Een luchtfoto van een van de Kibboets systemen van Israël.
De Verenigde Naties verklaarde dat de wereldbevolking in 2100 ongeveer 11 miljard zal bedragen, waardoor de druk op de voedselvoorziening veel groter dan nu zal zijn. Door de effecten van klimaatverandering komt er ook meer druk op de landbouwgronden. Dit geeft aan dat er wereldwijd veel aandacht moet worden besteed aan landbouw, ook in Suriname. Het zal meer invloed hebben in Suriname, omdat wij weinig produceren en sterk afhankelijk zijn van het buitenland. Ook moeten wij niet vergeten wat de huidige financiële situatie van het land is, waarbij productie de enigste oplossing is. Structurele aanpak ontbreekt in de agrarische sector van Suriname, waardoor deze eenparig versneld ten onder gaat. Er moet een solide plan voor deze sector worden ontwikkeld, rekening houdend met de economie van het land, de effecten van klimaatverandering en bevolkingsgroei (wij moeten het niet onderschatten dat Suriname een groot producent kan worden op de wereldmarkt).

Afstudeeronderzoek
In het kader van zijn afstudeer thesis heeft Prevish Autar, master’s student aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname (MSc. in Sustainable Management of Natural Resources), samen met zijn begeleider, Prof. Dr. Henry Ori getracht om na te gaan hoe de landbouwsector in het land aan te pakken en deze aanzienlijk te reguleren en te verbeteren.

Het doel van deze studie was om te onderzoeken of het haalbaar is om een duurzaam ontwikkelingsplan voor de landbouwsector in Suriname te implementeren, gebaseerd op het Israëlische kibboets systeem. Een kibboets kan worden vergeleken met een landbouwdorp, waar techniek, kennis en kunde de basis zijn en waar men sterk gemoderniseerd te werk gaat.

Volgens Autar is het zeer belangrijk dat zulke beleidsplannen eerst een sociale toetsing ondergaan (bij deze de opkomende, moderne landbouwers), zodat het aansluit op de inzichten en mindset van onze huidige generaties. De grootste reden voor het falen van de beleidsplannen van LVV of de regering is juist dat het vaak niet aansluit op de Surinaamse samenleving (geen samenhang), waardoor dezen veel frictie ondervinden.

Aan de hand van vragenlijsten werden meningen van 101 landbouwstudenten op verschillende aspecten afgewogen. Deze opkomende boeren hebben groots interesse getoond in het kibboets systeem, waarbij de belangrijkste voorwaarden een beter salaris, zekerheid van huisvesting en carrièregericht werk waren. Hierbij werd er ook rekening gehouden met de mening van 10 experts uit verschillende afdelingen van de landbouwsector. Zij vinden dat bepaalde veranderingen in levensstijl van Surinamers moeilijk gaan, maar de voordelen veel zwaarder wegen van dit systeem. Het is daarom belangrijk om te weten in welke mate de nieuwe generatie bereid is om deze veranderingen te ondergaan. Ook vindt deze groep experts dat kwaliteit en continuïteit gewaarborgd zal zijn en het systeem veel ontwikkeling met zich zal meebrengen voor de sector.

Vervolgens werd het Israëlische kibboets systeem hierop op maat aangepast aan de Surinaamse situatie en vertaald naar een lokale ontwikkelingsplan dat aantrekkelijk en acceptabel is voor onze huidige en toekomstige generaties.

Op welke wijze kunnen we leren van het kibboets systeem voor Suriname?
Dit project vereist samenwerking en actieve betrokkenheid van stakeholders in alle fasen. Er moet niet alleen een stakeholders’ management team komen, maar ook de verschillende landbouw instituten moeten onder het vergrootglas. Deze landbouw instituten zijn aanzienlijk beschadigd door vriendjespolitiek, terwijl ze behoefte hebben aan kwalitatieve en oprechte technocraten. Een zwakke instelling zal leiden tot zeer lage tot geen (initiatieven voor) ontwikkeling, innovatie en modernisering. De allereerste stap is om deze instellingen te herstellen door kwalitatief en jong personeel te installeren.

Landbouw in ons land moet gebaseerd zijn op 3 belangrijke pilaren, te weten economische, ecologische en sociale. Landbouwgronden / -gebieden moeten niet slechts beschouwd worden als een bron van voedselproductie, maar de management ervan moet zodanig zijn dat ze compatibel zijn met andere mogelijke toepassingen. De vele voordelen van landbouwgebieden moeten worden benut, zoals agrotoerisme, innovatieve en moderne nederzettingen, agribusiness, industrieën, agro- forestry én uiteraard voedselproductie.

Om efficiënt te produceren, is er behoefte aan een duidelijke management systeem, waarbij de richtlijnen van de verschillende sectoren (bosbouw, goudsector, bouwsector, energiesector, etc.) geïntegreerd en vervolgens getransleerd worden in een land- use system met landbouw als kern ervan. Hierbij kan er gedacht worden aan bijvoorbeeld een GIS- layer met duidelijke weergave welke gebieden niet anders gebruikt mogen worden dan als dit kibboets systeem met de bijhorende bufferzones.

De impact van een dergelijk systeem zal bij het grote publiek meer belangstelling voor landbouw creëren, terwijl de invloed van boeren, instellingen en opkomende boeren in de sector zal toenemen. Deze transitie is cruciaal voor de ontwikkeling van de landbouwsector; een sector komt pas tot ontwikkeling als deze aandacht krijgt van en interessant is voor het grotere publiek. De toenemende belangstelling zal een direct gevolg zijn van de verbeterde economie van en in deze sector, de systematische ‘motivaties’ en carrièredoelen met veel kansen.

Dit werk is ook ter inzage in het universiteitsbibliotheek met als titel: 'Sustainable development plan for commercial agriculture in Suriname based on the Israeli Kibbutz system'. Voor meer info: Prevish Autar, MSc; prevish91@hotmail.com