Studie: Mensen eerder in Amerika dan gedacht

Een ongekende ontdekking van archeologen die in Brazilië werken, schudt wat we weten over de eerste bewoners van Amerika op zijn kop.

Drie gigantische luiaardbotten gevonden in de Santa Elina-rotsschuilplaats in centraal Brazilië, werden waarschijnlijk door mensenhanden geperforeerd en gepolijst om te worden gebruikt voor persoonlijke versiering - waarschijnlijk als hangers, volgens een nieuwe studie.

De hangers - vermoedelijk tussen de 25.000 en 27.000 jaar oud - zijn de oudst bekende persoonlijke ornamenten die in Amerika zijn opgegraven en de enige waarvan bekend is dat ze zijn gemaakt van gigantisch luiaardbot in het archeologische record, volgens paleontoloog Thais Pansani, hoofdauteur van een nieuwe studie over de artefacten. Ze is een postdoctoraal onderzoeker in ecologie en natuurlijke hulpbronnen aan de Federale Universiteit van São Carlos in Brazilië.

De drie hangers van luiaardbotten behoorden tot duizenden osteodermen - benige platen ingebed in de huid van de luiaard vergelijkbaar met de schubben van een gordeldier - gevonden in de schuilplaats in de rotsen die toebehoorde aan een uitgestorven soort gigantische luiaard genaamd Glossotherium phoenesis. De site bevat ook rotstekeningen van dierlijke en menselijke vormen, hoewel de exacte leeftijd van de panelen nog steeds onduidelijk is voor wetenschappers.

Het wezen uit de ijstijd zou ongeveer 600 kilogram hebben gewogen - groter dan de meeste huidige bruine beren. Hoewel men dacht dat G. phoenesis een relatief kleine soort gigantische luiaard was, waren sommige oude luiaardsoorten zo groot dat hun versteende holen nu grotten zijn in het zuiden van Brazilië waar mensen doorheen kunnen lopen.

Senior studieauteur Mírian Pacheco, een professor en onderzoeker aan het Laboratorium voor Paleobiologie en Astrobiologie aan de Federale Universiteit van São Carlos, zei dat de artefacten "een zeer suggestieve vorm van hangers vertonen, voornamelijk vanwege het polijsten en de locatie van het gat. ”

Het team analyseerde de drie gemodificeerde en ongewijzigde osteodermen en voerde experimenten uit op enkele van de gefossiliseerde botten en hun dichtstbijzijnde moderne analoog - gordeldier-osteodermen - om te begrijpen hoe de hangers werden gemaakt, legde Pacheco uit. Microscopische markeringen onthulden dat ze door mensenhanden werden gepolijst voordat de botten werden gefossiliseerd, zei ze.

Pacheco zei dat ze geloofde dat mensen en gigantische luiaards naast elkaar bestonden op de site. Een herbivoor met lange klauwarmen ontworpen om te graven, het wezen zou niet op mensen hebben gejaagd.

"Hoewel ze een laag metabolisme hadden, waren het behendige dieren die voornamelijk op handen en voeten liepen, hoewel ze konden staan -voornamelijk om voedsel uit bomen te halen-. We kunnen niet zeggen of mensen deze dieren als een bedreiging zagen", zei Pansani via e-mail.

Analyse van sediment en botten
De hangers zijn niet direct gedateerd omdat de onderzoekers de uiterst zeldzame artefacten niet wilden beschadigen.

Pansani zei echter dat het team ander materiaal dateerde - sediment, houtskool en andere gigantische luiaardbotten - uit dezelfde laag als waar de artefacten werden teruggevonden.

"Al deze data komen overeen met leeftijden tussen 27.000 en 25.000 jaar geleden, dus we kunnen concluderen dat de leeftijd van de artefacten in dit bereik ligt," zei Pansani.

Noord- en Zuid-Amerika waren de laatste continenten die door moderne mensen werden bewoond, maar precies wanneer dat begon, is een onderwerp dat archeologen verdeeld heeft. Veel experts zijn sceptisch dat mensen Amerika eerder dan 16.000 jaar geleden bewoonden, merkte de studie op.

Recent bewijs, waaronder de ontdekking in 2021 van gefossiliseerde menselijke voetafdrukken in New Mexico die 21.000 tot 23.000 jaar oud zijn, suggereert echter dat vroege mensen Zuid-Amerika eerder bereikten dan gedacht.

"De bevestiging van de ouderdom van deze artefacten uit Santa Elina versterkt de hypothese van oudere menselijke bezigheden in Amerika," zei Pacheco.

Een internationale team van wetenschappers heeft onlangs een nieuwe manier onthuld om op een niet-invasieve manier oud DNA uit botartefacten te extraheren. De onderzoekers pasten de baanbrekende techniek toe op een doorboorde hertentand gevonden in een grot in Rusland die waarschijnlijk als hanger werd gedragen. De analyse onthulde het geslacht van de drager en andere intrigerende details.

Voor de nieuwe studie zei Pacheco dat het team de mogelijkheid niet had overwogen om te proberen genetisch materiaal uit de luiaardbeenhangers te extraheren.

"We onderzoeken enkele processen die verband houden met fossilisatie en verwering die mogelijk hebben geleid tot vervangingen in botten. Als we concluderen dat het materiaal in een goede staat van bewaring verkeert, dan is dit misschien een goed idee', zei ze.

Het onderzoek is gepubliceerd in het tijdschrift Proceedings of the Royal Society B.