In de afgelopen maanden is de spanning tussen Venezuela en Guyana steeds verder opgelopen. Venezuela claimt bijna twee derde van het grondgebied van Guyana waarmee ook een behoorlijk deel van de exclusieve economische zone op zee wordt meegenomen. De opbouw van Venezolaanse troepen langs de omstreden grens wijst er nu op dat president Nicolas Maduro meer druk wil zetten achter de claim. 

Suriname heeft ook een grensgeschil met Guyana. Wij moeten ons realiseren dat net zo hard als Venezuela nu aan de andere grens met Guyana omgaat, net zo hard gaat Guyana het met ons doet. Dat is volgens Jim Hok, PALU-voorzitter, een van de redenen waarom de PALU er bij president Santokhi steeds heeft aangedrongen om niet de 'grote mati' te willen uithangen en schouderklopjes te zoeken van Guyana, maar om zich zakelijk op te stellen. Hok stelt dat het karakter dat het grensgeschil tussen Guyana en Venezuela nu heeft aangenomen de juistheid bewijst van de stelling van de PALU, dat niemand ons land vrijelijk zal geven waar wij recht op hebben. Misschien is dit dan niet helemaal ‘t moment om met Guyana over Tigri te praten, maar wel om ons te realiseren dat we dat grensprobleem moeten oplossen voordat we met hen over andere zaken gaan denken.

Maar los van wat wij Surinamers vinden van het geschil tussen Guyana en Venezuela, willen wij vanuit de PALU de president wel aansporen om vooruit te kijken op wat de mogelijke gevolgen kunnen zijn voor Suriname. Is het bijvoorbeeld denkbeeldig dat er een toestroom van Guyanezen verwacht mag worden indien de spanningen blijven aanhouden? Wat zou dit voor bijvoorbeeld Nickerie kunnen betekenen? Venezuela houdt op 3 december een referendum over de toekomst van het omstreden gebied. Wat volgt daarna? Maar ook, welke invloed heeft dit alles op de investeringen die door Total nog gedaan moeten worden om de winning van olie voor onze kust in 2028 werkelijkheid te maken? 

De PALU-voorzitter gaat er verder van uit dat het waarschijnlijk niemand zal verwonderen als Guyana nu een goed deel van hun oliedollars in hypermoderne wapens zal willen omzetten. Maar als ze die wapens eenmaal hebben, zo vraagt Jim Hok zich af, zullen wij dan nog steeds zo luchtig over Tigri kunnen praten als president Santokhi zich dat kennelijk steeds heeft voorgesteld?

Vanuit de Guyanese regering en vanuit de Universiteit van Guyana is men inmiddels druk bezig om de publieke opinie moreel te bewapenen en van informatie te voorzien. In Suriname lijkt het alsof het een 'ver van mijn bed show' is. 

President Santokhi heeft inmiddels bij herhaling aangegeven dat hij niet meer luistert naar anderen buiten zijn eigen kleine kring. Misschien dat dan leden van die kring, bijvoorbeeld vanuit De Nationale Assemblee hem vragen kunnen stellen over dit onderwerp. PALU-voorzitter Jim Hok vindt in elk geval dat de zaak serieus moet worden bekeken. Dit is geen Oekraïne of Gaza. Dit conflict speelt zich vlak voor onze deur af, en we moeten er dus bovenop zitten.