is.”
Somo kijkt verbaasd: “Oh, u maakt weer een grapje! Ik bedoel vice-president, reserve-president.”
Bouterse: “Oh dat bedoelt u no. Is goed dan, laten we erover nadenken.”

Zou het zo gegaan zijn? Misschien wel, misschien niet, maar het is wel leuk om er zo over te fantaseren.

Sandew Hira

sandewhira@amcon.nl

p.s. Vorige week heb ik wegens ziekte verstek laten gaan, maar heb hiervan geen bericht achtergelaten. Een aantal lezers heeft mij hierover gemaild. Mijn welgemeende excuses.