Operatie Kuyake en zijn grote snavel

De afgelopen periode heb ik in De Nationale Assemblée steeds aandacht gevraagd voor de illegale goudwinning in het West Suriname gebied. De regering heeft sinds haar aantreden nagelaten dit probleem, welke zich toen in de begin fase bevond, aan te pakken. Ondertussen lijkt het te zijn uitgegroeid tot een ware goudkoorts in het Westen van het land. Daarbij heeft de alsmaar verslechterende situatie van de lokale bevolking, behoorlijk ertoe bijgedragen dat steeds meer bewoners van het gebied hun normale beroepen en inkomsten, hebben verruild voor het zoeken van goud om hun geluk te beproeven. Immers, mensen komen niet meer uit met hun salaris en ze moeten nou eenmaal kunnen overleven. Velen hebben hun hoop erin gevestigd en hun laatste centjes geïnvesteerd in het goud zoeken.

Het Westen was tot voor kort bespaard geweest van alle goudwinningsactiviteiten die kunnen leiden tot heuse milieurampen. Het is een gebied waar recentelijk nog onbekende diersoorten en planten zijn ontdekt. Het gevaar van contaminatie van het water kan grote gevolgen hebben voor de rijstsector en de bewoners die leven van de jacht en visserij. Ook de gevolgen voor de volksgezondheid zullen op lange termijn zeer nadelig zijn.

Vanuit de regering wordt er maar geen antwoord gegeven wat haar beleid is met betrekking tot dit vraagstuk. Nu daar de situatie wel degelijk uit de hand is gelopen, komt het ministerie van Defensie ineens met operatie Kuyake die zij in het Westen zal uitvoeren om de goudzoekers aan te pakken. Ik kijk uit naar de aanpak, maar ik hoop van harte niet dat het een situatie wordt als bij Kriki Mofo in het Snesi Kondre gebied waarbij skalians etc. zijn vernietigd. Ik vraag met klem dat er met de mensen wordt gesproken om hun een alternatief te bieden. Het gaat hier simpelweg om het overleven, mensen sterven letterlijk van de honger.

Mijn hart bloedt als ik me bedenk hoe slechts enkele jaren terug, eenieder in het gebied rond kwam met onder andere de jacht en de visvangst. Het leven is ondraaglijk geworden en de mensen moeten noodgedwongen een uitweg zoeken in de goudmijn, waarmee hun leefgemeenschap verder wordt vernietigd. Ondertussen moeten we maar toekijken hoe alle rijkdommen van het gebied worden weggedragen door enkele friends en family. We staan toe te kijken hoe tonnen hout, zand & grind worden weggedragen. Enkelingen maken miljoenen winsten, terwijl de lokale bewoners letterlijk moeten ploeteren om te overleven.

Ik hoop dat de burgermoeder op zeer kort termijn verantwoording aflegt over de inkomsten van de haven welke bedoeld zijn voor projecten van Kabalebo. Pe a moni de? Kabalebo heeft vanaf het aantreden van deze regering niets gemerkt van de vele beloftes. Behalve de sociale uitkeringen, die overigens veel minder zijn geworden vanwege de devaluaties, heeft Kabalebo ook niets gemerkt van de covid steun en ondersteuning aan landbouwers welke zou zijn vrijgemaakt door de regering. Pe a moni de?

Zie daar de stiefmoederlijke behandeling van dit deel van het land. Ondertussen dreigt een terrein welke toebehoorde aan het ministerie van EZ te worden uitgegeven aan een bekende rijstmagnaat. Een prachtig terrein aan het water, welke uitermate geschikt is voor een haven. Heeft de burgermoeder nou wel of geen positief advies uitgebracht voor de uitgifte? En hoe staat het met de minister van EZ wiens ministerie steeds verder wordt uitgehold? Blijkbaar is er geen tegenstand aangezien deze instituten en de aanvrager allemaal bij dezelfde politieke partij behoren. Met de grondconversie wet die in het verschiet ligt van dezelfde politieke partij op de loer, kunnen we al kilometers ver ruiken waar dit naartoe zal gaan.

Er zijn vele problemen in het Westen en ik hoop dat de regering eindelijk transparantie betracht en deze problemen daadwerkelijk aanpakt. Zo toepasselijk dat het operatie Kuyake wordt genoemd, aangezien de Kuyake niet ver kan vliegen vanwege zijn grote zware bek, verzoek ik de regering dan ook om minder beloftes te doen die ze maar niet kan of wilt waar maken. Maakt u meer middelen vrij om de operatie Kuyake ook naar het boven Corantijn te kunnen brengen, in plaats van toiletten te bouwen van ruim een half miljoen Surinaamse Dollars voor en door friends en family. Genoeg is genoeg en we accepteren dit beleid niet meer. We zullen niet stilstaan totdat elke Surinamer voordeel krijgt uit de vele rijkdommen in ons land.