President Jennifer Simons presenteert contouren beleid.
President Jennifer Simons heeft tijdens de nieuwjaarsreceptie van de Vereniging van Economisten in Suriname (VES) donderdagavond de contouren geschetst van het economisch en bestuurlijk beleid richting 2030. In haar toespraak benadrukte zij dat macro-economische stabiliteit geen doel op zich is, maar een noodzakelijke voorwaarde voor duurzame groei en een rechtvaardige verdeling van welvaart. Zij riep op tot discipline, consistente uitvoering en sterke instituties als fundament voor vertrouwen in beleid en bestuur. 

Volgens de president bevindt Suriname zich op een beslissend kruispunt. Na de afronding van het IMF-programma en de politieke overgang in 2025 moet het land nu zelf verantwoordelijkheid nemen voor samenhangend fiscaal, monetair en structureel beleid. “Wij zijn gestart in een context van schaarste, een kwetsbaar herstellende economie en beperkt maatschappelijk vertrouwen. Dat vraagt niet om grote woorden, maar om richting, discipline en uitvoering,” stelde Simons.

De regeringsleider kondigde aan dat 2026 niet alleen een nieuw begrotingsjaar wordt, maar ook het begin van een nieuw Meerjaren Ontwikkelingsplan (MOP) richting 2030. Dit plan moet het centrale strategische kader vormen waarin beleidsprioriteiten, investeringskeuzes en uitvoeringsafspraken samenkomen, gekoppeld aan een macro-fiscaal raamwerk met scenario-analyses voor groei, inflatie, wisselkoers en toekomstige olie-inkomsten. 

De president gaf aan dat haar regering inzet op “één overheid, één koers”, met vijf nationale prioriteiten: vergroting van de verdiencapaciteit, versterking van onderwijs en gezondheidszorg, vergroting van het veiligheidsgevoel, heropstart van de huisvestingssector en samenhang in beleid en uitvoering. De economische koers rust volgens haar op drie pijlers: macro-economische stabiliteit, economische diversificatie en investeringen in mensen en instituties. 

Simons waarschuwde nadrukkelijk voor de risico’s van inflatie en begrotingsontsporing. Door Surinames importafhankelijkheid werkt wisselkoersdruk snel door in prijzen, wat koopkracht aantast en het vertrouwen van huishoudens en bedrijven ondermijnt. Daarom moet het begrotingsbeleid het monetair beleid ondersteunen en mag er geen ruimte zijn voor algemene loonmaatregelen die inflatie verder aanjagen. Bescherming moet volgens haar gericht zijn op lage inkomens en kwetsbare groepen. .

Een belangrijk aandachtspunt in de toespraak was de deviezenproblematiek. Niet alleen het verdienen van deviezen is cruciaal, maar vooral het daadwerkelijk laten circuleren ervan binnen de economie. Economische lekken zoals goudsmokkel, onderrapportage en informele export vergroten de druk op de wisselkoers en beperken de begrotingsruimte. De regering werkt daarom samen met de Centrale Bank aan een stabiele en transparante deviezenmarkt, ondersteund door analytisch werk van een deviezencommissie.  

Ook het overheidsfinanciënbeleid kwam uitgebreid aan bod. Hoewel de overheidsinkomsten in 2025 zijn gestegen tot circa SRD 45,6 miljard, zijn de uitgaven sterker toegenomen, onder meer door verkiezingskosten, salarissen en subsidies. Voor 2026 en daarna wil de regering inzetten op uitgavenbeheersing zonder productieve investeringen te blokkeren. Onderwijs en gezondheidszorg worden daarbij expliciet beschermd, terwijl inefficiënte programma’s worden afgebouwd en staatsbedrijven beter worden gecontroleerd. 

Met het oog op toekomstige olie-inkomsten benadrukte de president dat extra middelen geen vrijbrief vormen voor vrijblijvend beleid. Het spaar- en stabilisatiefonds moet wettelijk en operationeel worden versterkt, met duidelijke regels voor storting, onttrekking en publieke verantwoording. Internationale ervaring leert volgens haar dat landen niet falen door gebrek aan middelen, maar door zwak beheer en gebrek aan transparantie. 

Tot slot riep Simons de VES en andere beroepsgroepen op om actief bij te dragen aan beleidsvorming en maatschappelijke kennisdeling. Goed beleid vraagt volgens haar niet alleen technische kwaliteit, maar ook begrip en draagvlak in de samenleving. “Economische keuzes zijn morele keuzes,” stelde zij, “ze bepalen of gezinnen vooruit kunnen en of jongeren perspectief hebben”.