Borrelpraat no. 873

“Vandaag geen sterke drank, heren.”
“Al verkiezingenlang een van de beste maatregelen in ons land.”
“Geen Alkol. Regering heeft gezegt,’ stond er op een bord bij een bar.”
“En dat er daags before the election geen politieke propaganda door politici mag worden gemaakt, is ook zo een goede maatregel.”
“Toch wilde eentje sluipfasi bij een vriend in diens programma gaan praten.”
“Een dreigend kortgeding heeft hem en z’n radiovriend gelijk verstand doen krijgen. Wat een stommiteit zou men begaan.”
“En een andere vond op het laatst dat gezegd moest worden dat er met de verkiezingen gefraudeerd zou worden.”
“Soso ‘last moment stress’ en frede dat ow lasi. Geef tenminste aan dat je hoopt dat alles goed mag gaan. Steeds voeding aan dat negatieve!”
“Ondanks alle steekjes die bij de voorbereidingen zijn gevallen, zijn onze verkiezingen nog steeds een van de minst fraudegevoelige ter wereld.”
“Hopelijk wordt bij de volgende verkiezingen dat onding uit de koloniale tijd van die oproepingskaarten eindelijk eens afgeschaft. Het is steeds een bron van gedoe en geda en getralala.”
“En een andere kon het niet nalaten om weer eens rond te bazuinen dat hij voor 1.000% voor het presidentschap gaat. Is dat je hoofddoel in je politieke leven of toon je zo je dienstbaarheid aan je kiezers?”
“Denk aan het jongetje dat op z’n tenen ging staan om met z’n fluitje net over de rand van de toiletpot te kunnen om te wijzen dat hij al groot was.”
“En toen?”
“Toen viel die zware toiletbril met een klap naar beneden… beng, auw… oetsj.”
“Dan vond ik die andere politicus een stuk beter: ‘Ik werk met eenieder samen.”
“En die andere ook; die zei: de propaganda is voorbij. Ik laat het nu over aan de Almachtige.”
“En ik weet niet wat er zo fout was aan die app waarop je van uur tot uur kon bijhouden hoeveel mensen hadden gestemd, dus waarop je de opkomstcurve kon aflezen.”
“Klopt. En een groot pluspunt vond ik dat we eindelijk van die griezelige melkbus-stembussen af waren. Elke keer had ik het gevoel dat mijn stembiljet in een holte verdween. Nu kon ik zien waar mijn stembiljet was.”
“Maar het eerste wat er ambtelijk na de verkiezingen moet gebeuren, is de instelling bij wet van een onafhankelijke Verkiezingsautoriteit.”
“Klopt. Want dit gewriemel met het organiseren van de verkiezingen met ministers die gingen, onderministers die kwamen, onkundige DC’s en dat soort dingen, moeten we nooit meer hebben.”
“En honderden opgeleide stembureau-medewerkers die last minute afzegden, omdat ze hoogstwaarschijnlijk nog van de vorige verkiezing uitbetaald moesten worden, mag ook niet meer kunnen.”
“Maar als  – als dit waar mag blijken te zijn –, dan speelden ambtelijke toppers ‘no sabi’ terwijl zij dondersgoed wisten waar de schoen wrong.”
“In dat geval is dit weer eens een bewijs dat er nog teveel gejokt en verzwegen wordt in dit land.”
“Maar Ron, zeg eerlijk, op wie heb jij gestemd?”
“Op Nee-Jaa-25 Hartij. In ieder geval op geen enkele orga met een 'P' in de naam.”
“Zo heren, straks gaan de stembureaus dicht en dan gaat de telling beginnen.”
“Dan zal de ware peiling blijken, want tot op het laatst was er sprake van weer zo een djoteh-peiling.”
“En nog erbij jokte, nee, liegde, loogde, laagde en leugende een bekend dagblad dat zij opdracht tot het houden van die peiling hadden gegeven.”
“Gelukkig hebben enkele gerenommeerde journalisten deze leugen  aangetoond, maar de krant was zo ‘dapper’ om er niet op in te gaan.”
“Maar mensen in Nederland maken zich zorgen dat partijen hier een anti-Oranje coalitie gaan vormen en dat Chan & Co in de oppositie zal terechtkomen.”
“Als de verkiezingsuitslag die mogelijkheid zal bieden, dan zal het zo zijn.”
“Helaas, maar dat komt er dan van als je 4 en een half jaar alleen aan jezelf en je materialistische club dacht en weinig oog had voor de sociale kant van het beleid.”
“Maar zal zo een anti-Oranje coalitie het dan wel eens kunnen worden over wie de President en Vicepresident zullen worden?”
“Dat wordt koffiedik kijken. Want een sweri tot eenheid in het Mapanegebied liep eerder uit op een flagrante mislukking.”
“En het overgrote deel van de ondernemingen in ons land is in handen van Oranje-gezinden. Zij zijn de grootste werkgevers in ons land en draaien in feite de motor van de economie.”
“Inderdaad, en niet Lanti.”
“Zie maar wat er in de vorige eeuw gebeurde toen dictator Idi Amin zo een groep uit Uganda wegjoeg en al hun bezittingen in handen gaf van de autochtone Ugandezen.”
“Ja, binnen een jaar klapte de economie van het land in elkaar, de motor van de economie en de grootste belastingbetalers waren vertrokken en er brak werkloosheid en hongersnood uit in het land.”
“Maar zien mensen dat in dit land dan niet in?”
“Tuurlijk wel, en onderling zeggen ze het vaak genoeg. Maar velen willen het uit een soort van primitieve dorpsjaloezie niet erkennen en hun eigen politici maken er misbruik van en stoken hun aanhang tegen Oranje op om er stemmenwinst uit te halen.”
“Maar niet omdat je een belangrijk deel van de economie draait, mag je anderen aan een kant schuiven en je superieur voelen over de rest.”
“Zeker niet, absoluut niet. Want dankzij vooral ‘dat andere deel’ zijn de ondernemingen van velen een succes geworden.”
“Inderdaad, we hebben elkaar nodig, maar politici en een klein stel heethoofden vindt dat ze ons tegen elkaar moeten ophitsen.”
“En steeds weer trappen velen in deze etnische ophitsing, jeetjes nog aan toe. Wanneer gaat ons verstand eindelijk gezond werken?”
"Gelukkig werkt dat van ons hier aan de bar al tientallen jaren goed. Kijk hoe verschillend we van etnische achtergrond zijn en toch drinken we elke week onze borrel met elkaar en leren we veel aan en van elkaar.”
“Hoewel we het vaak heftig oneens zijn met elkaar, maar we zijn van hier en we houden van hier, ondanks er nog veel mis gaat in ons land.”
“Daarom heren, proost op de goede afloop van deze verkiezingsdag met sap en water vandaag. Zeer gezond.”
“En mogen we ons neerleggen bij de uitslag, wat die ook moge zijn, wie ook veel wint of minder wint.”