Pikin Saron: Een oproep tot dekolonisatie

Een Inheemse delegatie, bestaande uit vertegenwoordigers van OSIP (Organisatie van Samenwerkende Inheemse dorpen Paragebied) en VIDS (Vereniging van Inheemse Dorpshoofden in Suriname), hield op dezelfde dag een spoedvergadering met de Surinaamse overheid en stelde eisen. Deze eisen omvatten gerechtigheid voor slachtoffers en overlevenden, evenals de intrekking van alle uitgegeven landtitels in Inheemse gebieden. Deze ontwikkelingen tonen overeenkomsten met de Land Back movement in de Verenigde Staten van Amerika. Afgelopen zaterdag kwamen honderden mensen, samen met afgevaardigden uit ongeveer 10 dorpen, vreedzaam bijeen tijdens een protest in Paramaribo.

President Sukarno, de eerste president van Indonesië dat meer dan 1300 etniciteiten heeft verenigd in één land, vertelt dat dekolonisatie een voortdurend proces is. Het vereist geduld, vastberadenheid en betrokkenheid van de hele bevolking. Want vergeet niet, velen van ons hebben nog geleefd tijdens het kolonialisme. Dekolonisatie is niet alleen vereist op politiek en cultureel vlak, maar ook op economisch gebied. Het kapitalisme, geïntroduceerd door de kolonisator, heeft verwoestende gevolgen voor het land en de hele wereld. Het is de reden hoe velen van ons onvrijwillig in Suriname zijn aangekomen.

Geglobaliseerd door het kolonialisme, leidt dit economische systeem tot de uitputting van natuurlijke hulpbronnen en het huidige klimaatprobleem. Hoewel Suriname slechts een kleine bijdrage levert aan dit globale probleem, betekent dit niet dat de rechten van de Inheemse bevolking genegeerd kunnen worden.

Daarnaast zou niet alleen het economisch systeem gedekoloniseerd moeten worden, ook het juridische systeem. Na de onafhankelijkheid heeft Suriname net zoals Indonesië de Nederlandse systemen en wetten overgenomen. Het Nederlands juridisch systeem is gebouwd op de fundamenten van het kolonialisme. Het is gecreëerd om misdaden zoals landroof, mensenroof en grondstoffenroof te legaliseren. Suriname zou kunnen leren van landen zoals Ecuador, waar de rechten van de natuur wettelijk worden erkend.

Door het implementeren van een juridisch systeem dat de belangen van de Inheemse bevolking en de natuur beschermt, kan Suriname een stap zetten in het proces van herstel toen mens en natuur werden gescheiden. Wij zijn onderdeel van de natuur, en de aarde is in bruikleen. Maar om dat in praktijk te kunnen brengen, zou er een overheid moeten zijn die nadenkt over het dekoloniseren van het economisch en juridisch systeem. Wanneer wij begrijpen dat het economisch systeem vanuit het kolonialisme een corrupt systeem is, dan kunnen wij beter begrijpen waar het corruptieprobleem van veel voormalig gekoloniseerde landen vandaan komt.

De huidige gebeurtenissen zijn een van de vele voorbeelden waarin de erfenis van het kolonialisme wordt weerspiegeld. De Inheemse bevolking die zichzelf verdedigt, wordt nu afgeschilderd als terroristen op hun eigen land. We hoeven ons niet te gedragen en een neokoloniaal beleid te voeren. Hebzucht is niet inherent aan de mens. Zoals president Sukarno sprak toen hij de Bandung-conferentie in 1955 opende: Wij zijn eeuwenlang een stemloos volk geweest. Wij zijn volkeren over wie beslissingen werden genomen door anderen wiens belangen voor opstonden. Wij eisten onafhankelijkheid, en met onafhankelijkheid komt verantwoordelijkheid. Niet alleen voor onszelf en elkaar, maar ook voor de toekomstige generaties.

Christa Wongsodikromo