Korpschef Bryan Isaacs tijdens de ceremonie waarbij eerbetoon is gebracht aan overleden collega's.
In de Commewijnestraat klinkt vrijdag op trompet The Last Post, een muzikaal eerbetoon aan politiemensen die zijn overleden in the line of duty. De bekende melodie vormt het slot van de herdenking van 34 collega’s door het Korps Politie Suriname (KPS), nabestaanden en genodigden.

De ceremonie bij de Politie Academie begint die ochtend met een plechtige rondgang van de politiedrumband in de buurt. Daarna wordt het collectieve geheugen opgefrist met een video die foto’s en namen toont van de politiemannen die sinds 1975 zijn overleden tijdens hun werk. De voice-over noemt ook hun rang en de omstandigheden waaronder zij het leven lieten.


“Vandaag staan wij stil bij moed, opoffering en plichtsbesef. Wij eren alle mannen en vrouwen van het Korps Politie Suriname die vielen in de uitvoering van hun taak: dappere beschermers van de wet en onverzettelijke hoeders van onze samenleving”, zegt Sunil Oemrawsingh van Stichting 8 december 1982 namens de nabestaanden van de politiemannen. Hij benoemt de uitdagingen van het KPS. “Een kwetsbare infrastructuur, beperkte financiële middelen en de groeiende complexiteit van criminaliteit vragen om veerkracht en innovatie.”

Gepensioneerd hoofdinspecteur Leroy Cadogan wijst op de regels waaraan de politie zich moet houden. “De misdadigers die op het veld zijn en de samenleving op een kwaadaardige manier behandelen, die hebben geen handvest en geen geweldsinstructies.” Cadogan spreekt namens de gepensioneerden. Hij hoopt dat de regering de politie zal voorzien van de modernste attributen voor criminaliteitsbestrijding.

Tussen de toespraken door is er muziek van de Politiekapel, deels met zang van Naomi Pikientio en Humphrey Koulen.


De roep om betere attributen wordt herhaald door politiebondvoorzitter Poetini Atompai. Hij vertelt dat de Mobiele Eenheid op 17 februari 2023 zonder helmen naar de protestdemonstratie is gestuurd. “Op een gegeven moment moesten we een van de politiemannen naar het ziekenhuis vervoeren. Omdat er met stenen werd gegooid en die man werd geraakt.”

Kameraadschap is volgens Atompai de ruggengraat van het korps. “Laat ons hun nalatenschap eren door die kameraadschap elke dag uit te dragen, door op elkaar te letten, elkaar te beschermen en samen te vechten voor een rechtvaardige en veilige samenleving. Zij gaven het ultieme offer en wij eren hen door als één korps, als één familie samen te gaan.”


Hij roept de overheid op om harder en beter te gaan werken. Die oproep is niet aan dovemansoren, zegt Bies Somai, directeur Operationele Zaken op Justitie en Politie. “We weten dat we harder moeten werken, dus dat we ervoor moeten zorgen dat de politie veiliger haar werk doet. En dat zijn we bezig te doen. Als er een tekort is aan iets, dan zullen we moeten zorgdragen dat ze voorzien worden van die zaken”, zegt hij tegen Starnieuws. Is daar geld voor? “Ja, op de begroting staat wel dat uniform en attributen…. dat die zaken aangeschaft moeten worden.”

Brian Isaacs begint vrijdag aan zijn tweede jaar als korpschef. Alle politieambtenaren kennen de risico’s en gevaren van hun beroep. “Wij kiezen voor het dienen van de samenleving, wij kiezen voor bescherming van de samenleving, wij kiezen om vastberaden en eensgezind onze Republiek Suriname te dienen. Door deze grote zonen en hun nabestaanden vandaag, 28 maart 2025 ceremonieel te herdenken, schrijft het Korps Politie Suriname geschiedenis. Het is de eerste keer, maar mag, en moet zeer zeker niet de laatste keer zijn!”


Nabestaanden plaatsen samen met officials enkele kransen bij het monument dat de politiebond in 2019 heeft neergezet bij de Politie Academie. Daarna plaatsen kinderen, moeders, vaders, broers, zusters, kleinkinderen, politiemensen en genodigden voor iedere gevallene een kleine Surinaamse vlag.

Romario Misiedjan, agent tweede klasse, overleed in 2019 op 26-jarige leeftijd tijdens een vuurgevecht met inbrekers. Zijn ouders Linda en Emile Misiedjan zijn vrijdag bij het eerbetoon. “Ik ben blij dat ze tenminste iets hebben gedaan om die gevallenen te herdenken”, zegt moeder Linda. “Maar voor mij is het heel erg emotioneel omdat het elke dag proberen is om dit alles te verwerken en een plaats te geven.”

Kailashchander Angoelal, agent derde klasse, reed begin jaren 80 op zijn dienstmotorfiets naar het politiebureau, maar liet het leven bij een verkeersongeval. Zijn zus Soecila Angoelal plaatst vrijdag een vlaggetje voor hem. “De vrouw van mijn broer is in Nederland en kon er niet bij zijn. Ik ben er namens haar. Ik vind dit een heel goed gebaar. Je ziet ook bij de nabestaanden dat het er nog is, het leeft nog bij ze. En ik denk dat dit een goede troost voor ons is.”

Ank Kuipers