“Broeders van de Borrelkring, er wordt verantwoording gevraagd.”
“Van wie? Van Jennie-si-loosz over haar uitspraak in het programma Tetrospectie, namelijk dat delen van de politietop behoren tot het leger van cocaïne-medewerkers?”
“Ach nee, we weten allemaal – zeker sinds de brute moord op politie-inspek Herman Goodings en de beestachtige moord op drie politiemannen te Tamaredjo – hoe ver en hoe diep de tentakels van de drugsmafffia gaan.”
“Dus wat Jen-de-ex-minister van JusPol in het programma Tetro zei, is waar?”
“Van welke verre planeet ben je afkomstig dat je dit nog vraagt, beste jonge vriend in ons midden?”
“Maar waarom voelde zowat de hele korpsleiding zich verplicht om alles wat Jen Sieloos zei, pas na zowat een week in alle toonhoogten, toonaarden en valse toonladders te ontkennen?”
“Mijn vriend zei in zulke gevallen altijd: ‘Who the cap fits, let he wear’em.”
“Op school leerden we: ‘Wie de schoen past, trekke hem aan.”
“Maar de korpsleiding, inclusief Isaac Hayes, ontkent alle aantijgingen van Jenny de Tweede.”
“Dus omdat je iets ontkent, is die ontkenning meteen waarheid, vooral als dat met camera en schoolbord met aangehaalde punten met juf-agent erbij?”
“Maar Jenny van Passie is ook niet met bewijzen gekomen.”
“Maar heren, we dwalen weer alcoholisch af: laat de korpschef de aantijgingen van Jenny Silosch tegen hen middels een rechtsgeding aanhangig maken. Doe-wet, jij met je tequilla party yeah, Doewet!”
“Maar ik vroeg iets anders dat er verantwoording gevraagd wordt.”
“Geef dan duidelijk aan van wie je verantwoording over wat vraagt?” 
“Jeetjes mang! Paarse Par-me-sari vraagt aan Gele Sampy-jampy waar hij afgelopen week was gebleven. Door zijn afwezigheid had het parlement geen quorum en kon de vergadering waar maar liefst 8 doorgeschoven DNA-leden vervangen zouden worden, niet doorgaan.”
“Parmessie heeft gelijk: Edgarie Samparie, waarom kwam je niet opdagen om de 26ste stem te geven? Je bent toch van de coalitie, je moest toch quorum geven.”
“Misschien zat hij vast in een file, meer dan 2 uur lang, en was de batterij van zijn mobiel down.”
“Ik denk eerder dat Brafoe-e-kome de opdracht gaf: 'Sampiorum dokkum pleite-fasi foetsjie.' En zo geschiedde.”
“Dus dit was een soort prikaktie. Ze van: geef me wat sneller mijn zin, want we hadden bij de coalitievorming dingen afgesproken.” 
“Wat afgesproken? Heb ik iets gemist?”
“Heb je dan niet geluisterd naar dat interview van hem met een lokaal tv-station? Meneer koning Lonne e Komme zei daarin dat hij heeft toegestemd dat de kandidatuur van Greg voor VeePee overeind bleef, maar dat hij, Romeo Bravo, dan de post van hoofd DNV en de Korpschaf mocht invullen.”
“Wat? De binnenlandse veiligheidsdienst? En de Korpschef? De man krijgt dan invloed en inzage in allerlei politionele en veiligheidszaken. Wordt daarmee de bescherming van onze Staat gediend of van andere bepaalde figuren?” 
“Ach, dronkemansgepraat van je, hoewel…”
“Er is toch jaren terug al gezegd: N’a unu kweki a woron sa tron was labaria now.”
“Zal tante Jenny hiertegen opgewassen zijn?”
“Natuurlijk wel, dat blijkt toch tot nu toe?”
“Dat klopt, maar er zijn nog vijf jaren te gaan. Maar ik vraag me eerst af: zijn deze afspraken werkelijk met hem gemaakt?”
“Daar zeg je wat. Indien dat zo is, weten wij, de kiezers, hiervan niets, totdat hij tegen die journalist uit de school klapte.”
“Dan moet ik daaruit concluderen dat deze beslissing in een achterkamertje is genomen?? Dat zou toch niet meer gebeuren?” 
“Of verzint Lonnie het, dat hij deze afspraken met tante Jenny heeft gemaakt?”
“Ik denk het niet. Lonnie heeft z’n dingen, maar zo openlijk verzinnen of jokken, nee, dat is niet zijn stijl.”
“Oke, maar als deze deal werkelijk met Lonnieponnie is gesloten, is er in ieder geval naar ons toe geen sprake geweest van openheid, van transparantie. En ook dat was ons beloofd.”
“Ach, wij kindertjes zijn alleen maar goed om om de vijf jaren even te gaan stemmen en we hoeven toch niet alles te weten wat pappie en mammie na de verkiezingen in de slaapkamer bespreken en beslissen?”
“Ow, dus zo w’o kenki a systeem? Dit lijkt op datzelfde oude systeem.” 
“Jullie werden boos op mij toen ik niet lang terug zei: ‘een amandelboom verandert door een verkiezing van één dag echt niet in een manjaboom, al hebben nog zoveel ‘integere’ politieke leiders dat met zovele mooie woorden beloofd.”
“Is wij willen die verhaaltjes en die beloften steeds weer geloven: ‘neks no fout, m’o set’en, w’o kenki a systeem, a tron gowtu noya, no trowe yu owru su, soso lobi, dit is dat ding, stem frontaal, a tjek, w’o flogo alamala, eerste rij ala tien-tweede rij niet gezien, weest gerust alles komt terecht”
“Achteraf bekeken: allemaal slogans sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw, waarmee die slimme politici het hoofd en het verstand van de kiezers steeds weer ondersteboven wisten te draaien.” 
“Niet te vergeten: gekruid met een flinke dosis etnische ophitsing. Die blijkt nog altijd op velen onder ons te werken.” 
“Ja, mooi en waar, maar kijk wat dit allemaal ons na al die jaren heeft gebracht.”
“Hadden we al deze bewustwording doorgemaakt als we netjes, net als de Antillen, half binnen of helemaal binnen het Koninkrijk der Nederlanden waren gebleven?” 
“Wat is beter: stabiliteit met weinig bewustwording of: bewustwording met weinig stabiliteit?”
“Of: door vallen en opstaan op eigen benen leren staan of: dat niet te leren, omdat je op de benen van je ouders blijft staan?”
“Volgens mij loop je dan de kans dat als je op een dag valt, je nooit meer opstaat.”
“Heren, een toast op de antwoorden op deze denkvragen vooral met straks onze 50 jarige Onafhankelijkheid. Hoe dan ook, ik ben er trots op dat we het in ieder geval straks hoe dan ook hebben gehaald.”
“Klopt en niemand haalt die srefidensi en de ervaringen daarvan weg van ons.”
“Maar we hebben nog een lange weg te gaan, we zijn er nog lang niet.”
“Klopt helemaal, maar is dat niet vooral de boodschap van die onafhankelijkheid?”
“Ja, een toast daarop.”

Rappa