Voor ik verder ga, wil ik duidelijk maken dat ik niet de vicepresident Ronnie Brunswijk bespreek, maar de ‘voetballer’ en clubeigenaar. Wat gebeurde na de wedstrijd van Inter Moengo Tapoe tegen Olimpia heeft geleid tot een rel, die Suriname weer eens te schande heeft gezet. Maar wat is gebeurd, is geen toeval. Dit is het gevolg van de jarenlange tolerantie van het uiterst scheef gedrag van Brunswijk door de Surinaamse Voetbal Bond (SVB).

In de afgelopen 20 jaar is het keer op keer gebeurd dat Brunswijk over de schreef is gegaan tijdens wedstrijden en andere activiteiten onder auspiciën van de SVB. Van het trekken van, en zwaaien met, een vuurwapen tot het bedreigen, uitschelden en intimideren van scheidsrechters, tegenstanders en publiek. Brunswijk is ontelbaar veel keren geschorst, in bepaalde gevallen zelfs voor een jaar. Maar wat gebeurde er steevast? Als Brunswijk een paar weken of maanden van zijn straf had uitgezeten, werd hij, onverklaarbaar, ‘vergeven’. Zijn straf werd omgezet in een voorwaardelijke of geschrapt.

De sportpers heeft zich stukgebeten op deze gevallen. Sommige media hebben zichzelf beschermd en hebben jarenlang geweigerd wedstrijden, waar Inter Moengo Tapoe en Brunswijk bij betrokken waren, te verslaan. Dit deden ze om lijfsbehoud, want degenen die durfden de handelingen van Brunswijk te bekritiseren, werden geconfronteerd met gevolgen, vooral bij thuiswedstrijden. De sportpers heeft de SVB vaak bekritiseerd voor het bedekken van Brunswijks gedrag met de mantel der liefde. Brunswijk weigerde te veranderen, mogelijk omdat hij erop kon rekenen dat hij uiteindelijk weer lekker ‘vergeven’ zou worden.

Zoals veel andere personen met macht in Suriname, heeft Brunswijk verwerpelijk gedrag kunnen ‘normaliseren’. Hij heeft het net zo vaak ongestraft kunnen doen tot het werd geaccepteerd, willen of niet. Het is hele oude wijsheid die zegt dat als je verkeerd gedrag, bij wie dan ook accepteert, dat het ooit heel erg fout zal gaan. ‘Te yu kweki woron, yu sa si aboma’, zegt conventionele wijsheid. Maar, er zijn ook odo's die aangeven dat degenen die macht hebben, vaak ten prooi vallen aan de illusie die macht geeft: ‘ik ben onaantastbaar en ik ga eeuwig leven’.

Brunswijk had de macht te doen wat hij wilde, ondanks de schade die zijn gedrag veroorzaakte. Maar de crash zou ooit komen. Nu zijn ons voetbal en het volk te schande gezet. Brunswijk mocht doen en laten, en heeft dat ook gedaan, ook na afloop van de wedstrijd tegen Olimpia. De Concacaf is ziedend om wat er is gebeurd. De beelden van een Brunswijk die, zonder enige schroom, geld geeft aan de spelers van een tegenstander, kan onvoorstelbaar veel schade aanrichten aan de integriteit van het voetbal in de regio.

In ons groot dorp hebben wij waarschijnlijk geen hoogte van hoever en hoe lang deze schade doorwerkt. We hebben waarschijnlijk geen idee van de moeite, inzet en geld die de Concacaf inzet om voetbal te maken tot een kwalitatief goed product. Maar wat wij niet beseffen is hoe snel alles kapotgeslagen kan worden, door bijvoorbeeld een video van een clubeigenaar die geld geeft aan spelers van een tegenstander. Dat deze zaak cnn.com heeft gehaald, voorspelt weinig goeds.

Maar, in Suriname hebben wij, aangestuurd door personen in machtsposities, het begrip integriteit lang geleden overboord gegooid. Als je macht hebt, hoef je niet integer te zijn. Als je macht hebt, mag je regels overtreden, als je macht hebt ben je god, of als je ervoor kiest, de duivel. Wat deze kwestie duidelijk maakt, is hoe ver wij als volk zijn afgegleden. Brunswijks gedrag en zijn smijten met geld, was entertainment geworden. Jongeren weten niet beter, dan dat het ‘normaal’ was. Sla alle normen en waarden kapot en niets dat je doet zal nog als fout of verkeerd worden gezien.

In juli waren wij, na de Gold Cup, nog de slapende reus die aan het ontwaken was. De Concacaf was trots en vooral blij met het vooruitzicht dat Suriname snel naar de top zou klimmen en gewicht zou toevoegen aan de regio. Maar die hoop werd kapotgeslagen door de SVB die door de jaren de woron Brunswijk had gekweekt tot de aboma die hij nu is geworden. Een ongekende afgang in minder dan 3 maanden.

Ik schrijf dit niet in de hoop dat iets verandert, want ik heb die hoop een poos geleden opgegeven. Het absurde en verwerpelijke zijn jaren geleden normaal gemaakt. O ja, Brunswijk pleegde de handelingen in de hoedanigheid van waarnemend president! Nu pas ziet de grote wereld wat van ons geworden is. De ziel van ons land is zo ver gerot dat slechts de ‘schurkenstaat’, ‘failed state’ en de losgeslagen, corrupte bende met de naam Suriname, zijn overgebleven.

Arny Belfor