Er is een valse vorm van sentiment in Suriname als het gaat om de bezittingen van het land. Suriname heeft 2 categorieën van bezittingen: natuurlijke hulpbronnen (NH) en gronden. De NH, zoals Bauxiet, Goud, Mineralen, Olie en Hout, zijn niet herwinbaar (hout alleen deels), je kan ze dus eenmalig weg geven en zij zijn niet meer terug te halen. De gronden daarentegen zijn wel herwinbaar, daar kan je steeds op planten en herhalen.

In Suriname zijn de NH vooral in het achterland te vinden en olie vooral op zee. De gronden waarop iets verbouwd wordt zijn vooral in de agrarische districten zoals Nickerie, Saramacca en Commewijne te vinden. De bevolkingssamenstelling heeft een verdeellijn die loopt langs de bezittingen: Afro-Surinamers zijn vooral in de gebieden van NH en Aziatische Surinamers vooral in de agrarische gebieden.

Het beheer van de bezittingen van het land heeft ook een vreemde verdeellijn. Het ministerie van NH, die gaat over de bezittingen natuurlijke hulpbronnen, is over de jaren voornamelijk beheerd door NPS, NDP en Palu en door Afro Surinaamse ministers. En het Ministerie van LVV en later GBB, die gaan over gronden, zijn voornamelijk beheerd door de VHP en KTPI/PL en Aziatisch Surinaamse ministers.

Wat zien wij vreemd genoeg gebeuren in het land?
NPS, NDP en PALU hebben alle NH weggegeven aan het buitenland, voornamelijk aan “bakra’s” en die partijen houden hun achterban en het land voor de gek dat zij patriottisch en nationalistisch denken en zij beuken permanent in op de “bakra en bakra landen”. Hypocrisie en valsheid in het kwadraat heet dat.

De gronden zijn uitgedeeld aan eigen mensen, Surinamers! weliswaar voornamelijk aan Aziatische Surinamers die vooral de grond gebruiken om op te verbouwen en op te bouwen en daarmee worden die mensen welvarender en maken het land indirect ook welvarend.

Wat zien wij als reactie in het land?
Plotseling is de achterban van de zogenaamde patriottische partijen boos op de Aziatische Surinamer en zij worden verweten dat zij bezittingen van het land inpikken. Dezelfde achterban zweeg en zwijgt in alle talen toen alle NH aan bakra’s cadeau gedaan werden. Die Bauxiet, Goud, Mineralen, Olie en Hout zijn weg, het land is leeg en daar praat men niet eens over. De achterban spreekt hun partij niet op aan, die politici worden niet aangesproken.

Wat kan dit betekenen?
Kennelijk speelt toch op de achtergrond een verborgen sentiment van etnische kinnesinne want men vindt het aan de ene kant prima dat buitenlanders, bakra’s, jouw eenmalige bezittingen meenemen maar je wordt wild en sentimenteel als jouw eigen landgenoten een deel van de bezittingen van het land krijgen om te ontwikkelen waarbij de bezittingen in het land blijven in tegenstelling tot de NH die weggedragen worden. Wat is het dan: haat? jaloezie? afgunst? ordinaire verborgen racisme?

Pijnlijk blootgelegd
Surinamers kunnen ontzettend discrimineren maar zijn ook sterk in hypocrisie en ontkennen graag dat zij racistisch zijn. Nu zal ik aangesproken worden omdat ik iets blootleg wat jaren verzwegen wordt en onder het tapijt geveegd wordt. De wond gaat stinken ook al ga je het bedekken of zoals Surinamers zeggen “joe kan kibri yu granma ma yu no man kibri en kosso kosso”.

Het wordt tijd dat vooral de partijen NPS, NDP en PALU aangesproken worden op de verwoestende en hypocriete houding van hen. Het land in de uitverkoop zetten, collaboreren met het buitenland en met de bakra maar heel vals op podia nationalisten uithangen.

Het wordt tijd dat Suriname gaat nadenken. Althans het weldenkend en beschaafd deel van het volk. De dada’s en dodo’s gaan het niet snappen en die gaan alleen maar afgeven en aan hen is niks besteed. Voor hen geld wat mij betreft de uitdrukking “parels voor zwijnen werpen”.

Hikmat Mahawat Khan

Ps. Suriname is niet gebaat bij al dat etnisch gepolariseer. De oplossing is echter niet het verzwijgen van de sentimenten. Face it. Don’t shoot the messenger!