De Surinaamse voetbalselectie bij de mannen bestaat de laatste jaren steeds meer uit beroepsvoetballers die veelal in Europa voetballen. Er zijn zelfs enkelen ertussen die in Azië actief zijn. Het voorgaande brengt de uitdaging met zich mee om steeds weer over alle spelers te kunnen beschikken bij interlandwedstrijden. Alhoewel de wereldwijde voetbalorganisatie FIFA, de clubs verplicht om spelers af te staan aan de nationale selecties, zien we dat het in de praktijk niet altijd even gemakkelijk is voor spelers die lange vluchten moeten maken om acte de présence te geven na een oproep door de bondscoach. Sommige clubs zetten de spelers onder druk om niet af te reizen, door hun plek in de selectie ter discussie te stellen. Zulke spelers willen misschien heel graag voor Natio uitkomen, maar beseffen ook dat ze daardoor in een netelige positie kunnen belanden.

Hoewel Europese spelers die in andere landen actief zijn sporadisch ook met dit fenomeen te maken krijgen, zien we dat vooral spelers die kleine landen vertegenwoordigen die geen rol van betekenis spelen in het internationale voetbal, te maken krijgen met deze druk. Soms zijn het de spelers zelf die uit vrees om hun basisplaats te verliezen in aanloop naar een interlandperiode, een blessure veinzen, waardoor ze een ‘valide’ reden hebben om niet aanwezig te zijn. Echter zijn er ook spelers die dolgraag voor Natio willen uitkomen, maar geconfronteerd worden met een weigerachtige houding van hun werkgever, die aangeeft dat spelers na lange reizen tijd nodig hebben om tot rust te komen, voordat ze weer inzetbaar zijn voor hun club. Indien deze spelers toch afreizen om voor Natio uit te komen, dan worden ze bij terugkomst vaak genoeg op een zijspoor geplaatst.

Rekeninghoudend met het bovenstaande, moeten we niet te gauw roepen dat spelers niet voor Natio willen uitkomen. De keuzes die ze maken zijn vaak meteen van invloed op hun directe omgeving (gezin), dus moet dit aspect ook in aanmerking genomen worden bij het beoordelen van spelers. Het is dus niet aan te raden om spelers die afmelden, van alles en nog wat te verwijten. Eerder moet gekeken worden naar de lokale organisatie die voor de spelers moet opkomen. Het probleem moet op het niveau van de FIFA aangekaart worden, zodat de spelers niet zelf actie hoeven te ondernemen, maar zich geruggensteund weten door een sterk bestuur. Door gebruik te maken van de mogelijkheden die de overkoepelende organisatie biedt, kan paal en perk gesteld worden aan het dictatoriaal gedrag van bepaalde clubs.

Het is zaak dat het Surinaamse voetbal op meerdere fronten progressie boekt, waardoor spelers die daadwerkelijk voor Natio wensen uit te komen, dat met een gerust hart kunnen doen. Daarnaast moeten de verantwoordelijken hier te lande beseffen dat het nu niet de tijd is om achterover te leunen, omdat de spelers toch buiten Suriname hun opleiding genieten. Hoewel er nu nog spelers zijn die gerechtigd zijn om voor Natio uit te komen, is de feitelijke situatie dat de vijver aan het opdrogen is. Er moet dus een lange termijn ontwikkelingsplan geformuleerd en uitgevoerd worden, zodat het Nationale voetbal niet in een situatie terechtkomt, waarbij er geen representatieve selectie op de been gebracht kan worden. De SML moet uitgroeien tot een competitie met teams die volwaardige professionals in dienst hebben, zodat het niveau mettertijd aanvaardbaar is en er meerdere spelers uit de lokale competitie geselecteerd kunnen worden voor Natio.

Mireille Hoepel