Ashwin Adhin krijgt veel bijval tijdens zijn toespraak en gezang. (Foto's: René Gompers)


Tijdens de herdenking van 25 februari 1980 heeft Assembleevoorzitter tevens ondervoorzitter van de NDP, Ashwin Adhin, Desi Bouterse nadrukkelijk centraal gesteld. Adhin toonde zich een overtuigde revolutionair en navolger van de idealen van Bouterse en die van de revolutie. In zijn toespraak, die politiek beladen was en vooral gericht was op de interne en externe verhoudingen binnen de NDP, wijdde Adhin vrijwel zijn volledige bijdrage aan de nalatenschap en betekenis van Bouterse. Tegelijkertijd riep hij op tot nationale eenheid en zinspeelde hij op mogelijke oplossingen voor de drie veroordeelden: Stephanus Dendoe, Ernst Gefferie en Benny Brondenstein.

Adhin noemde de afwezigheid van de drie ex-militairen bij deze herdenking een groot gemis. Volgens hem zijn er ‘trajecten’ die openstaan en binnen de wet kunnen worden afgerond. Hij sprak het vertrouwen uit dat president Jennifer Simons op het juiste moment en in de juiste vorm zal handelen. De uitspraak is een zinspeling naar mogelijke verwijzing naar constitutionele bevoegdheden van het staatshoofd, waaronder gratieverlening.

Ingrid Bouterse legt een krans bij het Revo Plein.

Volksbeweging
Adhin typeerde de 'revolutie van 1980' als een multiculturele, verbindende volksbeweging die volgens hem heeft bijgedragen aan het overstijgen van etnische tegenstellingen in Suriname. Hij stelde dat de periode zowel verworvenheden als pijnlijke momenten heeft gekend en dat herdenken slechts betekenis heeft wanneer geschiedenis wordt omgezet in daden van eenheid, discipline en nationale ontwikkeling.

Volgens Adhin vraagt de herdenking van 25 februari 1980 om respect voor uiteenlopende opvattingen over het verleden, maar ook om erkenning van zowel trots als maatschappelijk trauma.

Bouterse
Een opvallend moment tijdens de bijeenkomst was Adhins persoonlijke reflectie op zijn relatie met Bouterse. Hij gaf aan het revolutionaire gedachtegoed niet alleen te hebben bewonderd, maar ook te hebben geprobeerd te begrijpen en daarvoor medeverantwoordelijkheid te dragen.

Symbolisch zong Adhin, net zoals Bouterse dat vaker deed, enkele regels uit liederen waarmee de overleden leider zijn toespraken pleegde aan te vullen. Zo zong Adhin het lied I did it my way. Daarmee verwees hij naar de wijze waarop Bouterse volgens hem zijn politieke en persoonlijke levenspad heeft afgesloten. Hij zong ook het lied 'zara chahra to dikhaao, aur thora sa muskuraao. Hij doelde op dat het geweldig zou zijn als Bouterse zijn gezicht even kon laten zien en zou glimlachen. 

Oproep tot verzoening
Adhin koppelde zijn boodschap aan de huidige politieke samenwerking tussen voormalige rivalen binnen de regering. Volgens hem biedt deze constellatie een historische kans tot verzoening met het verleden, mits het nationaal belang boven partijpolitieke tegenstellingen wordt geplaatst.

Hij waarschuwde voor toenemende polarisatie en riep op tot menselijkheid, discipline en saamhorigheid als voorwaarden voor ontwikkeling en bescherming van de nationale soevereiniteit.

Met zijn toespraak gaf Adhin de herdenking van 25 februari een uitgesproken politieke lading, waarbij de erfenis van de revolutie, de rol van Bouterse en actuele staatsrechtelijke vraagstukken nadrukkelijk met elkaar werden verbonden.