Column: Borrelpraat no. 758

“Nu weet ik waarom ik altijd hier zit, het zijn al die tinten groen die ik dan zie, net zoals ’s morgens.”
“Ow, nu opeens zie je al die tinten?”
“Door dat artikel van die Diederik Samsam ben ik me ervan bewust geworden, dat dát een van de belangrijke dingen is waarom ik hier al die jaren ben gebleven.”
“Zie je ook het parate groen dat nu huis-aan-huis gaat? Dat komt nu wel erg wel gelegen.”
“Of zie je het groen van al die gezondheidswerkers die voor een beter bestaan naar het buitenland vertrekken?”
“Ik zie groen van ergernis hoe die overheid met allerlei laplapu-maatregelen probeert onze kaders hier te houden, zoals een laplapu toelage die binnen de kortste keren door de inflatie wordt opgegeten.”
“Beste broeder, je hebt mooi praten. Hoe zou jij jouw gezondheidswerkers dan hier houden?”
“Ik zou zeggen: na één jaar trouwe dienst mag je een bouwkavel aanvragen, na 3 jaren trouwe dienst krijg je je Bereidverklaring en mag je gaan aanvaarden; na vijf jaren trouwe dienst krijg je je toewijzingsbeschikking, na zeven jaren dienst krijg je via de Volkskredietbank een zachte lening met je bouwkavel en je pensioen als dekking zodat je met de bouw van je huis kan beginnen en na tien jaren is je woning af en los je je lening in de tien jaren daarna via je werkgever, het ziekenhuis, af.”
“Dat is een heel goed idee, maar alle geschikte bouwgrond in en rond de stad is al jaren in handen van speculanten.”
“En die corruptie-meespelende overheid koopt deze gronden voor miljoenen euro’s op en verdeelt die dan onder partij loyalisten.”
“Hoe brengen we die gronden alvast terug in de boezem van de Staat?”
“Simpel. De grondhuur op bouwkavels die al minstens vijf jaren onbebouwd zijn, drastisch verhogen tot, laten we zeggen: srd 50,- per vierkante meter per maand.”
“Wat? Yu drungu, yu law, yu siki, yu tyippie, yu alles, noh? Dus als iemand een bouwkavel van 700 vierkante meter heeft, betaalt die per maand 700 maal 50 = 3.500 SRD aan grondhuur??”
“Ja.”
“Dat zou dan per jaar zijn: 3500 maal 12 = SRD 42.000 worden?”
“Ja.”
“Maar als ik dat geld niet heb?”
“Dan verkoop je je bouwkavel, ja toch?”
“Maar als ik dat niet wil, het is mijn appeltje voor de dorst voor mijn ouwe dag.”
“Dan moet je je blote bouwkavel snel gaan bebouwen. Anders ga je flink grondhuur moeten dokken of jouw appeltje voor de dorst gaat terug naar de boezem van de staat.”
“Maar veel van die onbebouwde en verwaarloosde bouwkavels zijn boedels of zijn eigendom van mensen die in het buitenland wonen.”
“Nog mooier, nog beter: die betalen in euro.”
“Ook 50 euro per maand per vierkante meter?”
“Ach nee! Nou moet je niet overdrijven. Laten we zeggen: die betalen 20 euro per vierkante meter per maand.”
“En als ze niet kunnen of willen betalen?”
“Dan is de staat gerechtigd om de bouwkavel na een jaar te veilen om de schuld aan achterstallige grondhuur en onderhoud te innen. De rest van de verkoopopbrengst wordt op de CBvS geparkeerd. De ex-eigenaar mag dat geld overgemaakt krijgen na aftrek van bankkosten en belasting. Dat gebeurt ook bij bouwkavels die boedels zijn.”
“Ze zouden je radbraken, kielhalen, in vieren-delen, of ze stoppen je in een overvolle politiecel zodat ‘Idi Amin’ met je kan komen ‘spelen’, als je als minister van Grondzaken dit zou doorvoeren.”
“Nu wordt het land gekielhaald door dit gespeculeer met bouwkavels.”
“Zo een goed voorstel in het belang van ons land wordt toch nooit goedgekeurd door de meerderheid van die jaknikkersclub dat we ons ‘Hoogste college van Staat’ noemen?”
“Omdat het politiek populisme al sinds de jaren zestig van de vorige eeuw het landsbeleid bepaalt. Daarom stelt Ruben Rav in een sterk en kritisch artikel op Sterrennieuws dat het Populisme bij wet verboden moet worden.”
“Ben ik helemaal met Ruben eens, maar wie zal die wet ‘Verbod Populisme’ moeten bespreken en goedkeuren? Datzelfde ‘High College of State’ met die vele ‘mare-mare-sjouwses’ die van toeten noch blazen weten.”
“Maar wat willen we? In het buitenland vallen nu weer eens banken om.”
“Wij hebben grond, dat valt niet om.”
“Wij hebben schoon regenwater, dat valt niet om.”
“We hebben bossen, die vallen niet om.”
“Maar die worden wel tot in de natuurreservaten a la dol gekapt.”
“Maar alles wordt duurder, die koers kilt ons, die stijgt maar.”
“Komt ervan als onze Centrale Bank nauwelijks US-dollars heeft, terwijl een groepje valutabezitters die ‘dalla’ wel hebben en dus de koers voor ons bepaalt.”
“Dan hoe lossen we dit op?”
“Mi no sabi.”
“Misschien moeten de tien grootste valutabezitters onze Centrale Bank overkopen, want die hangt er al jaren een beetje als spek en bonen bij, sorry dat ik het zo zeg.”
“En het zijn vooral de sociaal zwakkeren die hieronder lijden, maar in feite ook de hele verarmde middenklasse. Vandaar het wegtrekken van grote delen van ons kader.”
“Het is heel mooi en waar om te stellen dat wij onze mindset moeten veranderen, maar dat lijkt op de situatie dat je vanuit de veilige oever naar een drenkeling roept en hem zegt dat hij rugslag moet leren om uit die draaikolk te komen.”
“Nu je het over beeldspraak hebt, Hugo Es vergeleek op de radio de huidige pres en veepee, zittend op een ATV, zo een Alle Terrein Voertuig, die hopeloos in één grote tokotoko is komen vast te zitten en nu weer eens ‘praten met iedereen’ meer om tijd te winnen dan om ferme beslissingen in landsbelang te nemen.”
“Maar ik vind het wel goed dat districtscommissaris A-bhol de actievoerders bijeenroept om over de veiligheid op die ‘allesplatdag’ te praten, met de politie enzo erbij.”
“Zo komen we er eerder dan stoer tegen elkaar te schreeuwen, te traangassen, te bekogelen, te plunderen en dat soort onfrisse dingen.”
“We staan voor de keus: elkaar kapotmaken of elkaar opbouwen.”
“Ik kies voor opbouwen, maar niet met goedkope populistische laplapu-dingen, maar met duurzaam beleid.”
“Heel goed, daar toasten we op. Proost.”
“Proost.”
 
Rappa