Aan goede intenties zal het vooral bij politici en politieke partijen niet ontbreken. Gelukkig maar. Per slot van rekening zijn politici ook maar gewone mensen die allemaal goede intenties hebben. En deze uitspraak hoef je niet verder aan te lengen met water. Ieder mens heeft goede intenties. Vaak zien of begrijpen wij ze niet, maar het begint altijd met goede intenties. Ik denk dat er maar heel weinig mensen zijn die echt slechte intenties hebben. Zelfs criminelen beginnen vaak met goede intenties als het beschermen van hun gezin of hun kinderen tegen hongersnood bijvoorbeeld. De intenties zijn zelden het probleem. Ook bij mannen als Chan of Poetin. Let op, ik zeg niet dat wat ze doen goed is. Absoluut niet! Maar in hun hoofd is wat ze nastreven goed.

Zo zal niemand wat hebben tegen de lamgeslagen Special Purpose Vehicle, Surfin als investeringsunit voor een land in crisis. Van een revolutionaire groene water/energie industrie in Commewijne zoals door HPSG zou worden gebracht, droomt iedereen. Ik herinner mij nog prins Armand die bij de persconferentie al begon te kwijlen van een nieuwe Silicon Valley. En nu de niet geëffectueerde intentie van een US$ 2 miljard lening” bij een Italiaans bouwbedrijf om Suriname te redden van de financiële afgrond. Was het onder andere niet zo dat er bij deze laatste een duistere neven-intentie van 120 miljoen US$ bij komt kijken, was dit dus gewoon een kwaadaardige intentie. Want daar zit het gevaar nu altijd in.

Wanneer de (goede) hoofdintentie vergezeld gaat met kwaadaardige nevenintenties, heeft dat alles te maken met mentaliteit, die bijna grenst aan criminaliteit. Hoe verklaar je immers in alle drie voorbeelden de geheimzinnige en duistere voorbereiding van gigantische projecten van publiek belang? Hoe is het in godsnaam mogelijk dat ondanks we nu een open digitale en financiële wereld hebben, Chan rustig negatieve miljarden deals sluit met Deense en Italiaanse brievenbusfirma’s? Als de intenties gerealiseerd zijn of niet is nou even niet interessant. Dus ook niet de dooddoener van Chan dat vanwege de komst van IMF de pizza-deal niet meer is doorgegaan! Conclusie: wanneer de goed bedoelde intentie vanwege jouw mentaliteit vergezeld gaat met een kwaadaardige nevenintentie vanwege jouw mentaliteit,  verwordt jouw intentie gewoon tot een kwaadaardig voornemen.

Verwonderlijk dat de hoofdrolspelers na zovele misstappen gewoon vrolijk verder door het leven gaan en de oppositie al hijgend achter zich laat huppelen. Verwonderlijk? Nou neen, gewoon een kwestie van mentaliteit. Prins Armand schijnt met zijn angstaanjagende ogen veel eerder allerlei louche investeerders aan te trekken dan bonafide. Prins Albert heeft met zijn Jeruzalem-uitglijder van de hoogste orde weer eens bewezen dat hij tot de absolute diplomatenstaart behoort. Op de Bijbel van de Joden zweert hij dat alleen door het vestigen van een ambassade in Jeruzalem, een vruchtbare relatie met Israël mogelijk is; dat is nog steeds de intentie van de regering. Het is nu even wachten op de volgende intentie van prins Albert.

En koning Chan zelf? De beste remedie om van dit alles bij te komen is gewoon om je waterlaarzen aan te doen en door de ondergelopen straten van Sophia's Lust en Flora het electoraat recht in de ogen aan te kijken. Het laatste wat Chan zijn kiezers daar zal willen zeggen is om bij de volgende verkiezingen niet meer te stemmen op intenties, maar gewoon op mentaliteit.

Raymond S.Sapoen