Advocaten noemen de vergoeding die zij krijgen voor toegevoegde strafzaken ronduit ‘beledigend’. Zij krijgen 55 cent per verreden kilometer. Gelet op de huidige benzineprijzen is dit bedrag al lang achterhaald.

De advocaten hadden daarom aan minister Kenneth Amoksi van Justitie en Politie (Juspol) te kennen gegeven niet meer beschikbaar te zijn voor verdachten die in voorlopige hechtenis zijn geplaatst en die zich geen advocaat kunnen veroorloven. Ze nemen geen nieuwe zaken aan, maar lopende zaken zijn normaal afgerond. Een gesprek dat de juristen eerder met de bewindsman hadden, verliep teleurstellend voor hen. Ze zijn voornemens om ook met de lopende zaken te stoppen, indien er op korte termijn geen oplossing komt.

Soms helemaal geen betaling
Behalve dat de raadslieden het niet eens zijn met de hoogte van de bedragen, komt het ook wel eens voor dat ze voor de rechtsbijstandszaken helemaal geen betaling ontvangen. Verdachten krijgen gratis rechtsbijstand wanneer zij niet in staat zijn zelf een advocaat te betalen. De rechter wijst dan een advocaat toe. Een advocaat komt in aanmerking voor een vergoeding van SRD 75 tijdens de inverzekeringstelling van zo’n verdachte. Tijdens de overige fasen ontvangen ze SRD 100. De vergoeding voor de kantonrechter is vastgesteld op SRD 150, met een maximum van SRD 450. Voor het Hof van Justitie zijn deze bedragen SRD 200 met een maximum van SRD 600. Ook deze bedragen zijn reeds lang achterhaald, vinden de raadslieden.

Ernstige schending rechten verdachten
Ingevolge internationale verdragen en de wet, heeft elke verdachte recht op bijstand door een advocaat. De juristen vinden dat door de extreem lage vergoeding de overheid de rechten van de verdachten op een ernstige wijze schendt. Verdachten die geen advocaat hebben weten niet wat hun rechten zijn en dat kan zeer nadelig voor hen werken. Door deze situatie komt het voor dat een rechter een zaak, waarbij de verdachte geen raadsman of raadsvrouw heeft, toch behandelt. Of dit rechtvaardig is, is nog maar de vraag. De verdachte weet immers niet wat hem te wachten staat op de rechtszitting en hij heeft deze informatie wel nodig. Daarom is de rol van de raadsman een adviserende en ondersteunende. Hij adviseert de verdachte bij het voeren van diens verdediging, maar is ook een vertrouwenspersoon in psychologische zin.

Jaren gevraagd om herziening vergoeding
De Surinaamse Orde van Advocaten heeft jaren gevraagd om herziening van de bedragen, maar heeft tot nu toe geen gehoor gekregen. Verdachten die geen advocaat kunnen betalen, hoeven voorlopig dus niet te rekenen op kosteloze juridische hulpverlening. De verdachte die rechtsbijstand wenst, dient dat echter ook te krijgen en dat wordt beschouwd als overheidszorg. Zo dient de overheid ervoor zorg te dragen dat de raadslieden betaald worden. Die stellen zich thans op het standpunt dat zij hebben gestudeerd, wat niet kosteloos was. Los van het feit dat de vergoedingen te wensen overlaten, worden ook nog andere kosten gemaakt om de verdachte bij te staan. Genoemd worden kantoorkosten en de tijd die raadslieden investeren in de aan hen toegewezen zaak. Zij dringen daarom aan op een spoedige herziening van de vergoedingen voor kosteloze rechtsbijstand.