Een natuurlijke of rechtspersoon in de politiek die het bewust/intentioneel verkeerd doet, schaadt/vertraagt het ontwikkelingsproces van groei in maatschappelijke en morele zin. De vruchten van deze oogst komen tot uiting door het feit dat delen van onze samenleving niet weten hoe zij zich effectief/dienstbaar moeten voortbewegen in ons collectief samenzijn (Suriname). 

De negatieve voorbeelden waarmee men de achterban opvoedt, krijgen na verloop van tijd de status van norm. Hoewel het concept van wat goed of fout geacht wordt veranderlijk/dynamisch is, kan, bezien vanuit onze huidige tijdsgeest, algemeen worden aanvaard dat het verdelen van grondpapieren tijdens een wijkvergadering van een politieke partij in partijtenue fundamenteel verkeerd is. 

Na meer dan vier en een half jaar zitting te hebben in de regering, kan dit gebeuren niet worden gezien als een misverstand. Toch wordt ervoor gekozen dit bewust te doen. Deze manier van handelen roept vragen op. Zijn er protocollen van kracht? Worden de protocollen nageleefd? Is er sprake van bevoordeling van een bepaalde/selecte groep? Is het gelijkheidsbeginsel in acht genomen? Hoe komt het dat een regeringsaangelegenheid/verantwoordelijkheid is gedelegeerd naar een wijkvergadering van een politieke partij? Naar mijn mening wordt er op het Ministerie van Grondzaken op een zeer onzorgvuldige wijze omgesprongen met een aan haar toebedeelde verantwoordelijkheid. 

'Malfeasance' heeft integriteit vervangen
Het is ook verkeerd wanneer middelen van de Staat worden ingezet om een politieke partijcampagne te bevorderen. Het inzetten van de Musso om partijvlaggen te transporteren is daar een duidelijk voorbeeld van hoe het niet moet. Ik breng u in herinnering dat hoge politiefunctionarissen ontslag hebben gehad vanwege het verwijt dienstmiddelen te hebben ingezet voor andere doeleinden. (Starnieuws 7 Nov 2022)
Er wordt dus met meerdere maten gemeten.

Dienstbetrekkingen:
Artikel 94, 95 en 96 van de Grondwet zijn ook zeer duidelijk als het gaat om dienstbetrekkingen, maar helaas valt het tegendeel te constateren. Het 'Pierborsu' goud ten verkoop bieden en op beeld vastleggen voor ons om te zien, laat de indruk achter dat de functie en de daaraan gestelde vereisten niet zijn begrepen.

Als je eerlijk bent naar jezelf, dan valt te constateren dat de grenzen van onrecht, corruptie, de drugsproblematiek, armoede en het gevoel van onveiligheid zich verder hebben verlegd.

Op 25 mei 2025 kan deze/onze huidige realiteit, waarbij wet en recht slechts van toepassing zijn wanneer het mensen goed uitkomt, een halt worden geroepen.

Rashly Resida

(Docent Engels/jurist in spé
Alternatief 2020)