Slavernij is een vorm van onvrijwillige dienst waarin een persoon wordt behandeld als het eigendom van een andere persoon. Wij kunnen ons voorstellen wat het betekent om tegen de wil in uit een vertrouwde omgeving van mens en milieu te worden onttrokken. En bovendien onder erbarmelijke omstandigheden tot zware arbeid te worden gedwongen en structureel te worden mishandeld en vernederd.

Alhoewel de slaafgemaakten in Suriname de proclamatie van de ‘afschaffing’ van de slavernij op 1 juli 1863 te horen kregen, moesten ze nog tien jaar verplicht op de plantages blijven werken. Dit is zo goed buiten beeld gebleven, dat zelfs de meeste nazaten tot voor kort niet wisten dat dit een nieuwe vorm van slavernij en staatsdwang was. In werkelijkheid wilden de kolonisatoren van toen nog zo lang mogelijk profiteren van hun arbeid en deze tijd gebruiken om naar vervangende landbouwkrachten te zoeken. De voormalige slaafgemaakten kregen geen schadeloosstelling. Er zijn veel verschillen maar ook veel overeenkomsten over de periode van slaven en contract arbeiders.

De immigratie van Chinezen, Brits Indiërs en Javanen was het directe gevolg van de afschaffing van de slavernij. De omstandigheden waarin deze immigranten terechtkwamen was veel vergelijkbaar met die van de slaven gebaseerd op exploitatie, vernedering en uitbuiting.

De verzetsstrijders Jumpa Raygaroo, Ramjanee en Mathura hebben evenals Baron, Boni en Joli Coeur een moedige strijd geleverd tegen het onderdrukkingssysteem van de koloniale machthebbers. Wij dienen doordrongen te zijn van de enorme fysieke- en geestelijke offers die ten grondslag hebben gelegen aan het streven naar lotsverbetering van onze voorouders. De fysieke ketenen hebben plaatsgemaakt voor sociale en maatschappelijke ketenen, waarvan het ontkennen inmiddels geen zin meer heeft.

Het is pijnlijk te constateren dat er nog steeds wordt gediscrimineerd op basis uiterlijk, geloof en politieke kleur. Het gedenken betekent ons te verzetten tegen elke vorm van de slavernij in ons zelf, en onze samenleving. Daarom is de Keti Koti herdenking en viering van ons aller bevrijding van onschatbare waarde voor de totale gemeenschap.

De Stichting Hindostaanse Immigratie feliciteert alle bevolkingsgroepen die destijds naar Suriname zijn gebracht en een harde en rechtvaardige strijd hebben geleverd voor een beter bestaan van hun lotgenoten, met de viering van de bevrijding van onze voorouders en wenst u allen een bezinningsvolle dag toe.

Het bestuur van de Stichting Hindostaanse Immigratie