Een bekende odo binnen onze samenleving luidt udu loso pikin, ma ae nyan wan heri oso. Letterlijk vertaald komt het er op neer dat hoe klein houtluizen ook mogen zijn, zij vernietigen een heel huis. Heel vaak onderschatten wij de vernietigende kracht van de houtluis. We zien de sporen van de houtluizen vaak binnen het huis, we proberen de sporen te bestrijden, maar vaak genoeg laten we het liggen om ze bij wijze van praten met wortel en tak uit te roeien.

Wanneer we naar politiek Suriname kijken dan zien we dat de geschiedenis ons leert dat er zich ook situaties hebben voorgedaan waarbij politici zowel binnen hun partij als binnen regeringsverband, gedragingen hebben vertoond die niet veel verschillen met die van de houtluizen. Het zijn gedragingen, die drastische veranderingen teweeg hebben gebracht en uiteindelijk het verloop van de geschiedenis hebben doen veranderen. Vandaar dat we zulke politici het liefst kunnen bestempelen als politieke houtluizen.

Thans kunnen we ook constateren dat er nog steeds politieke houtluizen bezig zijn om de politieke stoel van hun partijtoppers, als ook binnen de regering, aan te tasten. Mocht de leiding het nalaten om tijdig de houtluizen te bestrijden en of op tijd te corrigeren, dan zal het slechts een kwestie van tijd zijn voordat zowel de regerings- als de partijstoel het zal begeven door de politieke aantasting.

Voorzichtigheidshalve kunnen we er ook van uit gaan om conclusies te trekken dat er binnen de gelederen van de vorige regeerders ook sprake was van een zekere mate van een houtluizenplaag die uiteindelijk geleid heeft tot de val van de regeringsstoel bij de gehouden algemene, vrije en geheime verkiezingen van 25 mei 2020. In dit geval zou men al binnenshuis een inventarisatie moeten maken wie de houtluizen zijn die hebben bijgedragen aan de val van de regeringsstoel.

Voordat de leiders in de politieke arena ingrijpende besluiten wensen te nemen, gaat men eerst de spiegel voor zichzelf dienen te houden en kijken of ze zelfs wel uit goed hout zijn gesneden dat moeilijk aan te tasten is door politieke houtluizen. Politici dienen een voorbeeldfunctie uit te stralen naar de samenleving toe in het algemeen en de jongere generatie in het bijzonder die vaak wensen op te kijken naar voorbeeldige publieke figuren. Dat er een beroep gedaan zou moeten worden op bepaalde politici om hun houtluizenmentaliteit achterwege te laten, zal echter neerkomen als een stem in de woestijn. Dit zou slechts in een utopische samenleving mogelijk kunnen zijn.

Binnen de politiek zijn het altijd belangen die spelen. Heel vaak zijn het enge belangen die gediend worden. De politieke houtluizen manoeuvreren tussen zulke belangen en bepalen mede waar ze wel of niet middels hun politieke aantasting zaken naar hun hand kunnen zetten en met de winst ervan door kunnen gaan.

Het staat vast dat het gedrag van de politieke houtluizen nooit in het belang kan zijn van ons geliefd land Suriname.

Ashween Ramdin