De FSA heeft een persconferentie gehouden over de visvergunningen die beloofd zijn aan Guyana. Van l-r: Antoon Karg, Tania Lieuw-A-Soe, William Mohamed Hoessein en Udo Karg. (Foto: René Gompers)
De Federatie van Surinaamse Agrariërs (FSA) benadrukt dat het voornemen van de regering om Guyanese vissers te accommoderen, juridisch onmogelijk is. De eigen regelgeving en van de Caricom zijn daar duidelijk over. De regering doet er beter aan om de visserijsector te optimaliseren in plaats van allerlei manieren zoeken om “de illegaliteit legaal te maken.” Ook verbaast het de FSA dat de regering nog steeds niet  optreedt  tegen de personen die het mogelijk maken dat Guyanezen illegaal bezig zijn op de Surinaamse visgronden.

De FSA heeft op een persconferentie dinsdag in Lallarookh uitgelegd voor welke uitdagingen de visserijsector staat. Udo Karg, voorzitter van de Suriname Seafood Associatie heeft aangetoond dat door goed beleid voor elke viscategorie een bepaald aantal vergunningen beschikbaar is gesteld. Al die vergunningen zijn al uitgegeven. Bijvoorbeeld voor het vangen van seabob garnalen zijn alle 26 uitgegeven en voor het vangen van red snapper en makreel, alle 226. Er kunnen dus geen nieuwe vergunningen bijkomen.

Advocaat Antoon Karg toont Staatsbesluiten en citeert uit het Caricom verdrag waarmee wordt benadrukt dat de Staat niet nog meer bedrijvigheid op de visvelden kan toestaan en dat Guyana ook niet voorgetrokken kan worden. Hij stelt dat op basis van het verdrag, de druk die Guyana op de Surinaamse regering uitoefent geen grond heeft. Ook het voornemen van de regering om met “een overeenkomst als die met Venezuela” met Guyana aan te gaan, is niet mogelijk wordt er gesteld.

Zoals is vastgesteld moet alle vis die in Surinaamse wateren is gevangen, aan Suriname worden geleverd, hier worden verwerkt en geëxporteerd. Omdat Suriname geen (industrieel) visserscultuur kent en dus de kennis en kunde niet heeft om red-snapper en makreel op grote schaal te vangen, zijn Venezolanen aangetrokken om het werk te doen. Ze zijn volgens de vergunningsvoorwaarden nog steeds verplicht de vangst aan Suriname te leveren voor verwerking en eventueel export. Guyana wil vis voor de eigen export.

Voorzitter Karg merkt op dat de Guyanese export van vis de afgelopen jaren verdrievoudigd is terwijl de eigen visgronden haast leeg zijn. De vangst die in Surinaamse wateren wordt gedaan, komt niet naar Suriname. Hij drukt de regering op het hart om de eigen sector te optimaliseren. De regering heeft genoeg juridische middelen ter beschikking. Zo kan zij bijvoorbeeld de mensen die de visvergunningen hebben doorverkocht of verhuurd aan Guyanese ondernemers, onmiddellijk intrekken. Maar dat is tot nu toe niet gebeurd.

Het kan bij Tania Lieuw-A-Soe, waarnemend voorzitter FSA, niet in dat de regering nog steeds geen contact heeft gemaakt met de federatie over de kwestie. Ze vraagt zich af waarom de sector niet beschermd wordt en niet met maatregelen komt zoals het optreden tegen “de middle man en de corruptie”. De SFA vraagt zich ook af  waarom president Chan Santokhi nog steeds niet naar het Openbaar Ministerie is gestapt met de informatie of een onderzoek heeft aangevraagd.