Illustratie: René Gompers
Heel, heeel, heeeel lang geleden was er een land hier ver vandaan waar het alleen maar mogelijk was om aan informatie te komen door een krant te kopen. Veel mensen konden echter niet lezen en schrijven, waardoor ze alleen de mofokoranti hadden. Na een tijdje kwam de radio, waar één keer per etmaal een nieuwsuitzending was. Meestal werden de kranten voorgelezen. Zestig jaar geleden -AOV leeftijd- was er een ware revolutie in het land. Enkele uren in de avond kon je bewegende beelden zien in zwart-wit. Dat was een mijlpaal in dat land. Vanaf testbeeld tot het volkslied aan het einde van de avond werd gretig bekeken.

De communicatie was toen eenzijdig. De mensen werden netjes geïnformeerd via de krant, radio en televisie over de dingen van de dag. Vooral via de televisie was er veel informatie van de zittende regeringen. De enige televisiezender was in handen van wie op dat moment aan de macht was. In die tijd was er nog geen mobieltje (!) en nog minder social media. Suriname was toen nog afgesloten van de wereld. Vooral het volk kon zich niet uiten, want er was nog geen Facebook, Twitter, Youtube, Instagram, tik-tok enz. enz. Alles was netjes en beheersbaar, want de communicatie was van boven naar beneden. Het volk had weinig in de melk te brokkelen.

De situatie van de mensen die in isolatie leefden, veranderde echter als bij toverslag. Er zijn nu bijkans honderd televisie- en radiostations. Ineens kwam er een highway waar je in nog geen seconde de hele wereld kan rondgaan. De hele aarde was ineens een groot dorp geworden. Je hoefde niet meer naar Egypte te gaan met een paar vliegtuigen om informatie over de piramides te zoeken en niet naar India voor de Taj Mahal, niet naar Indonesië voor de Borobudur tempel en zeker niet naar Gaza om live te zien hoe kinderen en vrouwen worden afgeslacht. 

De hele wereld is in handbereik gekomen. Zelfs op je kostgrondje ver achter de sula kan je chatten met wie je maar wil. Zoveel mensen hebben een mobiele telefoon en accounts op social media platformen. De burgers van het land zijn zo actief dat zelfs Facebook ervan schrikt. Iedereen is actief in commentaar geven op alles en zelf nieuws te maken. Anderen zijn de hele tijd met fake news bezig. Er wordt heftig met elkaar gecommuniceerd, ook op de vele mediaplatformen uiten mensen hun mening en nemen geen blad voor hun mond.

De situatie is zo vrij dat niemand meer controle heeft op een ander. Niemand luistert meer naar de gevestigde orde. Er zijn heel wat fake accounts gemaakt om elkaar aan te vallen. Vooral als de verkiezingen naderen, is beheersen van sociale media heel belangrijk. Er is een ware oorlog uitgebroken. Mediapagina's worden gerapporteerd en onschuldige berichten worden verwijderd. Dit is nog een trailer, die naar de climax zal gaan. Als het zo doorgaat, zullen op weg naar de verkiezingen media massaal worden gerapporteerd. Dan zullen burgers nauwelijks massaplatformen hebben om zich te uiten. Onregelmatigheden zullen niet op tijd worden gerapporteerd. 

Opeens zal het land weer teruggegooid worden in een periode waar vrije communicatie naar media van je keuze niet meer mogelijk is, want de highway naar de wereld is verstopt met bots en malwarebots het hacken, spammen, bespioneren, onderbreken en in gevaar brengen van mediasites. Achter al de slechte bots schuilen invloedrijke groepen en politici die de ICT als tool hebben om de vrije meningsuiting en de controlefunctie van de samenleving uit te schakelen. Willen we terug in het stenen tijdperk?

Nita Ramcharan