Column: Kampioenschap SML

Sedert begin dit jaar kent Suriname een professionele voetbalcompetitie onder de naam Suriname Major League (SML). De oprichting van de league was noodzakelijk om de aansluiting in de regio niet te missen. Het streven van de Concacaf is er namelijk op gericht om slechts professionele clubs toe te laten tot haar regionale competities. Het was dus zaak dat er binnen afzienbare tijd een professionele competitie werd opgezet. Met kunst en vliegwerk is de stuurgroep erin geslaagd om de competitie van de grond te krijgen, zodat de bal weer aan het rollen gebracht kon worden en zowel de sporters als niet-sporters aan hun trekken kunnen komen. Hoewel de stuurgroep in de beschikbare tijd een goede job heeft gedaan, zijn er als gevolg van de tijdsdruk enkele besluiten genomen die na evaluatie gecorrigeerd moeten worden, voordat de tweede editie van start gaat.

De organisatie van de League is een beetje ongelukkig, omdat er eerst twee ronden worden afgewerkt en de vier hooggeplaatste verenigingen daarna in een play-off zullen uitkomen om zo de kampioen te bepalen. Was het vroeger zo dat de vereniging die na twee ronden aan kop ging, gekroond werd tot kampioen, in de huidige opzet hoeft dat echter niet het geval te zijn. Het zou dus gewoon kunnen dat niet de meest constante ploeg gekroond wordt tot kampioen, maar misschien wel de vereniging die na twee ronden op de vierde plaats geëindigd is. Een wedstrijd wordt namelijk beslist door de vorm van de dag en het kan zijn dat het op die bewuste dag een beetje tegenvalt voor de hoger geclassificeerde vereniging. Er komt dan een kampioen uit de bus, die eigenlijk geen weerspiegeling is van het niveau van de League, hetgeen zeer nadelig zal zijn bij regionale meetmomenten. Na de goede prestatie van Robinhood, kijkt de regio met meer respect naar Suriname. We moeten er dus voor waken dat de eerstvolgende kampioen hetgeen moeizaam is opgebouwd, in een oogwenk teniet doet.

Het hanteren van een play-off op zich, hoeft geen probleem te zijn, mits het over meerdere wedstrijden gaat. Er zouden minimaal drie wedstrijden tussen de aan elkaar gekoppelde verenigingen moeten worden afgewerkt, zodat de sterkste ploeg komt bovendrijven. Beide verenigingen hebben dan een eerlijke kans om te bewijzen wie de sterkste is. Het is ook bekend dat spelers bij een play-off over meerdere wedstrijden tot het uiterste gaan om de winst binnen te halen. Verenigingen moeten in die fase de gelegenheid krijgen om promotie-activiteiten te ontplooien die erop gericht zijn supporters erbij te betrekken. Het afwerken van een play-off bestaande uit meerdere wedstrijden kan dus ook meer supporters naar het stadion trekken en op die manier meer inkomsten opleveren voor de organisatie. In de toekomst moet nagegaan worden hoe de verenigingen hierin tegemoet gekomen kan worden.

De stuurgroep heeft het gepresteerd om een professionele league op te starten en verdient waardering hiervoor. Nu is het zaak om na te gaan waar er verbeteringen aangebracht moeten worden en deze ook daadwerkelijk door te voeren. De volgende editie moet een verbeterde versie zijn van de huidige, zodat alle actoren er beter van worden en de supporters de weg naar het stadion weer vinden. Er zijn voorbeelden zat in Europa over het organiseren van activiteiten die zorgen voor volle stadions, dus hoeft het wiel niet opnieuw uitgevonden te worden. Indien de stuurgroep erin slaagt om structureel voldoende publiek op de been te brengen, zullen bedrijven willen meeliften op de populariteit van de League, waardoor er meer financiële armslag is om de League verder te professionaliseren. 

Mireille Hoepel