Minister Adelien Wijnerman van Financiën & Planning
Minister van Financiën & Planning Adelien Wijnerman heeft tijdens de behandeling van de wijziging van de Wet op de Staatsschuld benadrukt dat de aanpassing niet bedoeld is om extra schulden aan te gaan, maar om de wet weer in lijn te brengen met de financiële realiteit. “De wijziging is geen vrijbrief voor schuldverhoging, maar een juridische reparatie die de overheid toelaat de bestaande schulden ordelijk te beheren,” verklaarde de minister in De Nationale Assemblee. De wetswijziging is met algemene 36 stemmen aangenomen.

Volgens Wijnerman bedraagt de totale staatsschuld per augustus 2025 ongeveer SRD 145 miljard, oftewel 98% van het bruto binnenlands product (bbp). Dat ligt ruim boven de wettelijke norm van 60%. “Zonder deze wijziging zou elke nieuwe lening of zelfs herfinanciering van bestaande dure schulden een formele overtreding van de wet opleveren,” lichtte zij toe.

Tijdelijke maatregel met streng kader
De aanpassing legaliseert tijdelijk de overschrijding van het schuldenplafond tot eind 2027. De minister omschreef dit als een noodzakelijke bescherming om de regering ruimte te geven haar verplichtingen na te komen. Ze benadrukte dat de overheid de komende jaren nog te maken zal hebben met financieringstekorten, vooral voor uitgaven in de sociale sector, infrastructuur, toerisme en andere productieve gebieden.

Daarnaast verplicht de wet de regering om jaarlijks een staatsschuldenplan in te dienen bij de begroting. Dit plan moet inzicht geven in de aangegane leningen, aflossingen, herstructureringen en de bijbehorende risico’s. “Het parlement blijft de hoeksteen van begrotingsrecht en schuldbeheer,” zei Wijnerman. “De Nationale Assemblée wordt niet buitenspel gezet, maar behoudt de controle via jaarlijkse goedkeuring van het schuldenplan.”

Herstructurering Oppenheimer-lening en IMF-verplichtingen
De minister ging ook in op de zware internationale verplichtingen. Alleen al de schuld aan het Internationaal Monetair Fonds (IMF) bedraagt volgens haar 390% van Surinames General Resource Account. Wat betreft de herschikking van de Oppenheimer-obligaties zei Wijnerman dat de last van de aflossingen is doorgeschoven naar 2026–2028, de periode waarin de eerste olie-inkomsten worden verwacht. “Nog voor die oliegelden binnenkomen, zal Suriname bijna 200 miljoen dollar per jaar aan rente en aflossing moeten betalen,” waarschuwde ze.

De herschikking bracht ook een zogenoemd Value Recovery Instrument (VRI) met zich mee, dat tot 2050 loopt en waarvan de waarde inmiddels is opgelopen tot USD 374 miljoen. De totale kosten van de herschikking en de nieuwe obligatie bedragen naar schatting USD 1,9 miljard.

Geen nieuwe schulden sinds aantreden regering
Wijnerman benadrukte dat de huidige regering sinds juli 2025 geen nieuwe leningen is aangegaan. Lopende projecten, zoals de IDB-lening van 25 miljoen voor de luchtvaart, waren reeds eerder goedgekeurd en worden nu uitgevoerd. “Onze prioriteit ligt bij stabilisatie, schuldbeheer en het verbeteren van inkomsten en uitgaven, niet bij nieuwe leningen,” verklaarde ze.

De minister kondigde ook aan dat er gewerkt wordt aan een herschikkingsstrategie voor de grote leningen, zodat de schuldpositie op middellange termijn houdbaar wordt. Hervormingen binnen de belastingdienst en de douane moeten bijdragen aan hogere inkomsten en meer transparantie. “De hervormingen zullen gericht zijn op capaciteitsversterking, effectieve inning en betere communicatie met belastingbetalers.”

Versterking toezicht en regelgeving
Wijnerman kondigde aan dat het ministerie van Financiën samen met het Bureau voor de Staatsschuld werkt aan een geconsolideerde versie van de wet, waarin moderne inzichten en duidelijke normen worden verwerkt. “Sinds 2001 zijn er te veel noodaanpassingen geweest, wat heeft geleid tot onduidelijkheid. We willen een stabiel wettelijk kader dat zekerheid biedt,” zei de minister.

Ze sloot af met een oproep tot discipline en realisme: “Deze wet alleen lost onze financiële problemen niet op. De echte oplossing ligt in het vergroten van onze productie, export en inkomstenbasis. Alleen dan kan Suriname financieel soeverein worden.”