Ons land staat op het punt te bezwijken onder het drama waarin de zorgsector al decennialang verkeert. Medisch specialisten en verpleegkundigen vluchten het land uit, op zoek naar waardering en fatsoenlijke kansen in Curaçao, Guyana en Nederland. En terwijl onze dappere zorghelden bezwijken onder overbelasting en teleurstelling, zitten de leden van De Nationale Assemblee (DNA) en minister André Misiekaba comfortabel in hun zetels — doof, blind en ongevoelig voor het menselijk leed dat zij met hun nalatigheid veroorzaken.

Het is een diepgewortelde schande dat onze belangrijkste beroepsgroep, die letterlijk levens redt, permanent op de achterbank wordt gezet. Deze mannen en vrouwen worden genegeerd, onderbetaald en aan hun lot overgelaten, terwijl politici hun zakken vullen met tonnen belastinggeld, zonder enige productieve bijdrage. Dit is geen falen meer; het is een vorm van misdaad tegen het volk.

Minister Misiekaba mag dan wel toegeven dat buitenlandse krachten nu nodig zijn om het zorgtekort op te vangen, maar dit is niets minder dan een smet op zijn ambtsperiode. Het is het bewijs dat hij faalt om onze beste mensen te behouden en hun perspectief te bieden. Deze man mist elke vorm van politieke moed en daadkracht. Als hij werkelijk verantwoordelijk was, had hij allang revolutionaire stappen gezet in plaats van loze praatjes over nieuwe loonreeksen of vage plannen voor huisvesting.

De ware tragedie is dat het DNA in zijn geheel ernstig ziek is. Het is een crèche van zelfzuchtige politici die enkel denken aan hun eigen belangen, macht en privileges. Terwijl artsen en verpleegkundigen worstelen om het hoofd boven water te houden, zitten zij te vergaderen over irrelevante zaken die niets bijdragen aan de nationale noodsituatie. Het is een politiek toneelstuk vol hypocrisie en ijdelheid.

Het wordt nog wranger wanneer je beseft dat sommige artsen juist de politiek betreden en vervolgens niets doen om de zorgpraktijk te verbeteren. Deze zogenaamde leiders hebben de eed van Hippocrates zwaar beschadigd door hun loyaliteit meer bij de politiek dan bij de patiënten te leggen. Hun politieke carrière gaat vaker voor dan het welzijn van de mensen die hun vakgebied zo hard nodig hebben.

Elke dag dat deze situatie voortduurt, sterven er onnodig mensen door gebrek aan adequate zorg. Operatiekamers sluiten, intensivecareafdelingen zijn onderbezet en patiënten sterven omdat er simpelweg niemand is om hen te helpen. Dit is geen abstract probleem; dit gaat om mensenlevens. De politiek heeft met haar lafheid en traagheid directe verantwoordelijkheid voor deze fatale gevolgen.

Als we naar onze buren kijken, zien we hoe het ook anders kan. Guyana en Belize investeren structureel in hun zorgsector en houden hun talent binnenboord. Curaçao trekt met betere salarissen en arbeidsvoorwaarden onze talenten weg. Suriname blijft achter in armoede van politiek leiderschap en visie. Dit is een nationale schande die wij ons niet langer kunnen permitteren.

Politici moeten hun verantwoordelijkheid nemen of vertrekken. Het is onverteerbaar dat zij enkel hun eigen portemonnee vullen terwijl de zorgsector bloedt. Dit is puur verraad aan het volk! Het is een directe aanval op het fundament van onze samenleving. Hormonen van ambitie en politieke spelletjes mogen niet langer boven mensenlevens gaan.

Minister Misiekaba, uw tijd is bijna om. U faalt niet alleen in woorden, maar ook in daden. De wapens van mooie woorden zijn waardeloos tegenover het bloed van patiënten en de tranen van overwerkte zorgverleners. Als u geen concrete maatregelen neemt die binnen maanden zichtbaar zijn, bent u medeplichtig aan de ondergang van onze zorg.

Wij eisen hernieuwde waardering voor de zorgprofessionals die dag en nacht klaarstaan, velen met gebroken lichamen en vermoeide zielen. Een minister en parlement die hun eigen werk verwaarlozen, moeten wij met dezelfde urgentie vervangen. Onze levens zijn geen politiek ruilmiddel!

Suriname, het is tijd om wakker te worden. Stop met het tolereren van politici die liever achter gesloten deuren geld tellen dan hun burgers beschermen. Sta op voor onze witte jassen. Laat de hele DNA en de minister slapeloze nachten krijgen van de wetenschap dat zij onze zorgsector kapotmaken.

Onze gezondheidszorg is het geweten van de natie. En op dit moment ligt dat geweten roerloos en kreunend onder het gewicht van hebzucht, lafheid en politieke onverschilligheid. Dit drama moet eindigen — nú!

Geen excuses, geen vertraging. DNA en minister: kies nu voor zorg. Laat waardering en geld eindelijk sporen nalaten in ziekenhuizen, niet in toespraken. Anders wordt Suriname een begraafplaats van talent.

Colvin Overdiep