(Ingezonden)

President Santokhi maakt vreemde keuzes als hij überhaupt keuzes maakt. Hij kiest voor 1 vogel in de lucht in plaats van de 10 in de hand. De 10 vogels in de hand worden genegeerd en in sommige gevallen zelfs de nek omgedraaid en vergiftigd. Die 10 vogels in de hand lijken de stiefkinderen te zijn.
 
Hij gokt op en kiest vooral voor oil & gas, de vogel die nog in de lucht is. Alle ballen op oil & gas, summit hier, summit daar, diepzeehaven hier en diepzeehaven daar, brug hier en brug daar. Hij en zijn manschappen kunnen totaal geen inschatting geven van de omvang van de potentie en de spin off. Is allemaal “make believe” en toekomst fata morgana.
Als zelfs Total nog niet zeker weet of er en wanneer exploitatie komt dan is het vreemd dat heel Suriname al 3 jaren door hem wordt opgezweept om diensten en producten te maken voor de oil & gas industrie. Iedereen laat alle vogels die al in de hand zijn los voor die ene vogel die nog rondvliegt.

Waarom worden die 10 vogels in de hand niet gekoesterd? Hier bij die 10 vogels is het zeker dat er “meat on the bone” is. Waarom nimmer summits gehouden voor de vogel “rijstindustrie”, voor de vogel “visserij”, voor de vogel “groenteteelt, voor de vogel “goudindustrie”, voor de vogel “houtindustrie” en de vogel “hotel en toerisme” en andere vogels.
Neem bijvoorbeeld de rijstindustrie. Hoe moeilijk was het om jaarlijks, en dat hadden er inmiddels 3 kunnen zijn, Rice summits zoals bij de vogel oil/gas die nog in de lucht is, te organiseren om de sector verder te ontwikkelen met alle partijen nationaal en internationaal. Een summit om de hele waardeketen van de rijstsector te verbeteren en vergroten.



Zo hoorde ik Minister Raghoebarsing bij het VES-debat zeggen dat het vreemd is, zeer terecht trouwens, dat er rice crackers geïmporteerd worden terwijl wij een eigen rijst industrie hebben. Hij zei dat wij dat eigenlijk niet zouden moeten willen. Hij heeft helemaal gelijk maar hij praat als een gast op zijn eigen verjaardagsfeest. Hij moet in de regering erover hebben in plaats van gratuit op een conferentie roepen en mooi-weer-show geven. Hij moet samen met MinEZ gewoon een “ban ” zetten op dat soort producten, importen stoppen. En hij moet LVV collega aansporen voor een rice industry summit waar ze nadenken over verdere verwerking en productie van rijstproducten zoals die rice crackers.

Al die 10 vogels in de hand zijn heel belangrijk voor de ontwikkeling van Suriname en zullen voor langere tijd aanwezig zijn dan oil en gas waarvan de toekomst nog zeer ongewis is mede in verband met de CO2 discussie in de wereld. De opbrengsten uit oil & gas zullen zeker substantieel zijn als die komen maar de hype van local content is te veel. De diensten die Suriname aan de oil & gas industrie gaat leveren zullen grotendeels voortkomen door eerst veel elementen te importeren om die importen met marginale waarde toevoeging aan de buitenlandse offshore firma’s te leveren. Dus weinig betekenisvol door de GDP! De vogels in de hand daarentegen zullen juist leiden tot veel export en die zullen helpen aan de vergroting van de GDP. En juist die vogels worden genegeerd.

Santokhi lijkt graag te bouwen op de vogel in de lucht. Zo bouwde hij een luchtkasteel voor de Surinamers met diaspora kapitaal, de vogel in de lucht. Zou bouwde hij een droompaleis voor de Surinamers met de hulp van Nederland, de vogel in de lucht. Het lijkt erop dat Santokhi vaak een vlucht voorwaarts neemt en steeds praat over dingen in de toekomst, het lijkt eerder weg te vluchten in vaagheden, in fata morgana’s. Als hij zich bezig gaat houden met de 10 vogels in de hand dan moet hij leveren, tastbare resultaten leveren en dan kan hij afgerekend worden en door de mand vallen.
Het negeren van de 10 vogels in de hand, vergiftigen van de 10 vogels in de hand komt omdat hij geen ontwikkelingsvisie heeft. Hij heeft een dromerig team in plaats van een dream team die niet in staat is om plannen en ideeën aan te pakken en resultaten te leveren.

Hikmat Mahawat Khan