Door de moderne geschiedenis heen hebben machtige regeringen vaak hun invloed uitgeoefend op soevereine naties onder het mom van het bevorderen van democratie, mensenrechten en veiligheid. Maar er is een 'Modus Operandi' die zich afspeelt en deze processen blootlegt, in zowel de politieke als financiële sfeer. Dit proces omvat het demoniseren en destabiliseren van onafhankelijke entiteiten, en vervolgens het installeren van meer gehoorzame figuren die de belangen van die invloedrijke machten dienen.

De methode is vrij consistent. Het begint met het demoniseren van een leider of instelling. Dit omvat vaak veel beschuldigingen van corruptie, het niet naleven van internationale wetgeving tot mensenrechtenschendingen. Deze beschuldigingen worden vervolgens opgepikt door internationale media en andere machtige instellingen, waardoor een verhaal ontstaat dat interventie rechtvaardigt.

Zodra de basis voor interventie is gelegd, komen ondersteunende organisaties vaak in actie en oefenen druk uit of leggen sancties op, die de economie van het land verlammen en de regering destabiliseren. In veel gevallen worden geheime operaties uitgevoerd, soms met behulp van inlichtingendiensten of buitenlandse mogendheden, om oppositiegroepen in het land te ondersteunen. Dit is het moment wanneer ze het land of de economie gijzelen, of een staatsgreep plegen om een leider te plaatsen die gehoorzaam is.

Van deze marionetten-leider wordt verwacht dat hij de (natuurlijke) hulpbronnen en financiële markten van het land openstelt voor buitenlandse belangen, een gunstig buitenlands beleid voert en het land distantieert van samenwerkingen of beleid dat in strijd is met hun doelstellingen. Het resultaat is een land dat zijn soevereiniteit kwijtraakt, waarna de politieke en economische toekomst wordt bepaald door externe krachten.

Dezelfde 'Modus Operandi' wordt toegepast in de wereld van 'Big Tech', waar gedecentraliseerde platforms en visionaire leiders de gevestigde wereld- en financiele orde opschudden. Wij zullen hier het voorbeeld van Binance, ooit de grootste cryptocurrencybeurs ter wereld, gebruiken om de effectieve toepassing van de 'Modus Operandi' te illustreren.

De oprichter van Binance, Changpeng Zhao (CZ), bouwde een online platform dat een belangrijke speler werd in de cryptowereld, waardoor miljoenen gebruikers de mogelijkheid kregen om cryptovaluta te bezitten en verhandelen zonder de controle van traditionele financiële instellingen. Naarmate Binance aan invloed won, kreeg het te maken met toenemende controle van toezichthouders.

De eerste fase van demoniseren leek veel op een politiek draaiboek: er werd een reeks beschuldigingen en onderzoeken gestart tegen Binance en zijn oprichter, met claims variërend van het faciliteren van witwassen tot het schenden van effecten-wetten. Deze beschuldigingen werden opgepikt door de internationale media, die Binance afschilderden als een wetteloze entiteit. Wellicht wordt dezelfde strategie toegepast met de witwas-beschuldigingen van de Surinaamse banken.

Vervolgens zetten machtige financiële instellingen en overheden de CEO CZ onder druk, wat leidde tot zijn arrestatie en uiteindelijk ontslag als CEO van Binance. Deze zet heeft in feite het visionaire leiderschap dat Binance had opgebouwd tot een gedecentraliseerde grootmacht, gedestabiliseerd en vervangen door meer meegaande en gehoorzame figuren die nu doen wat de toezichthouders willen.

We zien nu de laatste fase van de 'Modus Operandi' ontvouwen. Binance heeft recentelijk de cryptowallets van tientallen gebruikers bevroren, zelfs van degenen die geen duidelijke banden hebben met illegale activiteiten. Dit onder druk van invloedrijke externe machten. Deze zet sluit aan bij wat invloedrijke traditionele financiële instellingen en machtige overheden al een tijdje proberen te doen, namelijk de wereld van crypto onder hun controle brengen. Door deze wallets te bevriezen, doet Binance in feite gewoon wat andere entiteiten willen, zoals de marionetten-leiders die in soevereine landen zijn geïnstalleerd.

Wees bewust dat deze aanpak niet alleen gaat over het controleren van individuele landen of prive crypto-platforms. Het gaat over het behouden van dominantie over elk systeem of elke entiteit die de gevestigde wereldorde bedreigt. Zowel soevereine leiders als gedecentraliseerde platforms vormen een bedreiging en uitdaging voor de gecentraliseerde machtsstructuren die decennialang de leiding hebben over mondiale aangelegenheden. Door deze uitdagingen subtiel en effectief aan te pakken, kunnen machtige instellingen de controle over de politieke en financiële systemen van de wereld behouden.

Deze aanpak leidt echter tot politieke instabiliteit, burgerlijke ongehoorzaamheid en ondermijning van principes die goed bestuur waarborgen - ontwikkelingen die we momenteel allemaal waarnemen! Het is dus duidelijk dat groepen die een bedreiging vormen voor de status quo het doelwit van hetzelfde draaiboek worden: demonisering, destabilisatie en controle.

Nu de wereld steeds meer verbonden raakt en nieuwe technologieën oude systemen uitdagen, is het belangrijk om deze pogingen die de soevereiniteit ondermijnen, censuur toestaan en privacy-schendingen faciliteren, te erkennen en te weerstaan. Als we vrijheid willen, moeten we opstaan en ons uitspreken om onze rechten en vrijheden te behouden.

Anthony Roy Sporkslede
(Blockchain Architect)